اعتماد، نه وحشت
«آنکه در مکان سری متعال ساکن است، زیر سایه قادر مطلق خواهد ماند. من در مورد خداوند خواهم گفت: «او پناهگاه و قلعه من است؛ خدای من، به او اعتماد خواهم کرد» ... او تو را با پرهای خود خواهد پوشاند، و زیر بال‌های او پناه خواهی گرفت؛ حقیقت او سپر و محافظ تو خواهد بود. از وحشت شب، و از تیری که در روز پرواز می‌کند، نخواهی ترسید ... زیرا تو خداوند را ... حتی متعال را، مکان سکونت خود قرار داده‌ای، هیچ شری به تو نخواهد رسید ... او فرشتگان خود را بر تو فرمان خواهد داد، تا تو را در تمام راه‌هایت حفظ کنند. زیرا او محبت خود را بر من نهاده است، بنابراین من او را نجات خواهم داد؛ من او را بلند خواهم کرد، زیرا او نام مرا شناخته است. او مرا صدا خواهد زد، و من به او پاسخ خواهم داد؛ من در مشکل با او خواهم بود؛ من او را نجات خواهم داد و او را گرامی خواهم داشت ... و نجات خود را به او نشان خواهم داد.» —مزمور ۹۱ NKJV
شکی نیست که ما در دوران پرآشوبی زندگی می‌کنیم. به نظر می‌رسد بسیاری از شادی‌های کوچک زندگی با ترس، اضطراب و شک جایگزین می‌شوند. «ایمنی» اکنون یک اصطلاح نسبی است. سوالی که در ذهن بیشتر ماست فقط می‌تواند این باشد: «بعد چه؟» آیا باید بترسیم؟ مزمور ۹۱ برای ایمانداران در زمانی که ممکن است احساس آسیب‌پذیری و ترس داشته باشیم، آرامش و راهنمایی ارائه می‌دهد.
ایمانداران باید در برابر تحریفات و حواس‌پرتی‌ها محافظت کنند
شیطان از آیاتی از این مزمور برای آزمایش خداوند عیسی در بیابان استفاده کرد تا او را از مأموریت زمینی‌اش منحرف کند: «زیرا او فرشتگان خود را بر تو فرمان خواهد داد، تا تو را در تمام راه‌هایت حفظ کنند. در دستان خود تو را بلند خواهند کرد، مبادا پایت را به سنگی بزنی» (آیات ۱۱-۱۲). شیطان معنی این آیات را تحریف کرد، اما خداوند از تاکتیک‌های شیطان به خوبی آگاه بود و او را با استفاده صحیح از کلام خدا رد کرد (لوقا ۴:۱۰-۱۲).
ما نیز به عنوان پیروان عیسی، باید هوشیار و مراقب باشیم. می‌دانیم که شیطان در حال پرسه زدن است و به دنبال کسی است که او را ببلعد (اول پطرس ۵:۸). یکی از استراتژی‌های مورد علاقه او این است که با ایجاد فضایی از آشفتگی، توجه ما را از خداوند منحرف کند. او می‌تواند از رسانه‌ها، سازمان‌های ضد مسیحی، افراط‌گرایان گمراه یا حتی کلام خدا که به اشتباه نقل شده است، برای تضعیف اعتماد ما به محبت و مراقبت بی‌نقص خدا استفاده کند. بنابراین، آرامشی که خدا قصد دارد ما از آن لذت ببریم، مختل یا نابود می‌شود. برای کشف نقشه‌های شیطان، ایمانداران باید کلام خدا را بشناسند. برای شکست نقشه‌های او، ایمانداران باید به وعده‌های خدا اعتماد کنند.
