از زندگی جنایتکارانه تا آزادی روحانی در مسیح

Alone in the World

My mom died when I was just a boy, and a few years later my dad died too. My twin sister and I hoped to stay together, but we were placed with different relatives. I lived with my grandmother for a few years—she made me go to church, but I still got into a lot of trouble.

At sixteen, I ran away. I didn’t feel wanted. I became an alcoholic, which led to a life of cheating, stealing, violence, and even murder. I worked on ships for about four years and got into drugs and gambling.

Alone in Prison

On one trip, I killed someone and was sentenced to twenty years for manslaughter. After fourteen years in a Mississippi prison, I was released—but I hadn’t changed. The devil was still my master. As Romans 6:16 says:

“Do you not know that to whom you present yourselves slaves to obey, you are that one’s slaves … whether of sin leading to death, or of obedience leading to righteousness?”

I got into trouble again. Before it happened, a pastor at a Mississippi church urged me to give my life to Christ. I said I’d “wait a while.” But in reality, I was saying “no” to God.

A few days later, after stopping for drinks, I was arrested again—for the same crime.

Alone With Sin

In jail, my relatives begged me to confess. I did, and received my sentence. A preacher visited me and spoke to me about Jesus Christ. I was carrying such a heavy load, I finally decided to give my life to the Lord.

I began reading the Gospel of John. In Acts 16:31, I read:

“Believe on the Lord Jesus Christ, and you will be saved.”

Then I read Acts 3:19:

“Repent, therefore, and be converted, that your sins may be blotted out.”

And Luke 13:3:

“… unless you repent you will all likewise perish.”

I got the message.

Forgiven and Free

As I read God’s Word, a great burden lifted. John 3:16 promised me:

“Whoever believes in Him should not perish but have everlasting life.”

There were no restrictions—not based on race, background, or education. Salvation is a free gift.

I accepted Jesus Christ.

Alone No More

من توبه را درک کردم—نه فقط گفتن متاسفم، بلکه غم واقعی برای گناه. از خدا طلب بخشش کردم و او مرا رد نکرد (مزمور ۳۴: ۱۸). من مخلوق جدیدی در مسیح شدم. آرامشی یافتم که فراتر از هر درکی است—در یک سلول زندان.

من اربابانم را تغییر دادم—از شیطان به نجات‌دهنده.

رومیان ۶: ۲۳ می‌گوید:

«زیرا مزد گناه موت است، اما عطای خدا حیات جاودانی در مسیح عیسی، خداوند ماست.»

گناه چه چیزی به من داد؟

خدمت به شیطان همه چیزم را از من گرفت و جز درد چیزی به من نداد. اگر این را زودتر می‌دیدم، چقدر متفاوت زندگی می‌کردم.

حالا، می‌توانم از هر دو طرف صحبت کنم. فردی که در گناه زندگی می‌کند، تقریباً قادر به هر کاری است. خوشحالم که اربابانم را تغییر دادم.

این آرامش می‌تواند مال شما باشد

شاید شما عمیقاً در گناه زندگی می‌کنید. یا شاید شما فردی خوب و بااخلاق هستید. فرقی نمی‌کند—اگر توبه نکرده‌اید و مسیح را به عنوان نجات‌دهنده خود نپذیرفته‌اید، گمراه هستید.

فقط یک راه برای نجات یافتن وجود دارد:

«من راه و راستی و حیات هستم. هیچ‌کس جز به وسیله من نزد پدر نمی‌آید.» — عیسی (یوحنا ۱۴: ۶)

مثل من منتظر نمانید. عیسی می‌گوید:

«ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، نزد من آیید و من به شما آرامش خواهم داد.» (متی ۱۱: ۲۸) «پس اگر پسر شما را آزاد کند، حقیقتاً آزاد خواهید بود.» (یوحنا ۸: ۳۶)

از سلول زندانم نوشته شده است.

نمی‌دانم آینده زمینی‌ام چه خواهد بود—اما با خدا آرامش دارم و کاملاً به او اعتماد دارم. اگرچه از نظر جسمی پشت میله‌ها هستم، اما از نظر روحی آزادم.

— ا.ب. (بازبینی شده)