همانطور که گوسفندان در اقتصاد خاورمیانه در زمان‌های کتاب مقدس مهم بودند، این حیوانی است که اغلب در کتاب مقدس ذکر شده است. در واقع، ثروت یک مرد با تعداد دام‌هایی که داشت – مانند گوسفند، بز، گاو، الاغ، شتر و گاو نر – سنجیده می‌شد. ایوب ۱۴۰۰۰ گوسفند داشت و غنایم گرفته شده از مدیانیان شامل ۶۷۵۰۰۰ گوسفند بود (ایوب ۴۲:۱۲؛ اعداد ۳۱:۳۲).
شبانان برای مراقبت از گوسفندان استخدام می‌شدند تا اطمینان حاصل کنند که آنها آب، چراگاه برای غذا و مکانی امن برای خواب دارند. آنها گوسفندان را از شکارچیانی مانند گرگ، شیر و خرس محافظت می‌کردند. شبانان عهد عتیق شامل هابیل، ابراهیم، لوط، اسحاق، یعقوب، راحیل، موسی، عخان، داوود، نابال و عاموس بودند. پرورش گوسفند یک شغل مهم بود، زیرا هزاران گوسفند برای قربانی کردن به خدا کشته می‌شدند. یکی از ده دروازه اورشلیم، دروازه گوسفند نام داشت، نزدیک معبدی که گوسفندان در آن قربانی می‌شدند (نحمیا ۳:۱). جالب اینجاست که شبانان اولین کسانی بودند که از تولد نجات‌دهنده باخبر شدند (لوقا ۲:۸-۲۰).
جای تعجب نیست که خدا از تصاویر گوسفند و شبان در کتاب مقدس استفاده می‌کند. گوسفندان مردم را نشان می‌دهند و شبانان رهبران را، مانند پادشاهان و خود خدا. بیایید ببینیم کتاب مقدس در یوحنا ۱۰:۱-۳۰ درباره شبان الهی ما چه می‌آموزد.
شبان نیکو و گوسفندان
عیسی گفت: «من شبان نیکو هستم. شبان نیکو جان خود را برای گوسفندان می‌گذارد.» او خود را به شبان و مردم را به گوسفند تشبیه کرد (یوحنا ۱۰:۱۱ NIV). او همچنین گفت: «گوسفندان من صدای مرا می‌شنوند؛ من آنها را می‌شناسم و آنها مرا پیروی می‌کنند» (۱۰:۲۷). در سراسر کتاب مقدس، قوم خدا به عنوان گوسفند دیده می‌شوند (مزمور ۷۹:۱۳؛ ۱۰۰:۳). عیسی شاگردان خود را «گله کوچک» نامید (لوقا ۱۲:۳۲).
چگونه مردم مانند گوسفند هستند؟ گوسفندان بدون فکر کردن به عواقب، بی‌فکرانه دیگران را دنبال می‌کنند. در حالی که آنها قابل اعتماد هستند، می‌توانند سرسخت نیز باشند. آنها برای محافظت، غذا، آب و مراقبت به دیگران وابسته هستند. آنها همچنین در سرما، در خطر و هنگام زایمان به توجه ویژه نیاز دارند.
چگونه عیسی مانند یک شبان است؟ در زمان‌های کتاب مقدس، گله‌داری کار سختی بود. گوسفندان به مراقبت و توجه مداوم نیاز داشتند، زیرا در مزارع حصارکشی شده نگهداری نمی‌شدند. آنها می‌توانستند به هر جایی سرگردان شوند. هر روز شبان باید گله را به چراگاه و آب مناسب هدایت می‌کرد و از بیماران یا مجروحان مراقبت می‌کرد. هنگام سفر، شبان پیشرو بود و گوسفندان پشت سر او می‌رفتند.
