نجات‌هایی که مردم را از آسیب و خطر نجات می‌دهند و محافظت می‌کنند، ایده خدا هستند. داستان‌هایی درباره نجات پناهندگان از کشورهای جنگ‌زده و مردم از زلزله‌ها و حوادث شدید اغلب در رسانه‌های خبری ظاهر می‌شوند. سپتامبر گذشته، نجات هزاران نفر از تخریب برج‌های دوقلوی نیویورک توسط تروریست‌ها در سراسر جهان خبرساز شد. در این مقاله به چهار نجات بزرگ، سه مورد از گذشته و یکی که هنوز در راه است، خواهیم پرداخت: کشتی‌ای که خانواده نوح را نجات داد؛ خروج از مصر؛ صلیب مسیح؛ و بازگشت دوم مسیح. این نجات‌های بزرگ رویدادهای تاریخی کلیدی هستند که رستگاری را برای بشریت به ارمغان می‌آورند. توالی معمول رویدادها برای این نجات‌ها عبارت است از: یک وعده داده شده، ایمان مردم، عمل خدا که نجات را ممکن می‌سازد، و شکرگزاری پس از آن.
کشتی
هنگامی که خدا به نوح گفت که به دلیل شرارت بشریت، او سیل جهانی را می‌فرستد که هر موجود زنده‌ای را نابود خواهد کرد، وعده داد که خانواده نوح در یک کشتی در امان خواهند ماند (پیدایش 6:18). قبل از وقوع این فاجعه بزرگ، خدا یک برنامه نجات در ذهن داشت. خدا ابتکار عمل را به دست گرفت، اما همچنین به مشارکت قابل توجه نوح در نجات تکیه کرد. او دستورالعمل‌های خاصی در مورد نحوه ساخت کشتی، از جمله ابعاد و مواد مورد استفاده، داد. خدا کشتی را طراحی کرد و نوح بر ساخت آن نظارت داشت. به نوح همچنین گفته شد که چه تدارکاتی را برای اولین سفر ثبت شده ذخیره کند، چه زمانی وارد کشتی شود و چه زمانی آن را ترک کند (پیدایش 6:14-16،21؛ 7:1؛ 8:16).
چون نوح هر کاری را که خدا به او گفته بود انجام داد، کشتی سرنشینان خود را با خیال راحت از فاجعه عبور داد تا زمین را دوباره پرجمعیت کند (پیدایش 6:22؛ 7:5). این مکانی برای پناهگاه هشت نفری بود که نجات یافتند زیرا هشدار را باور کردند و به وعده خدا اعتماد کردند (اول پطرس 3:20). پس از ترک کشتی، نوح با قربانی کردن از خدا تشکر کرد. خدا با برکت دادن خانواده نوح و با استفاده از رنگین‌کمان برای نشان دادن وعده خود که دیگر سیل جهانی نخواهد بود، پاسخ داد (پیدایش 8:20؛ 9:8-17).
خروج
«خروج» یک کلمه یونانی به معنای «رفتن» است. فرار اسرائیل از چهار قرن بردگی در مصر نمونه دیگری از یک نجات بزرگ توسط خداست. سال‌ها قبل، یوسف ایمان داشت که درباره وعده خدا برای بردن فرزندان اسرائیل از مصر به سرزمین موعود صحبت کند (پیدایش 50:24-25؛ عبرانیان 11:22). بعدها، خدا اعلام کرد که آنها را از بردگی در مصر آزاد خواهد کرد، آنها را با قدرت عظیم و اعمال بزرگ داوری نجات خواهد داد و آنها را به سرزمین موعود خواهد آورد (خروج 6:6-8).
موسی «آنها را از مصر بیرون آورد» پس از اینکه خدا از ده بلا برای مجبور کردن فرعون به رها کردن آنها استفاده کرد (اعمال 7:36 NIV). دستورالعمل‌های بسیار دقیقی برای بلای نهایی داده شد، زمانی که هر خانواده یهودی باید یک بره را می‌کشت و خون آن را بر چارچوب در خانه می‌مالید. آن شب آنها باید یک غذای خاص شامل گوشت بره و نان فطیر را در آماده‌سازی برای یک سفر طولانی می‌خوردند. آنها باید تا صبح در خانه‌های خود می‌ماندند. اسرائیلی‌ها همان‌طور که به آنها گفته شده بود عمل کردند، و در نیمه‌شب خداوند همه پسران اول‌زاده مصریان و اول‌زاده دام‌های آنها را کشت. اما یهودیان توسط خون بر درهای خود محافظت شدند. فرعون سرانجام پس از فاجعه عید فصح تسلیم شد، و به یهودیان گفته شد که هر چه سریع‌تر مصر را ترک کنند (خروج 12:31-33).
