دوست در خداوند: پس، شما به ماره رسیده‌اید و آب‌های آنجا را تلخ یافته‌اید. شما قبلاً آموخته بودید که دنیا چیزی جز بیابان نیست—سرزمینی خشک و تشنه، با «قحطی بزرگ» و «بی‌آبی». اما به نظر می‌رسید که خداوند شما را در کنار جویبار بیابانی هدایت می‌کند، و شما بیش از هر زمان دیگری مشتاق نوشیدن بودید. همانطور که ستون ابر را دنبال می‌کردید، در مقابل شما می‌درخشید و، امیدوارم، شکرگزاری را در شما نسبت به او که «بیابان را به آب‌های ایستاده تبدیل می‌کند» بیدار کرد. اما اکنون آب‌های آن را می‌چشید و آنها را تلخ می‌یابید؛ نمی‌توانید از آنها بنوشید، و به خداوند فریاد می‌زنید.
موسی در خروج ۱۵:۲۵ چنین کرد، و اجازه دهید به شما یادآوری کنم که خداوند چگونه به فریاد او پاسخ داد:
خداوند درختی به او نشان داد که وقتی آن را در آب‌ها انداخت، آب‌ها شیرین شدند. (خروج ۱۵:۲۵)
او برای این مناسبت چیز جدیدی خلق نکرد، و با نمایش جدیدی از قدرت معجزه‌آسا به مشکل جدید پاسخ نداد؛ بلکه چشم موسی را به چیزی که قبلاً در آنجا، در کنار همان آب‌های ماره، وجود داشت، هدایت کرد که قادر بود آب تلخ را شیرین کند. اکنون ای همسفر من، از خداوند می‌خواهید در این آزمایش جدید برای شما چه کاری انجام دهد؟ آیا می‌خواهید چیز جدیدی روی زمین خلق کند تا به مورد شما رسیدگی کند؟ آیا می‌خواهید شیء عزیزی را که از شما گرفته است، بازگرداند، یا فوراً به روش دیگری آزمایش سنگینی را که روح شما را سنگین کرده و شما را پایین می‌کشد، برطرف کند؟ آیا این راه اوست؟
زیرا،
خداوند راه خود را در گردباد و طوفان دارد (ناحوم ۱:۳)
نه، من از خداوند برای شما خواهم خواست که اگر آب‌هایی که شما را به آنها هدایت می‌کند تلخ باشند، او آن مبارک، خداوند عیسی ما را به شما نشان دهد، که حضورش در محبت و همدردی می‌تواند هر جام تلخی را شیرین کند و نور را به بستر تاریک مرگ بیاورد. نه یک نجات‌دهنده جدید، بلکه «او که از ابتدا بود»، همان امروز که دیروز بود و تا ابد خواهد بود. هیچ چیز جدیدی از آسمان نیامد یا از زمین نرویید تا آب‌های ماره را برای سرگردانان تشنه در بیابان شیرین کند. در عوض، خداوند درختی را به موسی نشان داد قبل از اینکه آب‌ها چشیده شوند. به همین ترتیب، روح‌القدس، که با شما و در شماست، ممکن است چیزهای خداوند عیسی را بگیرد و آنها را به شما نشان دهد (یوحنا ۱۶:۱۴،۱۵)، و شما را به دیدن و لذت بردن از آنچه او برای شماست، هدایت کند. به یاد داشته باشید، خداوند سال‌هاست که شما را از طریق بیابان هدایت می‌کند. اگر او اکنون شما را به ماره هدایت می‌کند، او قبلاً به آنجا رفته و یک درخت شیرین‌کننده را در دسترس شما کاشته است. لطفاً، خواننده، پس به دنبال نشانه یا مکاشفه جدیدی از خداوند نباشید، بلکه به دنبال این باشید که او، توسط روح خود، بیشتر از او را به شما نشان دهد که همیشه با شماست، حتی تا انتها.
