آیا خدا ناعادل است؟
زیرا به خاطر محبت عظیمش به ما، خدا، که در رحمت غنی است، ما را با مسیح زنده کرد حتی زمانی که در گناهان مرده بودیم – این به فیض است که شما نجات یافته‌اید. (افسسیان ۲:۴-۵ NIV)
یکی از بزرگترین استدلال‌های مخالفان مسیحیت این است که خدا عادل نیست. چگونه می‌تواند اجازه دهد نفرت بدون کنترل باقی بماند؟ نفرت یک اپیدمی است، در قالب پاکسازی قومی در کشورهایی مانند بوسنی و رواندا، و در شهرهایی که با جنایات ناشی از نفرت و جنگ‌های باندها درگیر هستند. وقتی با ارتش آمریکا در بوسنی بودم، پیامدهای پاکسازی قومی را دیدم – خانه‌های یک گروه قومی ویران شده، در حالی که خانه‌های دیگر دست نخورده باقی مانده‌اند. چگونه خدا می‌تواند این بی‌عدالتی را اجازه دهد؟
بیایید «بی‌عدالتی» خدا را از منظری متفاوت بررسی کنیم. آیا ممکن است نفرت جهان کار خود ما باشد؟ چرا خدا باید به ما اهمیت دهد؟ چگونه خدا می‌توانست بشر را دوست داشته باشد، در حالی که ما پسر او را به صلیب کشیدیم، جایی که او برای گناه جهان مرد؟ و با این حال کتاب مقدس می‌گوید: «زیرا خدا جهان را اینقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد» (یوحنا ۳:۱۶).
خشم خدا باید به کجا هدایت شود؟ آیا نباید علیه کسانی باشد که پسر او را به صلیب کشیدند؟ آیا نباید علیه ما باشد؟ ما واقعاً سزاوار خشم خدا هستیم، اما «به خاطر محبت عظیمش به ما» او همچنان ما را دوست دارد. ما باید شاد باشیم که خدا در مورد ما «ناعادل» نیست. اگر بود، دقیقاً آنچه را که سزاوارش هستیم – مرگ ابدی – دریافت می‌کردیم!
مسیح تجلی محبت خدا بر مردمی نالایق است. اگر مسیح را رد کنیم، خود را خارج از «بی‌عدالتی» محبت‌آمیز، فیض‌بخش و رحیمانه خدا قرار می‌دهیم، جایی که دقیقاً آنچه را که سزاوارش هستیم – جدایی ابدی از محبت او – دریافت می‌کنیم.
لطفاً همین الان این دعا را بخوانید: خداوندا، محبت، رحمت و فیض نجات‌بخش تو را می‌پذیرم. از تو سپاسگزارم که در مورد گناهان من «ناعادل» هستی. پسر تو عیسی را به عنوان نجات‌دهنده خود می‌پذیرم.
— پِدر سوانسون