وقتی عیسی جمعیت مردم را دید، «بر آنها دل سوزاند، زیرا آنها مانند گوسفندان بی‌شبان، آزاردیده و درمانده بودند» (متی ۹:۳۶؛ مرقس ۶:۳۴). او نیازهای روحانی آنها را دید. او مثلی از شبانی گفت که به دنبال گوسفند گمشده‌ای می‌گشت. وقتی گوسفند پیدا شد، آن را به خانه برد و جشن گرفت (متی ۱۸:۱۲-۱۴؛ لوقا ۱۵:۳-۷). شبان برای گوسفند گمشده ارزش زیادی قائل بود. درس این است که عیسی، شبان نیکو، برای کسانی که او را نمی‌شناسند یا گمراه شده‌اند، ارزش زیادی قائل است و در آسمان شادی بزرگی است وقتی یکی توسط او پیدا می‌شود.
اشعیا نوشت: «همه ما مانند گوسفندان گمراه شدیم، هر یک از ما به راه خود رفتیم؛ و خداوند گناه همه ما را بر او نهاد» (اشعیا ۵۳:۶). به دلیل گناه و خودخواهی ما، مانند گوسفندان گمشده از خدایی که در ابتدا بشریت را آفرید، دور شدیم (مزمور ۱۱۹:۱۷۶). اما عیسی مسیح مجازاتی را که ما سزاوار آن بودیم، متحمل شد. اگر گناهان خود را اعتراف کنیم و به پیشنهاد بخشش خدا از طریق مرگ و رستاخیز مسیح اعتماد کنیم، رابطه ما با خدا بازسازی می‌شود. پطرس نوشت: «شما مانند گوسفندانی بودید که گمراه می‌شدید، اما اکنون به شبان و ناظر جان‌های خود بازگشته‌اید» (۱ پطرس ۲:۲۵). بنابراین، تبدیل شدن مانند بازگشت گوسفند گمشده به مراقبت شبان است.
شبانان بد
در یوحنا ۱۰ می‌بینیم که عیسی، شبان نیکو، در مقابل سه شبان بد قرار می‌گیرد: «دزد و راهزن» که برای دزدیدن و کشتن و نابود کردن گوسفندان آمد (۱۰:۱،۸،۱۰)؛ «غریبه» – مانند فریسی – که فقط به خاطر منافع شخصی به گوسفندان علاقه داشت (۱۰:۵)؛ و «مزدور» که گوسفندان را هنگام آمدن گرگ رها کرد و گله را پراکنده ساخت (۱۰:۱۲-۱۳). شبانان بد هیچ رابطه‌ای با گوسفندان نداشتند و به آنها اهمیت نمی‌دادند.
فریسیان این تصویر را درک نکردند و آنچه عیسی گفت را باور نکردند زیرا آنها از او نبودند (۱۰:۶،۲۶). اگر آنها پیشنهاد نجات خدا را پذیرفته بودند، صدای شبان نیکو را تشخیص می‌دادند و او را پیروی می‌کردند. آنها متوجه نشدند که عیسی مسیح، دروازه حیات ابدی بود. او گفت: «من دروازه گوسفندان هستم... هر که از طریق من وارد شود، نجات خواهد یافت» (۱۰:۷-۹). عیسی مسیح تنها راه نجات از مجازات گناه است. نجات فقط از طریق مسیح قابل دریافت است. کسانی که نجات‌دهنده را پیروی می‌کنند، حیات ابدی را دریافت می‌کنند؛ آنها «حیات دارند و آن را به کمال دارند» (۱۰:۱۰).
شبان نیکو از گوسفندان خود مراقبت می‌کند
یک شبان خوب صاحب گوسفندان بود، با آنها زندگی می‌کرد و از آنها مراقبت می‌کرد. گله‌های نسبتاً کوچک در زمان‌های کتاب مقدس به شبان این امکان را می‌داد که هر گوسفند را به نام بشناسد و صدا کند. گله ۱۰۰ تایی بزرگ بود (متی ۱۸:۱۲). شبان می‌دانست که یکی از گوسفندانش گم شده است. عیسی مسیح «گوسفندان خود را به نام صدا می‌زند» (۱۰:۳). او شاگردان خود را به نام صدا زد و آنها را می‌شناخت (یوحنا ۱:۴۳،۴۸). او هنوز هم کسانی را که او را می‌پذیرند صدا می‌زند: «ایمان از شنیدن پیام می‌آید... از طریق کلام مسیح» (رومیان ۱۰:۱۷). خداوند پیروان خود را شخصاً می‌شناسد. او همه چیز را درباره آنها می‌داند.