هنگامی که مصریان به تعقیب آمدند، اسرائیلی‌ها ترسیدند؛ اما موسی گفت: «نترسید. فقط در جای خود بایستید و نجات خداوند را تماشا کنید. مصریانی را که امروز می‌بینید، دیگر هرگز نخواهید دید. خداوند خودش برای شما خواهد جنگید. شما مجبور نخواهید بود حتی یک انگشت هم بلند کنید» (خروج 14:13-14 NLT). سپس خدا به طور معجزه‌آسایی به آنها کمک کرد تا از دریای سرخ عبور کنند در حالی که ارتش مصر را غرق کرد (خروج 13:17-14:31). خدا همچنین معجزات دیگری را انجام داد تا به دو میلیون اسرائیلی کمک کند تا به کنعان برسند: او آنها را از طریق بیابان با ستون‌های ابر و آتش هدایت کرد، غذا و آب در بیابان فراهم کرد، و پیروزی بر دشمنانشان (خروج 12:37؛ 13:21؛ 15:22-17:7؛ اعداد 11:31؛ 20:2-11؛ 21:1-3، 21-35). در طول سفرشان مردم از سختی‌هایشان شکایت کردند (اعداد 11:1-6). خدا به آنها گفت که جاسوسانی را برای کاوش کنعان بفرستند، اما آنها گزارش دادند که ساکنان بیش از حد قدرتمند هستند، و مردم دوباره شکایت کردند و گفتند که می‌خواهند به مصر بازگردند! در نتیجه شورش آنها، خدا باعث شد که آنها 38 سال دیگر در بیابان سرگردان باشند. هنگامی که آنها سعی کردند با قدرت خود وارد سرزمین موعود شوند، شکست خوردند.
خروج از مصر ایده خدا بود و تحت قدرت او اتفاق افتاد. خدا که نگران رنج قوم خود در مصر بود، برای نجات آنها و آوردن آنها به کنعان اقدام کرد (خروج 2:24-25؛ 3:7-10). او گفت: «من خداوند خدای شما هستم که شما را از مصر بیرون آوردم. شما هیچ خدایی جز من، هیچ نجات‌دهنده‌ای جز من را نخواهید شناخت» (هوشع 13:4). خدا موسی را برانگیخت تا قوم خود را از مصر بیرون آورد و به او گفت چه کاری انجام دهد و چه بگوید (خروج 3:14-22؛ 7:20). موسی از دستورات خدا اطاعت کرد و واسطه و شفاعت‌کننده بین خدا و مردم بود. او بخش حیاتی از نقشه خدا بود. مردم باید از خدا اطاعت می‌کردند و به او اعتماد می‌کردند تا از مصر فرار کنند. پس از عبور از دریای سرخ، مردم سرود شکرگزاری خواندند (خروج 15:1-21). این سرود با این کلمات آغاز شد: «من برای خداوند خواهم خواند، زیرا او بسیار متعال است. اسب و سوارکارش را به دریا افکنده است. خداوند قوت و سرود من است؛ او نجات من شده است. او خدای من است، و من او را ستایش خواهم کرد، خدای پدرم، و من او را متعال خواهم ساخت» (خروج 15:1-2). خروج از مصر بزرگترین نمونه رهایی برای اسرائیل بود و دانش آنها را از خدا به عنوان نجات‌دهنده تقویت کرد، حتی اگر بعدها فراموش شد (مزامیر 106:21).
صلیب
پس از سقوط بشریت به گناه، خدا وعده داد که مسیح بر شیطان پیروز خواهد شد (پیدایش 3:15). وعده‌های بسیاری در عهد عتیق درباره مسیح وجود دارد. مأموریت مسیح این بود که «قوم خود را از گناهانشان نجات دهد» (متی 1:21). فرشته به چوپانان گفت: «من به شما مژده‌ای از شادی بزرگ می‌آورم که برای همه مردم خواهد بود. امروز ... نجات‌دهنده‌ای برای شما متولد شده است؛ او مسیح خداوند است» (لوقا 2:10-11). بنابراین عیسی مردم را از خطر بزرگ نجات می‌دهد و آنها را به موقعیت امنی می‌آورد. کتاب مقدس ثبت می‌کند که عیسی بر صلیب اعدام شد. مرگ و رستاخیز او رویدادهای مرکزی ایمان مسیحی هستند. «او برای گناهان ما به مرگ سپرده شد و برای توجیه ما زنده شد» (رومیان 4:25). این بزرگترین نجات خدا در تاریخ بود:
زیرا او ما را از سلطه تاریکی نجات داده و ما را به پادشاهی پسر محبوب خود آورده است، که در او رهایی و آمرزش گناهان را داریم (کولسیان 1:13-14).