در دوم تیموتائوس ۳:۱۳-۱۷ می‌خوانیم: «مردان شریر و فریبکاران بدتر و بدتر خواهند شد، فریب می‌دهند و فریب می‌خورند. اما تو باید در چیزهایی که آموخته‌ای و از آنها مطمئن شده‌ای، ادامه دهی ... تو کتب مقدس را می‌شناسی، که قادرند تو را برای نجات از طریق ایمان ... در مسیح عیسی حکیم سازند. تمام کلام خدا با الهام از خدا داده شده است، و برای تعلیم، برای توبیخ، برای اصلاح، برای آموزش در عدالت سودمند است، تا مرد خدا کامل باشد، کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشد.»
ایمانداران مجبور نیستند بترسند
«از وحشت شب، و از تیری که در روز پرواز می‌کند، نخواهی ترسید» (مزمور ۹۱:۵). پس از خواندن این آیه ممکن است فکر کنید: «اما من هنوز می‌ترسم!» وحشت‌های شب و تیرهای روز بر اخبار روزانه غالب هستند. گلوله‌ها، بمب‌ها و حملات بی‌معنی دنیای ما را با ترس و عدم اطمینان پر می‌کنند. اگرچه این چیزها ممکن است در اطراف ما اتفاق بیفتند، مزمور ۹۱ می‌آموزد که ایمانداران مجبور نیستند بترسند. ما می‌توانیم در برابر ترس‌های عادی زندگی مصون باشیم.
توجه داشته باشید که این مزمور نمی‌گوید که قوم خدا هرگز با وحشت‌ها یا تیرها روبرو نخواهند شد، اما می‌گوید که ما مجبور نیستیم بترسیم از آنها! چرا؟ زیرا ایمانداران متعهد در پناه متعال زندگی می‌کنند. آنها در سایه قادر مطلق ساکن هستند. ایمانداران متعهد در خداوند پناه می‌گیرند و به او اعتماد می‌کنند. «من در مورد خداوند خواهم گفت: «او پناهگاه و قلعه من است؛ خدای من، به او اعتماد خواهم کرد»» (آیه ۲).
در آیات ۱ و ۲، چهار نام عبری مختلف برای خدا استفاده شده است و آنها بر قدرت و حاکمیت او تأکید می‌کنند:
- «متعال» (علیون): خدای قادر مطلق و حاکم.
- «قادر مطلق» (ال شدای): خدای همه قدرتمند.
- «خداوند» (یهوه یا یهووا): خدای خود موجود که قوم خود را نجات می‌دهد.
- «خدا» (الوهیم): خدای باشکوه و قدرتمند خالق.
چه محافظت قوی‌تری می‌توانیم نیاز داشته باشیم؟
آیه ۴ تصویری زیبا از ایمنی را ترسیم می‌کند: «او تو را با پرهای خود خواهد پوشاند، و زیر بال‌های او پناه خواهی گرفت.» همانطور که یک عقاب جوان زیر بال‌های قوی والدین خود پناه می‌گیرد، ما نیز وقتی خود را به مراقبت همه قدرتمند پدرمان می‌سپاریم، آرامش می‌یابیم. به جای تمرکز بر ترس، می‌توانیم بر «پرهای» خدا تمرکز کنیم. ایماندارانی که برای محافظت به خداوند نگاه می‌کنند، مجبور نیستند بترسند.
ایمانداران تا زمانی که کارشان بر روی زمین تمام نشده است، «نامیرا» هستند
ما به عنوان ایمانداران می‌دانیم که از نظر ابدی نامیرا هستیم، اما برای این نکته اعتقادی، کلمه «نامیرا» را در اشاره به زندگی فیزیکی خود بر روی زمین استفاده می‌کنیم.
مزمور ۹۱ به نظر می‌رسد فراتر از صرفاً آموزش اینکه ایماندار مجبور نیست از موقعیت‌های تهدیدکننده زندگی یا مرگ بترسد، می‌رود، زیرا به نظر می‌رسد به ما اطمینان می‌دهد که خداوند ایمانداران متعهد را از این موقعیت‌ها نجات خواهد داد. این یک مشکل آشکار را ایجاد می‌کند زیرا ایمانداران همیشه از موقعیت‌های خطرناک نجات نمی‌یابند، اینطور نیست؟ برای مثال، ایمانداران خداپرست در سنین جوانی بر اثر حوادث غم‌انگیز جان باخته‌اند و بی‌شمار ایماندار در تمام سنین شهید شده‌اند.
