او قادر است ما را برای ستایش و جلال خود به سرانجام برساند
بسیاری از خوانندگان ما با سرود پل ای. پاینا (۱۹۲۳–۲۰۰۵) آشنا هستند:
«او قادر است، او قادر است، میدانم او قادر است؛» «میدانم که خداوند من قادر است مرا به سرانجام برساند.»
آفریننده و نگهدارنده این جهان وسیع، با کهکشانهای بسیار پیچیده و باورنکردنیاش، قطعاً قادر است! او تاریخ بشر را کنترل میکند و به عنوان خدای نجاتدهنده حقیقی، نجات را به ارمغان آورده است. او حتی به جزئیترین مسائل زندگی ما نیز اهمیت میدهد.
آیا میدانید که مغز ما در هر ثانیه یک میلیون تریلیون عملیات انجام میدهد؟ به عنوان مخلوقات او، همه انسانها در برابر خدا مسئول هستند، زیرا او آنها را قادر ساخته است تا برای افکار و اعمال خود به او حساب پس دهند (رومیان ۱-۳)، که این توانایی را حیوانات ندارند.
پولس رسول، در سخنرانی خود در تپه مریخ برای فیلسوفان زمان خود، خلاصهای موجز و فشرده از اینکه خدا واقعاً کیست، چه کارهایی انجام داده و انجام میدهد، و چه کارهایی قرار است انجام دهد، ارائه داد (اعمال رسولان ۱۷:۲۲-۳۱). این شامل این واقعیت است که خدا به دنبال رابطه با هر شخص است. به همین دلیل، هر کس – حتی یک شخص بسیار مذهبی مانند نیکودیموس – «باید دوباره متولد شود» (یوحنا ۳:۷ ESV). به دلیل سقوط آدم و حوا در باغ عدن (لطفاً پیدایش ۳ را بخوانید)، هر انسانی باید توبه کند، مهم نیست کجا یا کیست (اعمال رسولان ۱۷:۳۰). خدای نجاتدهنده بزرگ آرزو دارد که همه مردم نجات یابند و حقیقت را بشناسند (اول تیموتائوس ۲:۴). به زودی او به عنوان داور اعظم ظاهر خواهد شد و در مورد همه مسائل تصمیم خواهد گرفت. او با عدالت داوری خواهد کرد از طریق «مردی که او تعیین کرده است؛ و از این بابت به همه اطمینان داده است با برخیزاندن او از مردگان» (اعمال رسولان ۱۷:۳۱) – یعنی خداوند عیسی مسیح. شگفتانگیز است، بله، اما اینها حقایق واقعی و غیرقابل انکار هستند!
خداوند نشان داده است مهارت و قدرت خود را در آفرینش و تاریخ، و کتابهای بسیاری در مورد این مسائل نوشته شده است. در واقع، کتب مقدس جزئیات زیادی در مورد آنها توصیف میکنند و تأیید میکنند که خداوند ما عیسی مسیح باید برای همیشه به عنوان آفریننده (مکاشفه ۴:۱۱) و نجاتدهنده (مکاشفه ۵:۵-۱۴) مورد احترام قرار گیرد. او همچنین باید به عنوان داور، چه مردم این را بپذیرند یا نه، مورد احترام قرار گیرد (اعمال رسولان ۱۷:۱۶-۳۴ را ببینید).
کلام خدا او را به عنوان تنها و حقیقی آفریننده، نگهدارنده، حاکم، نجاتدهنده و داور معرفی میکند. این مسائل چقدر جدی هستند! حتی اگر او را در چهار نقش اول نپذیرید، روزی او را به عنوان داور ملاقات خواهید کرد. راه فراری نیست! لطفاً نقل قول زیر را از کلام مقدس خدا با دقت بخوانید:
«آنگاه تختی بزرگ و سفید و نشسته بر آن را دیدم. از حضور او زمین و آسمان گریختند و جایی برای آنها یافت نشد. و مردگان، بزرگ و کوچک، را دیدم که در برابر تخت ایستاده بودند، و کتابها گشوده شدند. سپس کتاب دیگری گشوده شد، که کتاب حیات است. و مردگان بر اساس آنچه در کتابها نوشته شده بود، مطابق با اعمالشان، داوری شدند. و دریا مردگان خود را که در آن بودند، پس داد، مرگ و هاویه مردگان خود را که در آنها بودند، پس دادند، و هر یک از آنها، مطابق با اعمالشان، داوری شدند. سپس مرگ و هاویه به دریاچه آتش افکنده شدند. این مرگ دوم است، دریاچه آتش. و اگر نام کسی در کتاب حیات نوشته نشده بود، او به دریاچه آتش افکنده شد.» —مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵
واقعاً، او قادر است! اما، چه کسی میتواند تمام تواناییهای او را درک کند؟
«به او که قادر است»
خداوند به دنبال پاسخی است. به عنوان آفریننده، او به دنبال دریافت پاسخی از مخلوقاتخود است، پاسخی که هرگز پایان نخواهد یافت زیرا ما همیشه مخلوقات او خواهیم ماند (مکاشفه ۴:۱-۱۱ را ببینید). این به معنای مخلوقات نجاتیافته است، زیرا نجاتنیافتگان هرگز چنین پاسخی نخواهند داد، زیرا آنها قادر به انجام این کار نیستند و برای همیشه در دریاچه آتش با شیطان و فرشتگان سقوطکردهاش خواهند بود.
