عدم اطمینان به آینده، و نارضایتی از شرایط کنونی از ویژگی‌های اصلی جهان است که ما می‌شناسیم؛ و این بدبینی نیست بلکه حقیقت است که می‌گوید، هیچ انسان یا گروهی از انسان‌ها، هیچ حزب، ملت یا اتحادی از ملت‌ها هیچ راه حل عملی برای وضعیت موجود ندارند. ما قصد نداریم وقت یا فضای خود را برای اثبات این موضوع تلف کنیم؛ نیازی به این کار نداریم، زیرا از هر بام و برزنی اعلام می‌شود. اما قصد ما این است که به دوستان مسیحی خود اصرار کنیم که نیازی به عدم اطمینان یا نارضایتی ندارند، زیرا اطمینان و رضایت کامل در شناخت خدا نهفته است - در آنچه او هست و آنچه او خواهد داد.
کلام تغییرناپذیر خدا
او گفته است: «من الفا و امگا هستم... به هر که تشنه باشد، از چشمه آب حیات به رایگان خواهم داد» (مکاشفه ۲۲:۶). «من الفا و امگا هستم» - الف و ی. او اولین کسی بود که سخن گفت و او آخرین حرف را در مورد همه چیز خواهد داشت. ما می‌توانیم با اطمینان مطلق به کلام او تکیه کنیم. او در پسر محبوب خود، نجات‌دهنده ما، با ما سخن گفته است؛ و صدای او ما را از حضورش با ترس و لرز دور نکرده، بلکه ما را به سوی خود کشانده است.
چگونه می‌توانستیم به او که خداوند عیسی مسیح را به این جهان فرستاد تا کلمات نجات، آشتی و حیات ابدی خود را با ما سخن بگوید، ایمان نیاوریم؟ آنها به ما امیدی بزرگ و مطمئن داده‌اند، و ما می‌دانیم، با شنیدن و باور کردن آنها، که خیمه خدا، که یوحنا در این فصل در رؤیا دید، اقامتگاه ابدی ماست. زندگی با خدا، که اکنون غریبه یا خدای ناشناخته نیست، بلکه در محبت عیسی برای ما شناخته شده است، سرنوشت ماست. ما نامطمئن نیستیم. خدا از کلام خود باز نخواهد گشت، زیرا «من هستم» تغییر نمی‌کند، و او «با اراده‌ای فراوان‌تر برای نشان دادن تغییرناپذیری مشورت خود به وارثان وعده، آن را با سوگند تأیید کرد؛ تا به وسیله دو چیز تغییرناپذیر، که در آنها برای خدا دروغ گفتن غیرممکن بود، ما تسلی قوی داشته باشیم، که برای پناه بردن به امید پیش روی خود گریخته‌ایم» (عبرانیان ۶:۱۷-۱۸).
اعتماد به خدا در همه شرایط
با این حال، به نظر می‌رسد اعتماد به ابدیت آسان‌تر از اعتماد به زمان است، و بسیاری که از آنچه پس از مرگ می‌آید ترسی ندارند، از شرایط کنونی و آنچه فردا ممکن است به ارمغان آورد، بسیار نگران هستند. اما این نباید چنین باشد. کلام الفا و امگا قطعاً برای ما کافی است.
«او که پسر خود را دریغ نکرد، بلکه او را برای همه ما تسلیم کرد، چگونه با او همه چیز را نیز به رایگان به ما نخواهد داد؟» اگر محبت او توسط روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شده باشد، نمی‌توانیم به او شک کنیم.
او ممکن است، و اغلب چنین می‌کند، از شرایط ما به عنوان تأدیب استفاده کند، تا ما شریک قدوسیت او شویم و از دنیا جدا شویم، اما او ما را در طول آزمایش ترک نخواهد کرد و رها نخواهد ساخت. او چنین گفته است، و قطعاً به کلام خود وفادار خواهد بود. اگر چنین نباشد، خود را انکار کرده است. او الفا و امگا نخواهد بود.
نقش مسیحی در دنیای آشفته
به جز او به چه کسی می‌توانیم پناه ببریم؟ «بهتر است به خداوند توکل کنیم تا به شاهزادگان اعتماد کنیم.» مهم نیست که چقدر خوش‌نیت و صادق باشند، آنها قادر به حل گره‌های جهانی نیستند. و این به این دلیل است که خدا آغاز برنامه‌های آنها نیست، و جلال او پایان اقدامات آنها نیست.
