مأموریت بزرگ او
اندکی پیش از بازگشت عیسی به آسمان پس از مصلوب شدن و رستاخیزش، به شاگردان خود گفت: «تمام قدرت در آسمان و بر زمین به من داده شده است. پس بروید و همه ملت‌ها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید و به ایشان بیاموزید که هر آنچه را به شما فرمان داده‌ام، اطاعت کنند. و یقیناً من همیشه با شما هستم، تا پایان روزگار» (متی ۲۸:۱۸-۲۰ NIV).
من در یک خانواده مبلغ بزرگ شدم و این آیات را از سنین پایین شنیدم، بنابراین این مأموریت بزرگ عیسی یکی از «C»هایی بود که همیشه از آن آگاه بودم. توجه داشته باشید که این مأموریت به همه شاگردان عیسی داده شده است، نه فقط به مبلغان. و همچنین به نکات زیر توجه کنید:
- ما توسط بالاترین مرجع، خود عیسی، فرستاده شده‌ایم.
- ما باید ابتکار عمل را برای رفتن به دست بگیریم، نه اینکه منتظر بمانیم تا بی‌باوران به سوی ما بیایند.
- به ما گفته شده است که شاگرد بسازیم – پیروان متعهد خداوند عیسی.
- ما باید به همه ملت‌ها برویم. برای برخی، این ممکن است به معنای سفر به کشورهای دیگر باشد. با این حال، از آنجایی که بسیاری از ملت‌ها امروزه بیشتر و بیشتر چندفرهنگی شده‌اند، بسیاری از ما فرصت منحصر به فردی برای دسترسی به مردم از «همه ملت‌ها» بدون ترک شهر خود داریم!
- به ما گفته شده است که پیروان واقعی باید تعمید بگیرند، که نشانه‌ای از اعتراف عمومی و وفاداری به پدر، پسر و روح‌القدس است.
- ما همچنین باید به آنها بیاموزیم که هر آنچه را او فرمان داده است، اطاعت کنند.
- ما تنها فرستاده نشده‌ایم. عیسی وعده داد که همیشه با ما خواهد بود.
- در مرقس ۶:۶-۱۲، الگوی کاری را می‌بینیم که عیسی از شاگردان خود انتظار داشت:
- او ۱۲ نفر را به سوی خود فراخواند. ما باید ابتدا او را دنبال کنیم، قبل از اینکه فرستاده شویم.
- آنها به صورت جفت فرستاده شدند. شاگردسازی قرار نیست کاری «انفرادی» باشد!
- او به آنها و ما قدرت و اختیار داد، از طریق کلام و روح خود.
- آنها باید «سبک سفر می‌کردند» – نه با «چیزهای» مادی‌گرایی سنگین می‌شدند.
- آنها باید پاسخ را ارزیابی می‌کردند و زمان و منابع خود را به حداکثر می‌رساندند. پس از نتایج منفی مداوم، آنها باید به مناطق پربار دیگر می‌رفتند.
- محتوای پیام آنها ساده اما قدرتمند بود – توبه، رهایی و شفا. ما مأمور شده‌ایم که همین پیام را به اشتراک بگذاریم.
- در اعمال رسولان ۱:۸ می‌خوانیم که الگوی ما برای دسترسی به جهان چه باید باشد: «اما وقتی روح‌القدس بر شما نازل شود، قدرت خواهید یافت؛ و شاهدان من در اورشلیم، و در تمام یهودیه و سامره، و تا دورترین نقاط زمین خواهید بود.» به نکات زیر توجه کنید:
- ما باید توسط روح‌القدس توانمند شویم تا واقعاً مفید باشیم.
- ما باید آنچه را که خودمان دیده‌ایم، شنیده‌ایم و تجربه کرده‌ایم بگوییم – نه فقط داستان‌های دیگران را.
- ما باید دایره نفوذ خود را افزایش دهیم: ابتدا به «اورشلیم» خود، سپس به «یهودیه» خود، سپس به «سامره» خود و در نهایت، به دورترین نقاط زمین. بیایید از جایی که زندگی می‌کنیم شروع کنیم، قبل از اینکه به سمت دورترین نقاط زمین حرکت کنیم!