وقتی او صدا می‌زند، «گوسفندان به صدای او گوش می‌دهند» (۱۰:۳،۱۶،۲۷). آنها شبان خود را می‌شناسند و به صدای او پاسخ می‌دهند (۱۰:۴). وقتی عیسی بر روی زمین بود، بسیاری از یهودیان او را به عنوان مسیح شناختند و او را پیروی کردند. امروز گوسفندان او وقتی انجیل موعظه می‌شود گوش می‌دهند و با پیروی از او پاسخ می‌دهند.
شبانان فلسطینی پیشرو بودند و گوسفندانشان به دنبال آنها می‌رفتند زیرا صدای شبان خود را می‌شناختند: «او پیشاپیش آنها می‌رود و گوسفندانش او را پیروی می‌کنند» (۱۰:۳-۴، ۲۷). گوسفندان دزدان، راهزنان و غریبه‌ها را پیروی نمی‌کردند زیرا صدای آنها را تشخیص نمی‌دادند (۱۰:۵،۸). در عوض فرار می‌کردند. داوود درباره شبان نیکو نوشت: «او مرا در راه‌های عدالت هدایت می‌کند» (مزمور ۲۳:۳). به همین ترتیب، پیروان عیسی آرزو دارند به جایی بروند که او آنها را هدایت می‌کند.
شبانان گوسفندان خود را به کجا هدایت می‌کردند؟ به چراگاه برای خوردن و به آب برای نوشیدن. داوود نوشت: «خداوند شبان من است، من همه چیز را که نیاز دارم دارم. او مرا در چراگاه‌های سبز می‌خواباند، او مرا در کنار آب‌های آرام هدایت می‌کند، او جان مرا تازه می‌کند» (مزمور ۲۳:۱-۲). این تصویر یکی از تأمین همه نیازهای ما توسط خداست. در خشکسالی یا قحطی، چراگاه‌های سبز و آب کمی وجود ندارد. کسانی که شبان نیکو را پیروی می‌کنند، گفته می‌شود که «چراگاه پیدا می‌کنند»؛ «من دروازه هستم؛ هر که از طریق من وارد شود، نجات خواهد یافت. آنها وارد و خارج خواهند شد و چراگاه پیدا خواهند کرد» (۱۰:۹). غذای مسیحیان کتاب مقدس است که غذای روحانی را برای رشد به بلوغ روحانی فراهم می‌کند (۱ قرنتیان ۳:۲؛ عبرانیان ۵:۱۲-۱۴؛ ۱ پطرس ۲:۲).
یک شبان خوب جان خود را برای محافظت از گوسفندانش به خطر می‌انداخت، همانطور که داوود انجام داد (۱ سموئیل ۱۷:۳۴-۳۷). عیسی گفت: «من شبان نیکو هستم. شبان نیکو جان خود را برای گوسفندان می‌گذارد» (یوحنا ۱۰:۱۱). کلمه «نیکو» به معنای «شایسته، شرافتمندانه، عالی» است. او بهترین نمونه یک شبان است: «من جان خود را برای گوسفندان می‌گذارم» (۱۰:۱۵). در عهد عتیق، گوسفندان برای گناهان قربانی می‌شدند؛ اینجا می‌بینیم که شبان برای گوسفندان خود قربانی شد. اما این پایان کار نبود؛ عیسی گفت که او اختیار داشت جان خود را بگذارد و دوباره آن را برگیرد (۱۰:۱۷-۱۸). این بدان معناست که او یک شبان زنده است که مرد تا مجازاتی را که ما سزاوار آن بودیم، بپردازد (۱ قرنتیان ۱۵:۳-۴). آیا قربانی عیسی را برای خود پذیرفته‌اید؟ آیا از او برای آن تشکر می‌کنید؟
از آنجا که آنها زمان زیادی را با هم می‌گذراندند، شبان ویژگی‌های متمایز و نیازهای هر گوسفندی را که از آن مراقبت می‌کرد، می‌دانست. عیسی گفت: «من گوسفندان خود را می‌شناسم و گوسفندان من مرا می‌شناسند – همانطور که پدر مرا می‌شناسد و من پدر را می‌شناسم» (۱۰:۱۴-۱۵،۲۷). این نشان‌دهنده رابطه نزدیک بین خداوند و پیروان اوست. این مانند رابطه او با خدای پدر است. عیسی گفت: «من و پدر یکی هستیم» (۱۰:۳۰). او همچنین به شاگردان خود گفت: «من در پدرم هستم، و شما در من هستید، و من در شما هستم» (یوحنا ۱۴:۲۰). روح‌القدس در هر ایماندار زندگی می‌کند و هر ایماندار در مسیح است، توسط خدا بر اساس کار نجات مسیح پذیرفته شده است. عیسی ما را بسیار خوب می‌شناسد (لوقا ۱۹:۵؛ یوحنا ۱:۴۷-۵۰؛ ۲:۲۴-۲۵).
