«و پطرس در جواب او گفت: خداوندا، اگر تو هستی، به من بگو که بر آب نزد تو بیایم. و او گفت: بیا. و چون پطرس از کشتی پایین آمد، بر آب راه رفت تا نزد عیسی برود. اما چون باد شدید را دید، ترسید؛ و چون شروع به غرق شدن کرد، فریاد زد و گفت: خداوندا، مرا نجات ده. و فوراً عیسی دست خود را دراز کرد و او را گرفت و به او گفت: ای کمایمان، چرا شک کردی؟» (متی ۱۴:۲۸-۳۱)
۱) فرمان آمدن، اراده خداوند بود.
۲) شرایط باد، اراده خداوند بود.
۳) تمرکز بر کلام، ایمان پطرس را تقویت کرد و او بر آب راه رفت تا نزد عیسی برود. وابستگی، جهت و مقصد صحیح.
۴) تمرکز بر امواج، ترس پطرس را تقویت کرد. وابستگی او کاهش یافت و جهت او در آب فرو رفت.
۵) با این حال، در حال غرق شدن، ایمان او دوباره بر خداوند متمرکز شد - «خداوندا، مرا نجات ده.»
۶) پاسخ وفادارانه خداوند، نجات او بود.
۷) خداوند ایمان او را، هرچند کم، ستود، اما شک او را به چالش کشید. «ای کمایمان، چرا شک کردی؟»
ایمان ثابت و متمرکز بر خداوند و کلام او، به کمال میرسد. بسیار تشویق شوید.