شفقت بزرگ او
همان خداوند عیسی که مأموریت بزرگ را به شاگردان خود داد، آنها را به نشان دادن شفقت بزرگ به نام خود نیز به چالش کشید. معیاری که او برای قضاوت همه ملت‌ها در آن روز آینده استفاده خواهد کرد دقیقاً همین است: آیا ما به نیازمندان اطراف خود شفقت عملی نشان داده‌ایم؟
این ثمره بیرونی ایمان درونی ماست که او از آن برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه کسی «گوسفند» واقعی است و چه کسی صرفاً «بز» است، استفاده خواهد کرد. داستان کامل در متی ۲۵:۳۱-۴۶ یافت می‌شود، جایی که عیسی شاگردان خود را به چالش کشید تا با شفقت بزرگ به دیگران خدمت کنند. در این داستان، عیسی نکات زیر را بیان کرد:
- شفقت بزرگ به دنبال نیازهای عملی برای برآورده کردن است – کسانی که گرسنه، تشنه، بی‌خانمان، برهنه، سرد، بیمار و در زندان هستند.
- شفقت بزرگ راه‌حل‌های بسیار عملی ارائه می‌دهد – غذا، نوشیدنی، مسکن، لباس، مراقبت و بازدید فراهم می‌کند.
- اعمال مهربانی ما طوری دیده می‌شوند که گویی برای او انجام شده‌اند! «هر آنچه برای کوچکترین این برادران من انجام دادید، برای من انجام دادید.»
- پاداش‌های ابدی بر اساس نحوه نشان دادن شفقت ما داده می‌شوند: «بیایید، ای برکت‌یافتگان پدرم؛ میراث خود را، پادشاهی‌ای که از زمان آفرینش جهان برای شما آماده شده است، بگیرید.»
- از آنجایی که خداوند شفقت عملی ما را معیار ایمان ما می‌داند، باید از خود بپرسیم: «آیا ایمان من واقعی است؟»
- در نهایت، خطرات بزرگ اجتناب‌ناپذیرند: «آنگاه آنها به مجازات ابدی خواهند رفت، اما نیکوکاران به زندگی ابدی.» این بدان معنا نیست که ما می‌توانیم با جمع‌آوری اعمال شفقت، نجات خود را به دست آوریم، بلکه بدان معناست که همه شاگردان واقعی – همه گوسفندان واقعی شبان – این شفقت بزرگ را زندگی خواهند کرد. ایمان واقعی منجر به اعمال قابل مشاهده می‌شود. در غیر این صورت بی‌ارزش است؛ چیزی جز ریاکاری پوچ نیست.
- در لوقا ۱۰:۲۵-۳۷، عیسی داستان دیگری را برای نشان دادن اینکه چگونه باید شفقت بزرگ را به همسایه خود نشان دهیم، تعریف کرد. داستان سامری نیکو به وضوح نشان می‌دهد که برای دوست داشتن همسایه خود مانند خودمان، باید مایل به تعهد به مشارکت شخصی، خطر، ناراحتی، هزینه و زمان باشیم. باید به یاد داشته باشیم که برای بسیاری از مردم، ما تنها عیسی‌ای هستیم که آنها ملاقات خواهند کرد. بنابراین زندگی ما تنها نسخه‌ای از انجیل است که آنها خواهند خواند. عیسی می‌خواهد از دستان ما، و همچنین از کلمات ما، برای دسترسی به نیازمندان امروز استفاده کند. آیا به او اجازه خواهیم داد؟
این پیامدهای گسترده‌ای برای کار مبلغین مسیحی دارد. نباید این سؤال باشد که آیا انجیل را به اشتراک بگذاریم (مأموریت بزرگ) یا اینکه آیا نیازهای عملی را برآورده کنیم (شفقت بزرگ)، بلکه این سؤال است که چگونه این دو را متعادل کنیم. این مسئله یا/یا نیست، بلکه مسئله هم/هم است. یکی در را برای دیگری باز می‌کند. یکی نتیجه منطقی دیگری است. مأموریت بزرگ و شفقت بزرگ دست در دست هم پیش می‌روند. عیسی هر دو را برای ما الگو قرار داد و از ما، به عنوان شاگردانش، می‌خواهد که در هر دو جنبه از خدمت خود از او تقلید کنیم!
