خداوند به نوح گفت: «در کشتی را در پهلوی آن قرار ده» (پیدایش ۶:۱۶ NKJV). به طور استعاری، خداوند نیز دری را برای ما فراهم کرده است تا وارد کشتی نجات او شویم: «عیسی گفت... «من در هستم. اگر کسی از طریق من وارد شود، نجات خواهد یافت» (یوحنا ۱۰:۹). و او ما را دعوت می‌کند تا به او بپیوندیم: «تو و تمام خانواده‌ات وارد کشتی شوید» (پیدایش ۷:۱). خداوند هرگز از ما نمی‌خواهد به جایی برویم که او با ما نخواهد بود. دعوت او به «آمدن» برای همه کسانی است که «در چشمان خداوند فیض یافته‌اند» (پیدایش ۶:۸).
هنگامی که در کشتی هستیم، مراقبت خدا ادامه می‌یابد. سیستم امنیتی او را در نظر بگیرید: «کسانی که وارد شدند... همانطور که خدا به او فرمان داده بود، وارد شدند، و خداوند او را در آن بست» (پیدایش ۷:۱۶). مانند نوح و خانواده‌اش، هنگامی که تحت مراقبت خدا هستیم، نمی‌توانیم سقوط کنیم، زیرا خدا در را می‌بندد و کلید را نگه می‌دارد. وقتی با او هستیم، در امان و محفوظ هستیم، توسط او و برای او نگهداری می‌شویم.
فقط هشت نفر از نابودی آن نسل شریر که «هر قصدشان... فقط شرارت دائمی بود» (پیدایش ۶:۵) نجات یافتند. برخی نویسندگان می‌گویند که عدد هشت نماد یک آغاز جدید است – و همینطور هم بود! همانطور که آنها برای ماجراجویی آینده در کشتی مستقر می‌شدند، زمان اعتماد صبورانه به خدا در یک خلقت جدید بود: «اگر کسی در مسیح باشد، او خلقت جدیدی است؛ چیزهای کهنه از بین رفته‌اند؛ ببینید همه چیز نو شده است» (دوم قرنتیان ۵:۱۷).
خداوند همچنین به نوح گفت که «برای کشتی پنجره‌ای بساز... آن را تا یک ذراع از بالا به پایان برسان» (پیدایش ۶:۱۶). با قرار دادن پنجره در بالا، او دید نوح را به «چیزهای بالا» هدایت کرد. در کشتی نجات خود امروز نیز او می‌خواهد که ما به «هر برکت روحانی در مکان‌های آسمانی در مسیح» (افسسیان ۱:۳) نگاه کنیم، نه به مرگ و نابودی که بخش بزرگی از دنیای اطراف ماست. او می‌گوید: «فکر خود را بر چیزهای بالا بگذارید، نه بر چیزهای زمینی» (کولسیان ۳:۲).
آیا از طریق در او وارد کشتی خدا شده‌اید؟ آیا از منظره لذت می‌برید؟