شبان نیکو و گله جهانی او
عیسی گفت: «من گوسفندان دیگری دارم که از این آغل نیستند. من باید آنها را نیز بیاورم. آنها نیز صدای مرا خواهند شنید، و یک گله و یک شبان خواهد بود» (۱۰:۱۶). منظور او از «گوسفندان دیگر» که با گوسفندانی که او درباره آنها صحبت می‌کرد ترکیب می‌شوند تا «یک گله» را تشکیل دهند چیست؟ مسیح به عنوان مسیح یهودیان آمد، اما آنها او را نپذیرفتند (یوحنا ۱:۱۱). در عهد عتیق، خدا به عنوان کسی که از یهودیان مراقبت می‌کند، مانند شبانی که از گله خود مراقبت می‌کند، توصیف شده است (اشعیا ۴۰:۱۱؛ ارمیا ۳۱:۱۰؛ حزقیال ۳۴:۱۱-۱۶؛ میکاه ۲:۱۲؛ متی ۲:۶). «گوسفندان دیگر» که در یوحنا ۱۰:۱۶ ذکر شده‌اند، پیروان غیریهودی هستند که در اعمال رسولان، پس از پنطیکاست شروع به شنیدن صدای شبان کردند.
پولس مبلغی بود که خدا او را به غیریهودیان در اطراف دریای مدیترانه فرستاد. امروز «یک گله» به عنوان کلیسا شناخته می‌شود و از یهودیان و غیریهودیان تشکیل شده است. پولس کلیسا را به عنوان «یک بدن» متشکل از ملیت‌های مختلف توصیف کرد: «همه ما توسط یک روح در یک بدن تعمید یافتیم – چه یهودی و چه یونانی، چه برده و چه آزاد – و همه ما یک روح را برای نوشیدن دریافت کردیم» (۱ قرنتیان ۱۲:۱۳). بنابراین، یک گله اکنون جهانی است، متشکل از کسانی که می‌گویند: «ما قوم او، گوسفندان چراگاه او هستیم» (مزمور ۷۹:۱۳؛ ۹۵:۷؛ ۱۰۰:۳). آیا ما همه «گوسفندان دیگر» را که در کلیسا هستند، می‌شناسیم؟
شبانان از گوسفندان خود محافظت می‌کنند. داوود شیرها و خرس‌هایی را که به گوسفندانش حمله می‌کردند، کشت (۱ سموئیل ۱۷:۳۴-۳۷). عیسی درباره گوسفندان خود گفت: «من به آنها حیات ابدی می‌دهم، و آنها هرگز هلاک نخواهند شد؛ هیچ کس نمی‌تواند آنها را از دست من برباید» (یوحنا ۱۰:۲۸). حیات ابدی، رفاقت با خدا اکنون و برای همیشه است. این رابطه نمی‌تواند شکسته شود زیرا قدرت خدا از هر قدرت دیگری قوی‌تر است. خداوند وعده می‌دهد که هیچ یک از گوسفندان او گم نخواهند شد زیرا او چراگاه‌های امنی برای آنها فراهم می‌کند (مزمور ۷۹:۱۳). خدا از ضعیفان محافظت می‌کند: «او بره‌ها را در آغوش خود جمع می‌کند و آنها را نزدیک قلب خود حمل می‌کند؛ او به آرامی کسانی را که جوان دارند هدایت می‌کند» (اشعیا ۴۰:۱۱).