مرگ و رستاخیز مسیح، تدبیر خدا برای ماست. وقتی سیل آمد، کشتی‌ای که خدا برای خانواده نوح فراهم کرده بود، تنها وسیله نجات بود؛ کسانی که بیرون بودند، هلاک شدند. به همین ترتیب، پذیرش شخصی کار مسیح تنها راه نجات از داوری آینده خداست (اول تسالونیکیان 1:10؛ اول پطرس 3:18-21). مرگ و رستاخیز او نیز مانند موسی است که فرزندان اسرائیل را از بردگی در مصر نجات داد. در این مورد، نجات توسط خدا برنامه‌ریزی شد و توسط مسیح انجام شد «که خود را برای گناهان ما داد تا ما را از این عصر شرور کنونی نجات دهد» (غلاطیان 1:4). «پدر پسر خود را فرستاده است تا نجات‌دهنده جهان باشد» (اول یوحنا 4:14). کتاب مقدس همچنین می‌گوید که خدا ما را نجات داده است، نه به خاطر کاری که ما انجام داده‌ایم، بلکه به خاطر فیض او (دوم تیموتائوس 1:9). تنها عیسی قدرت نجات مردم را از دریاچه آتش دارد. نام او تنها نامی است که می‌تواند هر کسی را نجات دهد (اعمال 4:12). خدا ما را آنقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد تا هر کس که به او ایمان آورد، هلاک نشود بلکه حیات ابدی داشته باشد (یوحنا 3:16).
در این مورد، نجات نیز به یک عمل ایمان بستگی دارد:
اگر با دهان خود اعتراف کنی که «عیسی خداوند است» و در دل خود ایمان داشته باشی که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت. زیرا با دل است که ایمان می‌آوری و عادل شمرده می‌شوی، و با دهان است که اعتراف می‌کنی و نجات می‌یابی (رومیان 10:9-10).
سرود شکرگزاری که ایمانداران در سراسر ابدیت خواهند خواند، «بره کشته شده شایسته است» (مکاشفه 5:12).
بازگشت دوم
بازگشت دوم مسیح دو بخش اصلی دارد، ربایش و ظهور. ربایش صحنه اصلی بعدی در نقشه نجات خداست که پایان عصر کلیسا و آغاز دوره مصیبت را نشان می‌دهد. مانند کلیسا، ربایش یک راز ناشناخته در زمان عهد عتیق بود، اما در عهد جدید آشکار شد (اول قرنتیان 15:51). با ربایش، مسیح ایمانداران را از دوره داوری آینده به نام مصیبت نجات می‌دهد، و با صلیب آنها را از مجازات ابدی گناهانشان نجات می‌دهد (اول تسالونیکیان 1:10). وقتی عیسی درباره بهشت صحبت کرد، وعده داد: «من می‌روم تا جایی برای شما آماده کنم. و اگر بروم و جایی برای شما آماده کنم، باز خواهم گشت و شما را با خود خواهم برد تا شما نیز جایی باشید که من هستم» (یوحنا 14:2-3). ربایش یک رویداد معجزه‌آسا خواهد بود که مسیح مردگان را زنده خواهد کرد و زندگان را دگرگون خواهد ساخت. ایمان مسیحی مشارکت در این رویداد را تضمین می‌کند. پس از آن، در جشن عروسی بره، شکرگزاری فراوانی خواهد بود. این یک جشن بزرگ برای همه ایمانداران خواهد بود: «بیایید شاد و خوشحال باشیم و او را جلال دهیم! زیرا عروسی بره فرا رسیده است، و عروس او خود را آماده کرده است» (مکاشفه 19:7).
