در این زمان از سال، با نزدیک شدن به کریسمس، اغلب عبارات «صلح» را می‌شنویم و می‌بینیم. به طور کلی، وقتی این کلمه را می‌بینیم، احتمالاً به عدم وجود درگیری فکر می‌کنیم. تعاریف فرهنگ لغت شامل «آرامش»، «رهایی از افکار یا احساسات آزاردهنده یا سرکوبگر»، «هماهنگی» و «توافق متقابل» است ( مریام وبستر ).
ممکن است بپرسیم: «چنین صلحی را در کجای این دنیا می‌توان یافت؟» دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم پر از درگیری است، از اختلافات بین افراد گرفته تا جنگ بین ملت‌ها. حتی زمانی که هیچ کس دیگری در اطراف نیست، نبردهایی در قلب و ذهن ما رخ می‌دهد. ممکن است به نظر برسد که هیچ مکان واحدی وجود ندارد که بتوانیم صلح واقعی را در آن بیابیم.
ایماندار نیز، به معنای عملی، ممکن است با این موضوع دست و پنجه نرم کند. بله، ما «صلح با خدا» (رومیان ۵:۱ NKJV) را با پذیرش پیشنهاد نجات او از طریق پسرش داریم، و «صلح خدا» (فیلیپیان ۴:۷؛ کولسیان ۳:۱۵) را از طریق روح‌القدس ساکن در ما. با این حال، ما هنوز در درگیری‌های این دنیا درگیر هستیم.
دل قوی دارید؛ مکانی برای رفتن وجود دارد که در آن صلح یافت می‌شود. هیو استول (۱۷۹۹-۱۸۶۵) به مکان اشاره کرد وقتی نوشت: «از هر باد طوفانی که می‌وزد، از هر موج غم‌انگیز، آرامشی هست، یک پناهگاه شیرین؛ آن را در برابر تخت رحمت می‌یابیم.»
به من گفته شده است که اصطلاح یونانی، hilasterion، برای «تخت رحمت» (عبرانیان ۹:۵) به معنای «آنچه کفاره می‌کند» است. بنابراین این کلمه درباره خداوند عیسی مسیح صحبت می‌کند، زیرا می‌خوانیم:
عیسی مسیح، که خدا او را به عنوان کفاره‌ای با خون خود، از طریق ایمان، برای نشان دادن عدالت خود، قرار داد، زیرا خدا در بردباری خود از گناهانی که قبلاً مرتکب شده بودند، چشم‌پوشی کرده بود (رومیان ۳:۲۴-۲۵).
در این است محبت، نه اینکه ما خدا را دوست داشتیم، بلکه اینکه او ما را دوست داشت و پسر خود را فرستاد تا کفاره گناهان ما باشد (۱ یوحنا ۴:۱۰).
مکانی که بی‌باور و ایماندار برای یافتن صلح باید به آنجا بروند، تخت رحمت است – خود مسیح. کلام «صلح از طریق عیسی مسیح» را موعظه می‌کند (اعمال ۱۰:۳۶). او «شاهزاده صلح» (اشعیا ۹:۶) و سازنده صلح است (کولسیان ۱:۲۰). بیایید با «دعا و التماس، با شکرگزاری» (فیلیپیان ۴:۶) وارد حضور او شویم.
