«خداوند چنین می‌فرماید… من هر یک از چیزهایی را که به ذهن شما می‌آید، می‌دانم» (حزقیال ۱۱:۱۵). مغز شما یک بسته سه پوندی از ماده خاکستری و سفید است که به طرز شگفت‌انگیزی ساخته شده است و تنها خدا می‌داند که چگونه کار می‌کند. دانشمندان و محققان پزشکی سعی در درک آن دارند. این واقعاً آفرینش خاص خداست. مردم از کارهایی که کامپیوترها می‌توانند انجام دهند شگفت‌زده می‌شوند، اما تمام کامپیوترهای جهان با هم نمی‌توانند با آنچه مغز شما می‌تواند انجام دهد، برابری کنند.
محققان چیزهای زیادی در مورد ساختار مغز آموخته‌اند. آنها می‌دانند که سی میلیارد سلول عصبی آن همگی به هم متصل هستند؛ آنها می‌دانند که تقریباً هر عملی از بدن شما تنها پس از دستور مغز انجام می‌شود. آنها می‌دانند که آنچه گوش‌های شما می‌شنوند و چشم‌های شما می‌بینند برای درک به مغز شما فرستاده می‌شود. آنها می‌دانند که مغز شما به جوانه‌های چشایی زبان شما اجازه می‌دهد تا به شما بگویند که آنچه می‌خورید شیرین، ترش یا تلخ است. آنها همچنین می‌دانند که مغز شما پیام‌هایی را به قلب یا ریه‌های شما می‌فرستد تا سریع‌تر یا کندتر کار کنند، و بسیاری، بسیاری از اعمال دیگر. بله، محققان ممکن است چیزهای زیادی در مورد سلول‌ها و اعصاب مغز شما بیاموزند، اما نمی‌توانند توضیح دهند که چگونه هر یک از آنها نقش فردی خود را در شکل‌گیری شیوه زندگی شما ایفا می‌کنند.
ذهن انسان: متمایز از حیوانات
این فرآیندها، در میان بسیاری چیزهای دیگر، انسان‌ها را از حیوانات متمایز می‌کند. وقتی خدا بدن انسان را ساخت، مغز او را متمایز و برتر از تمام خلقت دیگر ساخت. هیچ چیز دیگری جز خدا نمی‌توانست زبان، موسیقی و مهارت‌های فنی را تولید کند. آیا تا به حال دیده‌اید که یک گاو از منظره‌ای زیبا لذت ببرد یا یک اسب غروب آفتاب را مطالعه کند؟ آیا یک میمون تا به حال یک قطعه ماشین‌آلات اختراع کرده یا یک خوک شعری نوشته است؟ البته که نه. چنین چیزهایی تنها در مورد انسان صدق می‌کند، که خدا او را به صورت خود آفریده است. دانشمندان تازه شروع به درک برخی از عملکردهای مغز کرده‌اند. آنها تعیین کرده‌اند که کدام قسمت فکر، حافظه و عملکرد را کنترل می‌کند. اما نمی‌توانند توضیح دهند که چگونه تنها شنیدن یک آهنگ خاص چیزی را که سال‌ها پیش اتفاق افتاده است به شما یادآوری می‌کند، یا چگونه بوی یک گل ممکن است فوراً یک پیک‌نیک طولانی‌مدت در جنگل را به شما یادآوری کند.
ذهن نامرئی و درک روحانی
به عبارت دیگر، اگرچه ما می‌توانیم مغز را ببینیم، اما نمی‌توانیم ذهن را ببینیم. همانطور که آیه ما می‌گوید، تنها خدا ذهن را می‌بیند، زیرا یکی از شگفتی‌های نامرئی آفرینش اوست. از طریق ذهن (که گاهی در کتاب مقدس به عنوان قلب از آن یاد می‌شود) است که ما می‌فهمیم گناهکار هستیم، در برابر خدا مسئولیم و نیاز داریم که گناهانمان بخشیده شود. از طریق همین ذهن است که وقتی کتاب مقدس را می‌خوانیم، آنچه را می‌خوانیم درک می‌کنیم. با آن می‌فهمیم که خداوند عیسی برای گناهان ما مرد و اگر او را به عنوان نجات‌دهنده خود بپذیریم، ما را خواهد بخشید و پاک خواهد کرد. «زیرا با دل است که انسان به سوی عدالت ایمان می‌آورد؛ و با دهان است که به سوی نجات اعتراف می‌شود» (رومیان ۱۰:۱۰).