به عنوان مثال، داوود می‌توانست بگوید: «حتی اگر در دره سایه مرگ راه بروم، از هیچ شری نخواهم ترسید، زیرا تو با منی؛ عصا و چوبدستی تو، آنها مرا تسلی می‌دهند» (مزمور ۲۳:۴). قوم خدا نیازی به ترس از مرگ ندارند زیرا خدا همیشه با آنهاست تا در همه شرایط کمک کند. او وعده داد: «هرگز تو را ترک نخواهم کرد؛ هرگز تو را رها نخواهم کرد» (عبرانیان ۱۳:۵).
خدا عیسی را با مأموریتی به زمین فرستاد و او مأموریتی برای قوم خود دارد. او به پدر دعا کرد: «همانطور که تو مرا به جهان فرستادی، من نیز آنها را به جهان فرستاده‌ام» (یوحنا ۱۷:۱۸). این کار آسانی نبود؛ او به شاگردان خود گفت: «من شما را مانند گوسفندان در میان گرگ‌ها می‌فرستم. بنابراین، مانند مارها زیرک و مانند کبوتران بی‌گناه باشید» (متی ۱۰:۱۶). آنها باید پادشاهی را به «گوسفندان گمشده اسرائیل» موعظه می‌کردند (متی ۱۰:۶). گوسفندان در میان گرگ‌ها وضعیت خطرناکی است. اما گوسفندان تا زمانی که تحت مراقبت شبان باشند، در امان هستند. به همین ترتیب، مسیحیان از خطرات این جهان در امان هستند تا زمانی که با شبان نیکو در ارتباط باشند. قدرت درونی که توسط شبان فراهم می‌شود، تهدید بیرونی گرگ‌ها را از بین می‌برد. عیسی به عنوان یک نوزاد و به عنوان یک بره در میان گرگ‌ها به زمین آمد. قدرت الهی او در نهایت بر گرگ‌ها پیروز شد.
چه باید بکنیم؟
یوحنا ۱۰:۱-۳۰ یک بخش قدرتمند است که نحوه کار خدا در جهان ما را توصیف می‌کند. عیسی، شبان نیکو، با عشق انگیزه داشت، نه با منافع خودخواهانه. او شبان ماست و ما گوسفندان او هستیم. آیا ما تحت مراقبت او با زندگی پربار و پرثمر رشد می‌کنیم؟ آیا شواهدی از حیات ابدی، نور روحانی و عشق الهی در زندگی ما وجود دارد؟ آیا از رابطه نزدیک با شبان خود لذت می‌بریم؟ آیا به طور منظم از کلام او تغذیه می‌کنیم؟ آیا کلام او را نشخوار می‌کنیم یا مانند گوسفندان در خشکسالی از نظر روحانی گرسنه هستیم؟ آیا به دنبال هدایت او هستیم و از مثال او پیروی می‌کنیم یا از فریسیان عصر خود – قانون‌گرایی و مادی‌گرایی – پیروی می‌کنیم؟ آیا حضور و محافظت او را تجربه می‌کنیم؟ آیا به شبانان دلسوز تبدیل می‌شویم که به دنبال کمک به گوسفندان گمشده برای یافتن شبان هستند؟
کلیسا گله جهانی مسیح است. مراقبت شبانی او باید به طور مداوم در کلیسای محلی ابراز شود. کلمه «کشیش» در لاتین به معنای «شبان» است. به عنوان یک گله کلیسا، ما باید مراقبت، هدایت و امنیت شبانی معناداری را تجربه کنیم. کلیسا همچنین باید دلسوزی داشته باشد و پیام شبان نیکو را به گوسفندان گمشده برساند.
از آنجا که مسیح دیگر به صورت فیزیکی بر روی زمین نیست، او مراقبت شبانی را از طریق روح‌القدس، کتاب مقدس، دعا، کشیشان و رفاقت فراهم می‌کند. شبان نیکو که جان خود را برای گوسفندان داد، همچنین «شبان بزرگ» است که از مردگان برخاست و «شبان اعظم» است که دوباره می‌آید (عبرانیان ۱۳:۲۰؛ ۱ پطرس ۵:۴).
