آزمایش شده، اما دور انداخته نشده!
من فنجان شیشه‌ای مورد علاقه‌ام را از ماشین ظرفشویی بیرون آوردم. تازه چرخه شستشویش تمام شده بود و فنجان داغ بخار می‌کرد. شیر سرد را در آن ریختم و صدای «ترق» خفیف اما متمایزی شنیدم. بلافاصله فهمیدم چه اتفاقی افتاده است. به دلیل اختلاف دمای شدید بین فنجان داغ بخارپز و شیر سرد یخی، شیشه فراتر از حد خود آزمایش شده بود و شکست خورده بود. اکنون ترک خورده بود و دیگر قابل استفاده نبود. با ناراحتی آن را دور انداختم. باید بهتر می‌دانستم!
همان‌طور که این کار را کردم، این آیه از کتاب مقدس به ذهنم آمد: «هیچ وسوسه‌ای شما را فرا نگرفته است مگر آنچه برای انسان معمول است؛ اما خدا وفادار است، که اجازه نخواهد داد شما فراتر از آنچه می‌توانید وسوسه شوید، بلکه با وسوسه راه فرار را نیز فراهم خواهد کرد، تا بتوانید آن را تحمل کنید» (اول قرنتیان ۱۰: ۱۳، ترجمه جدید پادشاه جیمز).
کلمه «وسوسه» به معنای «آزمایش، امتحان، اثبات» است. این کلمه به هر چیزی در زندگی ما اطلاق می‌شود که خدا اجازه می‌دهد یا ترتیب می‌دهد تا ایمان و فضایل ما را اثبات و تقویت کند. همه ما می‌توانیم تجربیات ناخواسته، منفی و حتی تلخی را شناسایی کنیم که یا ما را به پدرمان نزدیک‌تر کرده‌اند یا از او دور کرده‌اند. هدف او از این تجربیات همیشه این است که ما را در تسلیم و وابستگی به او نزدیک کند، نه از او دور کند.
این آیه پنج چیز را به ما می‌گوید: ۱. در حالی که یک آزمایش ممکن است برای ما منحصر به فرد به نظر برسد، برای بشریت مشترک است؛ ما در آزمایش خود تنها نیستیم. ۲. خدا وفادار است، صرف نظر از سطح تعهد ما به او. ۳. چون او ما را آفریده است، محدودیت‌های ما را می‌داند – آنچه را که می‌توانیم تحمل کنیم. ۴. او اجازه نخواهد داد هیچ آزمایشی از محدودیت‌های ما فراتر رود، همان‌طور که من با فنجانم انجام دادم. او هرگز نمی‌گوید: «باید بهتر می‌دانستم!» ۵. او همیشه یک «راه فرار» به ما می‌دهد – نه برای رهایی ما از آزمایش، بلکه برای رهایی ما از طریق آزمایش. او می‌خواهد ما آزمایش را تجربه کنیم و از آن پیروز بیرون بیاییم.
چرا ما این را باور داریم؟ زیرا او آنقدر ما را دوست دارد که پسرش را برای گناهان ما فدا کرد تا بتوانیم به عنوان فرزندان او با او رابطه داشته باشیم. به عنوان فرزندان، ما به آموزش و انضباط زیادی نیاز داریم تا ما را شبیه پسرش، عیسی مسیح، کند (دوم قرنتیان ۳: ۱۸؛ عبرانیان ۱۲: ۱۰-۱۱، ۱۴). این هدف و غایت او برای ماست.
