سنگ وسوسه شده
خداوند عیسی مسیح اغلب وسوسه می‌شد، و آن هم توسط افراد مختلف: کاتبان، فریسیان، صدوقیان، وکیلان و دیگران. یک بار، یک وکیل از او پرسید: «استاد، کدام فرمان در شریعت بزرگ است؟» (متی ۲۲:۳۶ NKJV ). کمی قبل از آن سؤال، یک فریسی به خداوند گفت: «به ما بگو... چه فکر می‌کنی؟ آیا پرداخت مالیات به قیصر جایز است یا نه؟» اما عیسی شرارت آنها را درک کرد و گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا آزمایش می‌کنید؟» (آیات ۱۷-۱۸).
خداوند هنگامی که توسط شیطان وسوسه شد، آشکار گردید
حدود سه سال قبل، خداوند عیسی توسط شیطان وسوسه شد. پس از اینکه عیسی ۴۰ روز و شب بدون غذا بود و بسیار گرسنه بود، شیطان او را به چالش کشید: «اگر تو پسر خدا هستی، فرمان بده که این سنگ‌ها نان شوند» (۴:۳). اما آنچه ما می‌دانیم این است که خداوند عیسی هم «نان حیات» و هم «سنگ زنده» است (یوحنا ۶:۳۵؛ ۱ پطرس ۲:۴). شیطان نیز این را می‌دانست، زیرا آنچه خداوند «گفت... انجام شد؛ او فرمان داد، و ثابت ماند» (مزمور ۳۳:۹). بنابراین خداوند پاسخ داد: «نوشته شده است: «انسان تنها با نان زندگی نمی‌کند، بلکه با هر کلمه‌ای که از دهان خدا بیرون می‌آید»» (متی ۴:۴).
سپس شیطان عیسی را به شهر مقدس، اورشلیم، برد و به او گفت: «اگر تو پسر خدا هستی، خود را به پایین بینداز. زیرا نوشته شده است: «او فرشتگان خود را بر تو فرمان خواهد داد،» و «در دستان خود تو را بلند خواهند کرد، مبادا پایت را به سنگی بزنی»» (آیه ۶). با این حال، شیطان به خوبی می‌دانست که خداوند صخره است: «آیا خدایی جز من هست؟ به راستی هیچ صخره دیگری نیست» (اشعیا ۴۴:۸). خداوند عیسی همچنین «سر گوشه» است (متی ۲۱:۴۲ KJV)، که درباره او نوشته شده است: «هر که بر این سنگ بیفتد، شکسته خواهد شد؛ اما بر هر که بیفتد، او را به پودر تبدیل خواهد کرد» (آیه ۴۴ NKJV). در پاسخ به این وسوسه، عیسی گفت: «باز هم نوشته شده است: «خداوند خدای خود را وسوسه نخواهی کرد»» (۴:۷).
«باز هم، شیطان او را به کوهی بسیار بلند برد و تمام پادشاهی‌های جهان و جلال آنها را به او نشان داد. و به او گفت: «تمام این چیزها را به تو خواهم داد اگر به زمین بیفتی و مرا پرستش کنی»» (آیات ۸-۹). شیطان حاکم این جهان است (یوحنا ۱۶:۱۱)، اما به زودی از بین خواهد رفت (۱ یوحنا ۲:۱۷). برای آرامش ما، به یاد داشته باشید که خداوند عیسی به شاگردانش گفت: «شاد باشید، من بر جهان غلبه کرده‌ام» (یوحنا ۱۶:۳۳). بنابراین، «خدا... او را بسیار بلند کرده و نامی به او داده است که بالاتر از هر نامی است، تا به نام عیسی هر زانویی خم شود، از کسانی که در آسمان هستند، و از کسانی که بر زمین هستند، و از کسانی که زیر زمین هستند» (فیلیپیان ۲:۹-۱۰). پاسخ خداوند به این وسوسه سوم این بود: «دور شو ای شیطان! زیرا نوشته شده است: «خداوند خدای خود را پرستش خواهی کرد، و تنها او را خدمت خواهی کرد»» (متی ۴:۱۰).
خداوند به عنوان آدم آخر آشکار شد
شیطان در وسوسه کردن آدم اول موفق شده بود (پیدایش ۳)، اما در وسوسه کردن آدم آخر، که به عنوان «روحی حیات‌بخش» توصیف شده است (۱ قرنتیان ۱۵:۴۵)، موفقیتی نداشت. درباره مسیح نوشته شده است: «اینک، من در صهیون سنگی برای بنیاد می‌گذارم، سنگی آزمایش شده، سنگی گرانبها برای گوشه، بنیادی محکم؛ هر که ایمان آورد، عجله نخواهد کرد» (اشعیا ۲۸:۱۶، به متی ۲۱:۴۲ مراجعه کنید). این سنگ کسی جز خداوند عیسی مسیح نیست.
