«زیر بال‌های او با امنیت ساکن هستم؛ گرچه شب عمیق می‌شود و طوفان‌ها وحشی‌اند، باز هم می‌توانم به او اعتماد کنم، می‌دانم که او مرا حفظ خواهد کرد؛ او مرا فدیه داده است، و من فرزند او هستم.» اثر ویلیام او. کوشینگ (۱۸۲۳-۱۹۰۲)
«خداوند کار تو را پاداش دهد، و پاداش کامل از جانب خداوند خدای اسرائیل به تو داده شود، زیر بال‌های او آمده‌ای تا اعتماد کنی.» —روت ۲:۱۲ KJV
خداوند از ایمانداران مراقبت می‌کند و آنها را «زیر بال‌های خود» نگه می‌دارد. همانطور که به بخش‌های مختلف کتاب مقدس می‌پردازیم، دل‌های ما به سوی او کشیده می‌شود. اولین بخش از این دست را در مورد روت می‌خوانیم. ممکن است به یاد داشته باشید که روت از موآب بود، اما با مردی از اسرائیل ازدواج کرده بود که در کشور او زندگی می‌کرد. پس از مرگ او، روت با مادرشوهرش به بیت‌لحم رفت. در حالی که به دنبال غله برای تهیه غذا برای هر دو بود، روت، بدون برنامه‌ریزی، وارد مزرعه‌ای شد که متعلق به مرد ثروتمند بوعز بود. بوعز که تحت تأثیر ایمان و مهربانی او نسبت به مادرشوهرش قرار گرفته بود، منبع غذا و مکانی امن برای روت فراهم کرد. در مدت کوتاهی، بوعز برای او یک خویشاوند فدیه‌دهنده و شوهر شد. آنها با هم اجداد خداوند عیسی خواهند شد.
«مرا چون مردمک چشم حفظ کن. مرا زیر سایه بال‌های خود پنهان کن.» —مزمور ۱۷:۸
«مردمک چشم» بخش بسیار حساس و گرانبهای آن است که توسط سایر قسمت‌های چشم محافظت می‌شود. در ارتباط با این، داوود گفت: «مرا زیر سایه بال‌های خود پنهان کن.» زندگی داوود پر از خطر بود، با این حال او تشخیص داد که برای خداوند گرانبهاست و آرزو داشت که در مراقبت او حفظ شود.
«ای خدا، محبت تو چقدر عالی است! بنابراین فرزندان آدم زیر سایه بال‌های تو پناه می‌برند.» —مزمور ۳۶:۷
داوود این مزمور را با انتقاد از شرارت انسان‌ها آغاز کرد (آیات ۱-۴)؛ سپس در مورد رحمت‌ها و وفاداری خدا نوشت (آیات ۵-۷). در آیه ۷ داوود از محبت گرانبها، یا رحمت، خدا سخن گفت و اعتمادی شخصی به کسی که با رحمت و وفاداری زیر بال‌های خود محافظت می‌کند، ابراز داشت. آیا ما چنین اعتمادی به خدا داریم؟
«بر من رحم کن، ای خدا، بر من رحم کن: زیرا جان من به تو اعتماد دارد: آری، در سایه بال‌های تو پناه خواهم برد، تا زمانی که این بلاها بگذرد.» —مزمور ۵۷:۱
عنوان این مزمور به ما می‌گوید که زمانی نوشته شده است که داوود از پادشاه شائول فرار می‌کرد. سموئیل قبلاً داوود را برای جایگزینی شائول مسح کرده بود. با توجه به خطر از کسی که به دنبال جان او بود، داوود نیاز به درک این داشت که زیر سایه بال‌های خدا امنیت دارد. سال‌ها پیش داستانی شنیدم از مردی که در دشتی سوخته راه می‌رفت. به توده‌ای از خاکستر رسید و آن را با لگد پراکنده کرد. در همین حین، دسته‌ای از جوجه‌های کبک از آن بیرون آمدند و فرار کردند. مادر آن جوجه‌ها را تا پای مرگ محافظت کرده بود. آیا این شما را به یاد عیسی و مرگ او برای کسانی که به او اعتماد می‌کنند، نمی‌اندازد؟
«من تا ابد در خیمه تو ساکن خواهم شد: به پناهگاه بال‌های تو اعتماد خواهم کرد. سلاه.» —مزمور ۶۱:۴
«اعتماد» در هر بخش تا کنون غالب است، حتی زمانی که کلمه ذکر نشده باشد. داوود این مزمور را با درخواست از خدا آغاز کرد: «فریاد مرا بشنو... به دعای من توجه کن» (آیه ۱). او احساس دوری از خدا می‌کرد، با قلبی که غرق شده بود (آیه ۲). به ما یادآوری می‌شود که خداوند یک صخره، یک پناهگاه و یک برج محکم در برابر دشمن است. داوود به جای اینکه از او دور باشد، گفت که تا ابد در مسکن او ساکن خواهد شد. بنابراین ما دوباره داوود را می‌بینیم که «اعتماد خود را به پناهگاه بال‌های تو» ابراز می‌کند.
