یافتن راه: شناخت اراده خدا
و چون ابر از خیمه برداشته می‌شد، آنگاه بنی‌اسرائیل کوچ می‌کردند: و در جایی که ابر می‌ایستاد، بنی‌اسرائیل خیمه‌های خود را برپا می‌کردند. اعداد ۹:۱۷ KJV
یکی از مفیدترین درس‌هایی که می‌توانیم از بنی‌اسرائیل در سفرشان از مصر به سرزمین موعود بیاموزیم، مربوط به نحوه هدایت آنها توسط خداوند است. اگرچه آنها راه را نمی‌دانستند، اما خدا می‌دانست – و او با آنها بود. ابری که بر فراز خیمه قرار داشت، نشان‌دهنده حضور او در روز و شب بود. مسئولیت مردم صرفاً این بود که به بالا نگاه کنند و آن نماد حضور او را تماشا کنند. اگر ابر می‌ماند، اردوگاه باید در همان مکان می‌ماند؛ اگر ابر شروع به حرکت می‌کرد، زمان آن بود که آنها وسایل خود را جمع کنند و دنبال کنند.
فاصله زمانی هرگز مشخص نشده بود. آنها ممکن بود دو روز، یک ماه یا یک سال در یک مکان بمانند (اعداد ۹:۲۲). حرکت قبل از حرکت ابر بی‌فایده بود، زیرا آنها نمی‌دانستند کدام جهت را باید بروند! با این حال، ماندن در جای خود هنگامی که ابر حرکت می‌کرد، احمقانه بود زیرا به این معنی بود که آنها حضور خداوند را رد می‌کردند.
اغلب ما تصور می‌کنیم که راه را می‌دانیم، اما نمی‌دانیم. مانند بنی‌اسرائیل که باید روزانه ابر را بررسی می‌کردند، ما نیز باید برای هدایت به خداوند نگاه کنیم. اگر دائماً به او وابسته نباشیم، ممکن است هدایت او را از دست بدهیم. همانطور که خداوند راهی را که باید می‌رفتند انتخاب کرد، ما نیز باید به او اجازه دهیم راه را برای ما انتخاب کند. اراده خودمان باید به اراده او واگذار شود. برای بنی‌اسرائیل، هدایت ممکن بود همیشه راحت نباشد.
برخی مکان‌ها ممکن بود دلپذیر به نظر برسند، اما سپس خداوند شروع به حرکت دادن آنها می‌کرد. در مواقع دیگر ممکن بود وقتی ابر ثابت می‌ماند و آنها می‌خواستند حرکت کنند، بی‌تاب شوند. بدتر از همه، شاید، زمانی بود که ابر در شب شروع به حرکت می‌کرد. چه کسی می‌خواست آن وقت شروع به بسته‌بندی کند؟
قلب‌های ما تفاوتی ندارند. فراخوان‌های خداوند ممکن است همیشه برای ما راحت به نظر نرسند. ما می‌توانیم همان بی‌تابی یا بی‌میلی را که آنها نشان دادند، نشان دهیم. اطاعت عنصر کلیدی است، یادگیری ماندن یا حرکت کردن همانطور که او هدایت می‌کند – زیرا او همیشه بهترین را می‌داند.
زندگی ایمانی هرگز بدون مشکل نیست، اما کمک هرگز دور نیست. این نیاز به انتظار مداوم بر خداوند برای هدایت دارد. تمام برنامه‌های انسانی ما باید «اگر خدا بخواهد» باشد. به یاد داشته باشید، بنی‌اسرائیل حتی نمی‌توانستند برای فردا برنامه‌ریزی کنند!
آیا در مورد کاری که باید انجام دهیم نامطمئن هستیم؟ عیسی گفت: «من راه هستم» (یوحنا ۱۴:۶). ما باید با او برویم – و وقتی این کار را انجام دهیم، کشف خواهیم کرد که او از تمام جزئیات مراقبت می‌کند.
و چنین بود، هنگامی که ابر چند روز بر خیمه بود؛ مطابق فرمان خداوند در خیمه‌های خود می‌ماندند، و مطابق فرمان خداوند کوچ می‌کردند. اعداد ۹:۲۰
