در کریسمس ما به یکدیگر هدیه می‌دهیم. هنگام انتخاب هدیه، ما در نظر می‌گیریم که شخص چه چیزی را دوست دارد. البته، ما انتظار داریم که گیرنده هدیه‌ای را که به او داده‌ایم باز کند. در این زمان از سال ما از دریافت هدایا نیز لذت می‌بریم.
هنگامی که عیسی با زن سامری در کنار چاه صحبت کرد، خود را «هدیه خدا» نامید که به زندگی ابدی منجر می‌شود (یوحنا 4:10-14 NIV). این به ما یادآوری می‌کند که عیسی هدیه خدا به بشریت بود. از طریق تولد عیسی، خدا انسان شد. این هدیه بزرگترین نیاز ما را برآورده کرد – جدا شدن از خدا به دلیل گناهانمان. پولس گفت: «زیرا مزد گناه مرگ است، اما هدیه خدا زندگی ابدی در مسیح عیسی خداوند ماست» (رومیان 3:23). چه تضادی! گناه ما به مرگ منجر می‌شود، اما خدا به ما زندگی ابدی را پیشنهاد می‌کند – تا برای همیشه با او باشیم (2 قرنتیان 5:1-4).
اینگونه خدا هدیه خود را به ما ارائه می‌دهد: «زیرا به فیض نجات یافته‌اید، از طریق ایمان – و این از خودتان نیست، بلکه هدیه خداست – نه از اعمال، تا هیچ کس نتواند فخر کند» (افسسیان 2:8-9). این به ایمان بستگی دارد؛ اعتراف به وضعیت گناهکارانه ما و تشخیص اینکه عیسی مجازات ما را هنگامی که مرد، پرداخت کرد، و ما را قادر ساخت تا با خدا آشتی کنیم (1 یوحنا 1:9). این ایمان از خدا می‌آید.
پس از اینکه پولس ایمانداران را به سخاوتمندی در بخشش تشویق کرد، گفت: «خدا را شکر برای هدیه وصف‌ناپذیرش!» (2 قرنتیان 9:15). هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند وسعت محبت خدا را بیان کند. بهترین توصیف این بود: «خدا مردم این جهان را آنقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد، تا هر کس که به او ایمان آورد، زندگی ابدی داشته باشد و هرگز واقعاً نمیرد» (یوحنا 3:16 cev).
کلمه یونانی برای «هدیه» مهربانی دهنده و عدم هزینه برای گیرنده را منتقل می‌کند. مطمئناً، خدا بزرگترین دهنده و عیسی مسیح بزرگترین هدیه اوست. آیا هدیه او را پذیرفته‌اید؟ چقدر غم‌انگیز است که در کریسمس هدیه بدهیم و بگیریم و هرگز مسیح، بزرگترین هدیه از همه، را دریافت نکنیم.