«زیرا تو کمک من بوده‌ای، بنابراین در سایه بال‌های تو شاد خواهم شد.» —مزمور ۶۳:۷
داوود، با یادآوری کمک خداوند به او، زیر سایه بال‌های او شاد شد. ما نیز می‌توانیم همین کار را انجام دهیم، زیرا «فیض برای کمک در زمان نیاز» دریافت کرده‌ایم (عبرانیان ۴:۱۶).
«او تو را با پرهای خود خواهد پوشاند، و زیر بال‌های او اعتماد خواهی کرد: حقیقت او سپر و زره تو خواهد بود.» —مزمور ۹۱:۴
ما عبارات مرتبطی را در آیه ۱ می‌بینیم که مربوط به ساکن شدن در مکان پنهان متعال و ماندن زیر سایه قادر مطلق است. «یقیناً او نجات خواهد داد» (آیه ۳)، اما این «زیر بال‌های او» (آیه ۴) است که باید اعتماد کرد. به کلمات بعدی توجه کنید: «حقیقت او.» عیسی گفت: «حقیقت را خواهید دانست، و حقیقت شما را آزاد خواهد کرد» (یوحنا ۸:۳۲) و «من... حقیقت هستم» (یوحنا ۱۴:۶). ما باید او را بشناسیم.
بیانات خداوند عیسی مسیح
زکریا، حدود شش ماه قبل از تولد عیسی، به دیدار طلوع‌کننده از بالا اشاره کرد (لوقا ۱:۷۸). در این، او تأیید کرد که کودک عیسی خدا بود. بعدها، در لوقا ۱۹:۴۱، خداوند عیسی اورشلیم را دید و بر آن گریست. او گفت: «زمان بازدید خود را ندانستی» (آیه ۴۴).
او به خاطر امتناع مردم از شناخت او و جمع شدن زیر بال‌های او غمگین بود: «ای اورشلیم، اورشلیم، تو که انبیا را می‌کشی و کسانی را که [از جانب خدا] به سوی تو فرستاده شده‌اند سنگسار می‌کنی، چند بار خواستم فرزندان تو را جمع کنم، همانطور که مرغ جوجه‌های خود را زیر بال‌هایش جمع می‌کند، اما شما نخواستید» (متی ۲۳:۳۷).
همانطور که اسرائیل از پناه گرفتن زیر بال‌های او امتناع کرد، انجیل اکنون به اقصی نقاط جهان می‌رود. ما که خبر خوش نجات را شنیده‌ایم و ایمان آورده‌ایم، با شناخت مسیح قیام کرده، می‌توانیم از این واقعیت که زیر بال‌های او هستیم لذت ببریم. در این دنیا چیزهای زیادی وجود دارد که می‌تواند ما را بترساند، اما می‌توانیم مانند آنچه در دوران کشاورزی خود دیدم باشیم، زمانی که یک رعد و برق جوجه‌ها را به زیر بال‌های مادرشان می‌فرستاد.
باشد که در پرستش نجات‌دهنده خود سر تعظیم فرود آوریم، همانطور که به سرود آغازین می‌پردازیم:
«زیر بال‌های او، زیر بال‌های او، چه کسی می‌تواند از محبت او جدا شود؟ زیر بال‌های او جان من ساکن خواهد شد، با امنیت تا ابد ساکن خواهد شد.»
پاورقی
- GotQuestions.org خویشاوند فدیه‌دهنده را اینگونه توضیح می‌دهد: «یک خویشاوند مرد که طبق قوانین مختلف پنج‌کتاب، امتیاز یا مسئولیت داشت که به نمایندگی از خویشاوندی که در مشکل، خطر یا نیاز بود، عمل کند. اصطلاح عبری (go el) برای خویشاوند فدیه‌دهنده کسی را تعیین می‌کند که نجات می‌دهد یا رهایی می‌بخشد (پیدایش ۴۸:۱۶؛ خروج ۶:۶) یا مال یا شخص را فدیه می‌دهد (لاویان ۲۷:۹-۲۵، ۲۵:۴۷-۵۵)... [خداوند عیسی] خویشاوند فدیه‌دهنده واقعی همه کسانی است که با ایمان او را می‌خوانند.»