جهان برای تحقق دعای «ملکوت تو بیاید، اراده تو بر زمین چنانکه در آسمان است، انجام شود» آماده نیست، و به همین دلیل است که مسیحی که صادقانه آن دعا را می‌کند، باید از جهان و سیاست‌های آن جدا بماند. اگر چنین نکند، در سردرگمی و عدم اطمینان جهان گرفتار خواهد شد؛ اما اگر به خداوند توکل کند، در صلح و آرامش حفظ خواهد شد. «تو او را در صلح کامل حفظ خواهی کرد که ذهنش بر تو متمرکز است، زیرا او به تو توکل دارد.» دانستن اینکه خدا بر همه چیز حاکم است، و او می‌تواند، و می‌کند، امواج شر را کنترل کند، و می‌گوید: «تا اینجا خواهی آمد، اما نه بیشتر»، اطمینان و آرامش روحی بزرگی می‌دهد. و در این اطمینان، مسیحی شفاعت‌کننده برای همه انسان‌ها می‌شود، و بزرگترین خدمت را به روزگار و نسل خود می‌کند.
این اراده خدا برای فرزندانش است که «التماس‌ها، دعاها، شفاعت‌ها و شکرگزاری‌ها برای همه مردم، برای پادشاهان و برای همه کسانی که در قدرت هستند، انجام شود: تا ما بتوانیم زندگی آرام و صلح‌آمیزی را در تمام پرهیزگاری و صداقت داشته باشیم» (۱ تیموتائوس ۲:۱-۲). تا زمانی که کلیسا بر روی زمین است، خدا دست خود را بر امور خواهد داشت و همه چیز را برای خیر کسانی که او را دوست دارند، به کار خواهد گرفت. همیشه باید چنین باشد، زیرا او کسی است که گفته است: «من الفا و امگا هستم.»
خدای بخشنده و رضایت واقعی
این «الفا و امگا» است که کلامش بی‌خطا و نهایی است، که اعلام می‌کند: «به هر که تشنه باشد، از چشمه آب حیات به رایگان خواهم داد.» او خدای بخشنده است، او از بخشیدن لذت می‌برد؛ این ذات اوست. او هدایای خود را دریغ نمی‌کند، حتی اگر انسان‌ها ناسپاس و ناپاک باشند. ما نیکویی او را ستایش می‌کنیم وقتی به مهربانی او نسبت به انسان‌ها فکر می‌کنیم، اما کدام زبان انسان یا فرشتگان می‌تواند عشقی را بیان کند که او را به بخشیدن پسرش واداشت؟ این «هدیه ناگفتنی» او بود. شکر و سپاس برای آن، تا ابد.
اما بزرگترین همه هدایا، بخشش او را به پایان نرساند. او هنوز می‌بخشد و باید تا ابد چنین کند. او از خود می‌بخشد، نه برای اکنون، بلکه به تشنگان؛ زیرا او خود قطعاً چشمه آب حیات است. و هر که از این آب بنوشد، هرگز تشنه نخواهد شد.
«محبت خدا توسط روح‌القدس که به ما داده شده است، در دل‌های ما ریخته شده است.» و ما در این ریزش بی‌نهایت از کمال محبت الهی، پدر، پسر و روح‌القدس را از یکدیگر جدا نمی‌کنیم. پدر منبع است، پسر آن را به طور کامل آشکار کرده است و کانالی است که از طریق آن به ما رسیده است، و روح‌القدس آن را برای ما به یک واقعیت زنده تبدیل می‌کند، که بدون کار او در ما، برای همیشه نسبت به آن مرده بودیم.
اینجاست رضایت، و قلبی که آن را می‌شناسد، حتی اگر فقرش به عمق فقر پسر انسان باشد که جایی برای سر گذاشتن نداشت، نمی‌تواند ناراضی باشد. دنیا در مقایسه با این چه چیزی برای ارائه دارد؟ بهترین آن پوچی است، و آنچه می‌دهد، با دست بخیل می‌دهد؛ اما در اینجا ما کمال آسمان را به رایگان ارائه شده داریم و تنها شرط آن تشنگی دریافت‌کننده است. بیایید خدا را شکر کنیم که در روزهای عدم اطمینان و نارضایتی می‌توانیم در اطمینان کامل و رضایت کامل شاد باشیم.