علاوه بر این، خداوند عیسی مسیح پاسخی مداوم و ابدی از نجاتیافتگان خود دریافت خواهد کرد، «اکنون به او که قادر است بسیار بیشتر از آنچه ما میخواهیم یا فکر میکنیم، مطابق با قدرتی که در ما کار میکند، انجام دهد، جلال در کلیسا و در مسیح عیسی در تمام نسلها، تا ابدالاباد باد. آمین» (افسسیان ۳:۲۰-۲۱). این پاسخ با خدمت پولس رسول مطابقت دارد، همانطور که او در اعمال رسولان ۲۰:۱۸-۳۸ خلاصه کرد: «شما را به خدا و به کلام فیض او میسپارم، که قادر است شما را بنا کند و میراثی در میان همه کسانی که تقدیس شدهاند به شما بدهد» (آیه ۳۲).
رساله به رومیان نجات خدا را برای ایمانداران در عصر فیض شرح میدهد. این رساله با این پاسخ به پایان میرسد: «اکنون به او که قادر است شما را مطابق با انجیل من و موعظه عیسی مسیح، مطابق با مکاشفه رازی که برای مدتهای طولانی پنهان بود اما اکنون آشکار شده و از طریق نوشتههای نبوی به همه ملتها، مطابق با فرمان خدای ابدی، برای ایجاد اطاعت ایمان، شناخته شده است – به تنها خدای حکیم جلال تا ابدالاباد از طریق عیسی مسیح باد! آمین» (رومیان ۱۶:۲۵-۲۶).
حتی در مواجهه با شکست در کلیسای اولیه، و همچنین امروز، چنین پاسخی به او که شایسته است داده شد و همیشه داده خواهد شد. این را در رساله کوتاه یهودا مییابیم که برای رسیدگی به شکستهای مختلف در ابتدا نوشته شد و در طول تاریخ کلیسا ادامه خواهد یافت. با این حال، یهودا آن را با یک یادداشت ستایش باشکوه به پایان رساند: «اکنون به او که قادر است شما را از لغزش حفظ کند و شما را بیعیب و نقص با شادی فراوان در برابر حضور جلال خود تقدیم کند، به تنها خدا، نجاتدهنده ما، از طریق عیسی مسیح خداوند ما، جلال، عظمت، سلطنت و اقتدار، قبل از همه زمانها و اکنون و تا ابد باد. آمین» (یهودا ۲۴-۲۵).
آیا این شگفتانگیز نیست؟ در مواجهه با شکستهای عظیم آن زمان و در طول تاریخ کلیسا، یهودا با این ستایش بسیار قابل توجه به پایان رساند، زیرا او بر او که قادر است تمرکز کرد! باشد که ما به این شیوه ادامه دهیم و بر او که قادر است تمرکز کنیم! نه برای انکار کاستیهای خود یا شکستهای کلیسای مدعی، و نه برای بیاحتیاطی، بلکه با سپردن خود به او که قادر است. با انجام این کار، ما قادر خواهیم بود ستایش و جلال را به نام او بیاوریم و برای قوم او برکتی باشیم.
پایاننوشت این کلمه «قادر» از کلمهای مشتق شده است که به معنای «قدرت، نیرو یا توانایی» است. کلمه دینامیت ما از آن ریشه میآید. اشکال مختلف آن به عنوان فعل، اسم یا صفت ۲۱۰ بار در عهد جدید یونانی آمده است.
بیایید مطمئن شویم که ما ناسپاس یا ناراضی از آنچه خداوند به ما داده است نیستیم. حتی در بدترین شرایط نیز همیشه راهی برای مؤمنان وجود دارد که دنبال کنند، همانطور که در یهودا داریم: خود را بنا کردن، دعا کردن، انتظار کشیدن برای خداوند، نشان دادن نگرانی برای برادران خود. روحالقدس، خدای پدر و خداوند ما عیسی مسیح با هم نام برده شدهاند تا به ما اطمینان دهند که، از جانب الهی، ما هر آنچه را که نیاز داریم در اختیار داریم (یهودا ۲۰-۲۱). اگر شکست بخوریم (یهودا ۲۴)، فقط خودمان مقصریم. اگرچه ما «در عیسی مسیح محفوظ هستیم» (یهودا ۱ KJV؛ یوحنا ۶:۳۹ را در نظر بگیرید)، باید خود را در لذت محبت خدا حفظ کنیم (یهودا ۲۱). باشد که ما حتی اکنون آن «شادی بیحد» (یهودا ۲۴) را تجربه کنیم و پرستش و ستایش را به خدای نجاتدهنده خود تقدیم کنیم. —ژان کوکلین، روز به روز (اقتباس شده)