چگونه می‌توانیم این تناقض آشکار را حل کنیم؟ در اینجا چند توضیح که محققان کتاب مقدس پیشنهاد کرده‌اند آورده شده است. یک پاسخ کامل ممکن است شامل ترکیبی از تمام این نکات باشد.
- وعده‌های مزمور ۹۱ اصول کلی عهد عتیق در مورد محافظت خدا و عمر طولانی برای ایماندار خداپرست هستند. با این حال، آنها مطلق و بدون استثنا نیستند. خدا در راه‌های حاکمیت خود ممکن است اجازه دهد یک موقعیت تهدیدکننده یا آزار و اذیت شدید – حتی مرگ – برای جلال او و پاداش بیشتر برای ایماندار اتفاق بیفتد.
- محافظت فیزیکی تنها بخشی از وعده در مزمور ۹۱ است. زندگی برای ایماندار ابدی است و مرگ تنها یک گذار است. هیچ چیز در این دنیا نمی‌تواند زندگی یک ایماندار را بگیرد یا به پایان برساند – آن برای همیشه محافظت می‌شود. خداوند عیسی وعده داد: «من به [گوسفندانم] زندگی ابدی می‌دهم، و آنها هرگز هلاک نخواهند شد؛ و هیچ کس آنها را از دست من نخواهد ربود» (یوحنا ۱۰:۲۸). او همچنین آموزش داد: «از کسانی که بدن را می‌کشند اما نمی‌توانند روح را بکشند، نترسید» (متی ۱۰:۲۸).
- ایمانداران «نامیرا» هستند تا زمانی که کارشان در زندگی کامل شود. کتاب مقدس می‌آموزد که خدا حاکم است. بنابراین خدا یک برنامه حاکم برای زندگی هر ایماندار دارد و ایمانداران «نامیرا» هستند تا زمانی که کارشان در زندگی تمام شود. افسسیان ۲:۱۰ می‌گوید: «ما ساخته دست او هستیم، در مسیح عیسی برای کارهای نیکو آفریده شده‌ایم، که خدا از پیش آماده کرده بود تا ما در آنها راه برویم.»
- دانیال به شیرها انداخته شد، اما کشته نشد زیرا زمان مرگ دانیال نبود. کار زندگی او برای خداوند هنوز تمام نشده بود. یونس به دریای طوفانی انداخته شد، اما غرق نشد زیرا مأموریت زندگی او تمام نشده بود. پولس رسول توسط یک مار سمی گزیده شد، اما سم کشنده نبود زیرا کار پولس برای خداوند کامل نشده بود. در حالی که تصمیمات ما ممکن است در اراده حاکم خدا برای زندگی ما نقش داشته باشند، ایمانداران «نامیرا» هستند تا زمانی که کارشان بر روی زمین تمام شود.
ایمانداران – در مورد هیچ چیز مضطرب نباشید!
هر زمان که مضطرب یا ترسان هستیم، پولس رسول توصیه کرد: «در مورد هیچ چیز مضطرب نباشید، بلکه در هر چیز با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید؛ و آرامش خدا، که فراتر از هر درکی است، دل‌ها و ذهن‌های شما را از طریق مسیح عیسی محافظت خواهد کرد» (فیلیپیان ۴:۶-۷).
ترس‌ها و افکار مضطرب خود را به خداوند بیاورید! اگر آرامش او دل‌ها و ذهن‌های ما را محافظت کند، ما توسط هرج و مرج اطرافمان متزلزل نخواهیم شد – مهم نیست که شرایط چه باشد. «تو او را در آرامش کامل نگه خواهی داشت، که ذهنش بر تو متمرکز است، زیرا او به تو اعتماد دارد. برای همیشه به خداوند اعتماد کن، زیرا در یهوه، خداوند، قدرت ابدی است» (اشعیا ۲۶:۳-۴).