فاز دیگر بازگشت دوم، ظهور خداوند است؛ این فاز مصیبت را به پایان می‌رساند. پس از اینکه عیسی از کوه زیتون به آسمان صعود کرد، دو فرشته پرسیدند: «ای مردان جلیل، چرا اینجا ایستاده‌اید و به آسمان نگاه می‌کنید؟ همین عیسی، که از شما به آسمان برده شده است، به همان شیوه‌ای که او را به آسمان رفتن دیدید، باز خواهد گشت» (اعمال 1:11). ظهور، زمانی که خداوند با قدرت و داوری عظیم به زمین می‌آید، یک رویداد شگفت‌انگیز خواهد بود (دوم تسالونیکیان 1:6-10). در این زندگی، ایمان مشارکت در این رویداد را تضمین می‌کند، به عنوان یکی از کسانی که با خداوند هستند وقتی او پادشاهی خود را بر زمین برقرار می‌کند. کسانی که از مصیبت نجات یافته‌اند و زنده وارد هزاره می‌شوند، سرود موسی و سرود بره را می‌خوانند، که دومی نجات نهایی از شیطان را جشن می‌گیرد (مکاشفه 15:2-3).
یک نجات‌دهنده بزرگ
نجات‌هایی که مردم را از آسیب و خطر نجات می‌دهند و محافظت می‌کنند، ایده خدا هستند. او از یک کشتی برای نجات خانواده نوح از سیل استفاده کرد، و از موسی برای هدایت اسرائیلی‌ها از بردگی و به سرزمین موعود. او عیسی را در یک مأموریت نجات فرستاد تا بر صلیب بمیرد تا ما را از دریاچه آتش نجات دهد. او وعده داده است که دوباره بیاید تا ایمانداران را به بهشت ببرد و بعداً به زمین بازگردد تا کسانی را که در طول مصیبت به او اعتماد می‌کنند، نجات دهد. این مثال‌ها یک چیز را روشن می‌کنند: خدا قدرت عظیمی برای نجات قوم خود دارد. پطرس به ما یادآوری می‌کند که بی‌باوران مجازات خواهند شد، اما قوم خدا نجات خواهند یافت. اگر خدا خانواده نوح را نجات داد، پس به ما وعده داده شده است که «خداوند می‌داند چگونه افراد خداپرست را از آزمایش‌ها نجات دهد و بی‌عدلان را برای مجازات تا روز داوری نگه دارد» (دوم پطرس 2:4-9).
پاسخ ما
همان‌طور که خدا خانواده نوح و فرزندان اسرائیل را نجات داد، او نیز کسانی را که به او اعتماد می‌کنند، نجات خواهد داد. خدا سهم خود را برای نجات ما از مجازات شایسته‌مان و بازگرداندن ما به سوی خود انجام داده است. شما چطور؟ آیا در کشتی هستید یا در سیل؟ آیا در امان خواهید بود یا پشیمان؟ فقط دو گزینه وجود دارد. خدا نمی‌خواهد کسی هلاک شود، اما انتخاب با ماست. کسانی که به پیروزی مسیح بر صلیب اعتماد می‌کنند، از قدرت شیطان نجات یافته‌اند، گناهانشان آمرزیده شده و با خیال راحت در راه بهشت هستند (کولسیان 1:13-14). کسانی که بیرون هستند، به دریاچه آتش محکوم شده‌اند. به او اعتماد کنید و او شما را برای ابدیت نجات خواهد داد.
به عنوان یک مسیحی، آیا شما ستون‌های ابر و آتش را به سمت سرزمین موعود دنبال می‌کنید یا به دلیل گناهانتان در بیابان سرگردان هستید (اول قرنتیان 10:1-13)؟ آیا در راه درست هستید یا در یک جاده فرعی گم شده‌اید؟ ما روز به روز به قدرت نجات‌بخش خدا نیاز داریم. او می‌خواهد هر روز به ما کمک کند و او الگویی را به ما داده است که همانند نجات‌های بزرگ است: وعده‌های خدا، به علاوه ایمان ما، و سپس شکرگزاری ما:
پس، همان‌طور که مسیح عیسی را به عنوان خداوند پذیرفتید، در او زندگی کنید، در او ریشه‌دار و بنا شده، در ایمان تقویت شده همان‌طور که به شما آموخته شد، و سرشار از شکرگزاری باشید (کولسیان 2:6-7).
ایمان ما باید به طور مداوم افزایش یابد، زیرا وفاداری یکی از ثمرات روح است (دوم قرنتیان 10:15؛ غلاطیان 5:22). ما تشویق شده‌ایم که «با ایمان زندگی کنیم» (رومیان 1:17؛ دوم قرنتیان 5:7). او وعده‌های بسیاری در کتاب مقدس به ما داده است و اگر در اینها به او اعتماد کنیم، مانند کسانی که در نجات‌های بزرگ کتاب مقدس نجات یافتند، قدرت او را در زندگی خود خواهیم دید. ما می‌توانیم به پیروزی مسیح اعتماد کنیم تا ما را از قدرت گناه و شیطان نجات دهد (اول یوحنا 1:9).
