«راز دینداری بزرگ است. خدا در جسم ظاهر شد، در روح توجیه شد، به فرشتگان ظاهر شد، در میان ملت‌ها موعظه شد، در جهان به او ایمان آورده شد، در جلال بالا برده شد» (اول تیموتائوس ۳:۱۶). عیسی مسیح بیش از فقط پادشاه یهودیان است؛ او وارث یک تخت جهانی است. پدر حفظ جلال بی‌حد و حصر خود و اجرای اراده خود را به دستان او سپرده است. هر موجود خلق شده در قدرت اوست، از بالاترین فرشته در آسمان تا پست‌ترین دیو در زیر.
عظمت شخصی او بزرگتر از تمام کارهایی است که انجام خواهد داد. او پسر است و هیچ کس نمی‌تواند راز رابطه ابدی او با پدر را جز خود پدر بداند. پسر انسان شد تا نام پدر و محبت پدر را آشکار کند—تا کمال شادی و رضایت ابدی و محبتی که در آن نام آشکار شده است، از آن ما باشد.
او آمد تا ما در آینده خانه پدر را با او به اشتراک بگذاریم، اما اکنون او همه چیز را می‌داند، هر آهی را می‌شنود، هر اشکی را می‌بیند، و هر باری را می‌سنجد. تمام غم و کثیفی زندگی انسان‌ها در برابر چشمان او آشکار است. و او دستان خود را دراز می‌کند و فریاد می‌زند، «نزد من آیید.»
البته، فقط خدا می‌توانست اینگونه سخن بگوید! چه کسی جز خدا می‌تواند هر روح تب‌دار را آرام کند، هر وجدان گناهکار را تسکین دهد، هر قلب شکسته را التیام بخشد، و هر گناهکار پریشان را برکت دهد؟ بله، راز دینداری بزرگ است. فقط خدا می‌توانست اینگونه سخن بگوید، و با این حال این کلمات از لبان عیسی ناصری، ناصری حقیر و طرد شده، بیرون آمد. واقعاً، خدا در جسم ظاهر شد! و زمانی فرا خواهد رسید که هر زانویی «از موجودات آسمانی و زمینی و دوزخی» خم خواهد شد، و هر زبانی اعتراف خواهد کرد که عیسی مسیح خداوند است برای جلال خدای پدر» (فیلیپیان ۲:۱۰-۱۱).
