آیا اعمال نیک می‌توانند ما را به بهشت برسانند؟
وقتی از بسیاری از مردم پرسیده می‌شود که چگونه پس از مرگ به بهشت خواهند رفت، می‌گویند: «فکر می‌کنم اعمال نیک من بر کارهای بدی که انجام داده‌ام، غلبه خواهد کرد.» فکر اصلی این است که اعمال نیک آنها بلیطشان به بهشت خواهد بود. در حالی که اعمال نیک مهم هستند، اما در لیست الزامات خدا برای رستگاری قرار ندارند. کسانی که فکر می‌کنند اعمال نیکشان آنها را به بهشت می‌رساند، باید بدانند که کتاب مقدس در مورد رستگاری چه می‌گوید.
ابتدا باید وضعیت گناهکارانه خود را در مقایسه با قدوسیت خدا درک کنیم. وقتی اشعیا نبی در حضور خدا بود، فریاد زد: «وای بر من... من تباه شده‌ام! زیرا من مردی با لب‌های ناپاک هستم» (اشعیا 6:5). او فکر نمی‌کرد که آنقدر بد است تا زمانی که دید چقدر از قدوسیت خدا فاصله دارد.
گناه زمانی وارد جهان شد که آدم و حوا از خدا نافرمانی کردند. گناه آنها ممکن است آنقدر جدی به نظر نرسد. برخی حتی آن را با کودکی مقایسه کرده‌اند که وقتی مادرش نگاه نمی‌کرد، یک کلوچه دزدکی می‌خورد. اما آدم کودک نبود و خدا به او فرمان داده بود که از میوه تنها یک درخت خاص در باغ عدن نخورد (پیدایش 2:16-17). خوردن آن میوه توسط او یک عمل مستقیم نافرمانی بود که شکافی غیرقابل عبور بین او و خدا ایجاد کرد. این عمل نافرمانی گناه نامیده می‌شود و منجر به مرگ روحانی و جسمانی شد که توسط تمام بشریت به ارث برده شد: «همانطور که گناه از طریق یک انسان وارد جهان شد، و مرگ از طریق گناه... به این ترتیب مرگ به همه انسان‌ها رسید، زیرا همه گناه کردند» (رومیان 5:12).
آیات زیادی در کتاب مقدس وجود دارد که به ما نشان می‌دهد همه ما گناهکاریم و با تلاش‌های خودمان کاملاً قادر به خشنود کردن خدا نیستیم: «همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا قاصرند» (رومیان 3:23). مرگ روحانی و جسمانی برای همه گناهکاران ادامه دارد: «زیرا مزد گناه مرگ است، اما هدیه خدا حیات ابدی در مسیح عیسی، خداوند ماست» (رومیان 6:23). کتاب مقدس به ما می‌گوید که انسان هیچ عمل نیکی شایسته رستگاری ندارد زیرا «همه اعمال صالح ما مانند پارچه‌های کثیف هستند» (اشعیا 64:6).
خدا ما را می‌شناسد و ناتوانی ما را در نجات خودمان کاملاً درک می‌کند. اما به دلیل محبت عظیمش به تمام بشریت، او نقشه خود را برای نجات ما از گناهانمان آشکار کرد: «زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات ابدی داشته باشد. زیرا خدا پسر خود را به جهان نفرستاد تا جهان را محکوم کند، بلکه تا جهان را از طریق او نجات دهد» (یوحنا 3:16-17). و بر اساس تجربه خودش، پولس رسول نوشت که «خدا محبت خود را نسبت به ما در این نشان می‌دهد: در حالی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد» (رومیان 5:8).
خدا رستگاری را برای همه فراهم کرد، اما ما باید به خدا ایمان داشته باشیم و به قربانی کامل عیسی اعتماد کنیم که خون خود را ریخت و بر صلیب مرد تا ما را نجات دهد: «شما می‌دانید که با چیزهای فانی مانند نقره یا طلا بازخرید نشدید... بلکه با خون گرانبهای مسیح، بره‌ای بی‌عیب و نقص» (اول پطرس 1:18-19).
رستگاری با اعمال نیک ما انجام نمی‌شود، بلکه با روی گرداندن از راه‌های گناهکارانه ما (توبه) و دریافت رستگاری به عنوان یک هدیه رایگان زمانی که از عیسی می‌خواهیم که نجات‌دهنده ما باشد: «زیرا به فیض نجات یافته‌اید، از طریق ایمان – و این از خودتان نیست، هدیه خداست – نه از اعمال، تا هیچ کس نتواند فخر کند» (افسسیان 2:8-9). و یوحنا رسول نوشت: «به همه کسانی که او را پذیرفتند، به کسانی که به نام او ایمان آوردند، او حق داد که فرزندان خدا شوند» (یوحنا 1:12).
پذیرفتن مسیح در زندگی ما، آمرزش گناهان، اطمینان از حیات ابدی و جایگاهی در بهشت را تضمین می‌کند. «کسی که پسر را دارد، حیات دارد؛ کسی که پسر خدا را ندارد، حیات ندارد. من این چیزها را به شما که به نام پسر خدا ایمان دارید می‌نویسم تا بدانید که حیات ابدی دارید» (اول یوحنا 5:12-13).
تلاش برای رسیدن به بهشت با انجام اعمال نیک کارساز نخواهد بود. اعتماد به نقشه خدا برای رستگاری کارساز خواهد بود. آیا اطلاعات بیشتری در مورد نقشه خدا می‌خواهید؟ ما می‌توانیم بیشتر به شما بگوییم!
