«یهودا و اسرائیل بسیار بودند، مانند شن‌های کنار دریا در کثرت، می‌خوردند و می‌نوشیدند و شادی می‌کردند.» ۱ پادشاهان ۴:۲۰
«خوشا به حال مردان تو، خوشا به حال این خادمان تو، که پیوسته در حضور تو می‌ایستند و حکمت تو را می‌شنوند.» ۱ پادشاهان ۱۰:۸
آیا شادی یک انتخاب است یا نتیجه شرایط مطلوب در زندگی ما؟ آیا شادی هدف زندگی است؟ اینها سوالاتی هستند که از خودم پرسیده‌ام زیرا شاد بودن احساس خوبی دارد. اغلب ما زمانی شادترین هستیم که نزدیکانمان شاد باشند.
پولس به ما می‌گوید که گاهی اوقات شادی یک انتخاب است. در فیلیپیان ۴:۱۱، او می‌گوید: «نه اینکه به خاطر نیاز سخن بگویم: زیرا آموخته‌ام که در هر وضعیتی که هستم، با آن راضی باشم.» او تصمیم گرفته بود که در هر موقعیت و شرایطی که خداوند در زندگی او اجازه می‌داد، راضی باشد، که من فرض می‌کنم به معنای این است که او تصمیم گرفته بود شاد باشد.
گاهی اوقات شادی یک وضعیت است. این وضعیت مردم اسرائیل (در آیات ذکر شده در بالا) پس از استقرار سلیمان بر تخت اسرائیل بود. ملت پس از سال‌ها جنگ در صلح بود. مردم پس از سال‌ها سفر و جنگ در آرامش بودند. آنها از ستم حاکمان خارجی آزاد بودند. آنها یک پادشاه دانا داشتند. آنها همه چیز را داشتند!
اکثر ما تصمیماتی می‌گیریم که فرض می‌کنیم ما را شاد خواهند کرد. با این حال، من متقاعد شده‌ام که اگر تصمیمات «درست» بگیریم، در نهایت شاد خواهیم بود؛ اما اگر تصمیمات را بر اساس تمایل خود به شاد بودن بگیریم، ممکن است در نهایت بسیار ناراحت شویم.
اخیراً از من پرسیده شد که آیا به دلیل یک تصمیم مهمی که در مورد خدمتم برای خداوند گرفته بودم، شاد هستم. باید اعتراف کنم که اگر شادی انگیزه بود، آن تصمیم را نمی‌گرفتم. با این حال، امروز می‌توانم صادقانه بگویم که از تصمیمی که گرفتم شاد هستم، حتی اگر به روشی که قبلاً فکر می‌کردم به او خدمت خواهم کرد، به خداوند خدمت نمی‌کنم.
برخی از مردم نجات خدا را رد می‌کنند زیرا فکر می‌کنند دوستان و خانواده‌شان اگر واقعاً به خداوند اعتماد کنند، از آنها ناراضی خواهند شد – و آنها فکر می‌کنند که این باعث ناراحتی آنها خواهد شد. با این حال، می‌توانم به شما اطمینان دهم که فردی که واقعاً شاد است، فردی است که توسط خدا بخشیده شده است.
برخی از مردم کلیسای خود را بر اساس آنچه که آنها را شاد خواهد کرد انتخاب می‌کنند. آنها دایره دوستان مناسب و برنامه‌های مناسب را می‌خواهند. و این چیزها همه خوب هستند مگر اینکه کلیسا به کلام خدا وفادار نباشد. ما باید کلیساهای خود را بر اساس آنچه خدا را خشنود می‌کند و نه ما را انتخاب کنیم، و سپس وقتی متوجه شویم که خدا را خشنود کرده‌ایم، شاد خواهیم بود.
یکی از شادترین روزهای زندگی ما روزی است که دوباره متولد می‌شویم یا نجات می‌یابیم. عبور از مرگ به زندگی هر کسی را شاد خواهد کرد، و این دقیقاً همان چیزی است که وقتی ما ایمان می‌آوریم که خدا پسر خود را فرستاد تا به جای ما بمیرد، اتفاق می‌افتد (یوحنا ۵:۲۴). قبل از اینکه نجات یابیم، از نظر جسمی مرده نیستیم اما از نظر روحانی در گناهان و خطاهای خود مرده‌ایم. ایمان ما را زنده می‌کند یا به ما یک زندگی روحانی جدید می‌دهد (افسسیان ۲: ۱-۸). وقتی کسی به خداوند اعتماد می‌کند، من به این آهنگ فکر می‌کنم:
روز شاد! روز شاد! وقتی عیسی گناهانم را شست. او به من آموخت که چگونه مراقب باشم و دعا کنم و هر روز شاد زندگی کنم. روز شاد، روز شاد! وقتی عیسی گناهانم را شست!
شادی که وقتی برای اولین بار نجات می‌یابیم می‌آید، نتیجه گرفتن تصمیم درست است. ما آشکارا تصمیم گرفتیم که ابدیت مهمتر از زمان است، و خدا مهمتر از دوستان و خانواده است. ما تصمیم گرفتیم که کلام خدا، که ما را قادر ساخت تا به خداوند اعتماد کنیم، قابل اعتماد است.
با این حال، شادی ما پس از نجات نیز یک وضعیت است زیرا اکنون ما برای ابدیت آماده‌ایم و یک پادشاه دانا داریم. ما همه چیز را داریم! اگر هرگز این نوع شادی را تجربه نکرده‌اید، خوب است که آن را هدف زندگی خود قرار دهید.