در دانیال ۲:۴۵ می‌خوانیم که او «سنگی... که بدون دست از کوه بریده شد، و آهن، برنز، خاک رس، نقره و طلا را خرد کرد.» این تفسیر رویای نبوکدنصر درباره پادشاهی‌هایی بود که بر جهان حکومت می‌کردند. مواد تصویری که او در رویای خود دید «با هم خرد شدند، و مانند کاه از خرمن‌گاه‌های تابستانی شدند: باد آنها را با خود برد به طوری که هیچ اثری از آنها یافت نشد. و سنگی که به تصویر برخورد کرد، کوهی بزرگ شد و تمام زمین را پر کرد» (آیه ۳۵). در مکاشفه ۱۹:۱۶، می‌خوانیم که این سنگ «بر ردای خود و بر ران خود نامی نوشته شده داشت: پادشاه پادشاهان و خداوند خداوندان.»
او واقعاً می‌توانست بگوید: «تمام قدرت [اختیار، KJV] در آسمان و بر زمین به من داده شده است» (متی ۲۸:۱۸). درباره او نوشته شده است: «خدای خداوند ما عیسی مسیح، پدر جلال... همه چیز را زیر پاهای او قرار داد» (افسسیان ۱:۱۷-۲۲). عیسی، سنگی که «در همه چیز مانند ما وسوسه شد، اما بدون گناه» (عبرانیان ۴:۱۵)، «قادر است به کسانی که وسوسه می‌شوند کمک کند» (۲:۱۸).
خداوند به شما آشکار شد
خداوند و نجات‌دهنده ما گاهی در زندگی خود بر روی زمین گرسنه، تشنه، فقیر و خسته بود. او با بادهای شدید و امواج قدرتمند روبرو شد؛ و او می‌تواند در شرایط دشوار زندگی به شما کمک کند. او می‌تواند همدردی کند و کمک کند، زیرا او کسی بود که درباره‌اش نوشته شده است: «روباهان لانه دارند و پرندگان هوا آشیانه، اما پسر انسان جایی برای سر گذاشتن ندارد» (لوقا ۹:۵۸).
عیسی با کسانی که شاد بودند، شاد شد، مانند عروسی در قانا در جلیل (یوحنا ۲:۱-۱۰)؛ و با کسانی که گریه می‌کردند، گریه کرد، مانند زمانی که لازاروس مرد (یوحنا ۱۱:۳۲-۳۶). او کسی است که به زن سامری آب زنده داد – زنی که «پنج شوهر داشت» و سپس با مرد دیگری بود (یوحنا ۴:۴-۳۰،۳۹-۴۲).
ساعتی که توسط خدا تعیین شده بود فرا رسید، زمانی که خداوند خود را به عنوان قربانی نهایی بر روی صلیب داد. آن زمان بود که او می‌توانست بگوید: «من مانند آب ریخته شده‌ام، و تمام استخوان‌هایم از هم جدا شده‌اند؛ قلبم مانند موم است؛ در درونم ذوب شده است» (مزمور ۲۲:۱۴). «مسیح... یک بار برای گناهان رنج کشید، عادل برای ناعادل، تا ما را به خدا برساند» (۱ پطرس ۳:۱۸).
خداوند عیسی هنوز صدا می‌زند: «نزد من آیید، ای تمام کسانی که زحمت می‌کشید و بارهای سنگین دارید، و من به شما آرامش خواهم داد» (متی ۱۱:۲۸). در مقابل، هر کس که چنین نکند، که نامش «در کتاب حیات نوشته نشده باشد [به] دریاچه آتش افکنده خواهد شد» (مکاشفه ۲۰:۱۵).
«به من گوش دهید، ای کسانی که به دنبال عدالت هستید، ای کسانی که خداوند] را می‌جویید: به صخره‌ای که از آن بریده شدید، و به سوراخ گودالی که از آن کنده شدید، نگاه کنید» (اشعیا ۵۱:۱). با این حال، اجازه ندهید که ما به گونه‌ای توصیف شویم که در تثنیه ۳۲:۱۸ می‌خوانیم، که می‌گوید: «از صخره‌ای که شما را به وجود آورد، غافل هستید، و خدایی را که پدر شما بود، فراموش کرده‌اید.»
باشد که ما راه‌های بسیاری را که این صخره در آنها آشکار شده است و عشق و مراقبت مبارکی را که از طریق او، که در همه چیز آزمایش شده است، از آن لذت می‌بریم، به یاد آوریم. او، سنگ وسوسه شده، خداوند و نجات‌دهنده ما، عیسی مسیح است.
توسط مایکل و دالی ماکاری (اقتباس شده از «خداوند صخره من است،» وزارت ادبیات رودخانه‌های آب)
