در دنیای ورزش، رقابت گاهی بین دو تیم کاملاً نامتناسب اتفاق می‌افتد. اگر یک تیم از هر نظر برتری چشمگیری داشته باشد، تیم دیگر ممکن است حتی قبل از شروع بازی دلسرد شود. برخی از بازیکنان ناامید ممکن است تصمیم بگیرند که ارزش ندارد بهترین تلاش خود را برای این رویداد انجام دهند. چرا فقط شکست را نپذیرند و به خانه نروند تا استراحت کنند؟
این سناریو تا حدودی شبیه به فضایی است که نامه دوم پولس به تیموتاوس را احاطه کرده بود. دلایل زیادی برای اضطراب و دلسردی تیموتاوس وجود داشت. با این حال، پولس می‌خواست مطمئن شود که تیموتاوس مانند آن ورزشکاران ناامید نخواهد شد. خداوند تغییر نکرده بود! نامه هیجان‌انگیز پولس باید ایمانداران دل‌شکسته امروز را تشویق کند، همانطور که قصد داشت «پسر محبوب» خود تیموتاوس را تقویت کند (دوم تیموتاوس ۱:۲ NKJV).
مشکل واقعی است
نامه قبلی پولس در زمانی از فعالیت و مسئولیت برای تیموتاوس آمده بود. پس از آزادی پولس از زندان، آنها ظاهراً با هم سفر کردند. سپس، پس از ترک تیموتاوس در افسس، پولس با توصیه‌های بیشتر به او نوشت. تیموتاوس در آن زمان کارهای زیادی برای انجام داشت! فعال بودن در کار خداوند می‌تواند هیجان‌انگیز باشد، حتی اگر چالش‌هایی وجود داشته باشد.
اما اکنون، پولس دوباره در زندان بود و انتظار داشت به زودی اعدام شود. خدمت تیموتاوس در افسس ظاهراً دشوار بود، با بسیاری از مسیحیان که به طور فزاینده‌ای نسبت به دانستن حقیقت بی‌علاقه می‌شدند. علاوه بر این، جامعه به طور کلی خودمحورتر و به شدت مخالف مسیح می‌شد. تیموتاوس مستعد غم (۱:۴)، عدم فعالیت برای خداوند (۱:۶)، و شرمساری از زندانی شدن پولس (۱:۸) بود.
آیا مسیحیان امروز مستعد همین چیزها نیستند؟ ما ممکن است از عدم نتایج ظاهری غمگین باشیم، از ادامه کار قبلی خود برای خداوند بترسیم، یا از اینکه مسیحی نامیده شویم شرمنده باشیم در حالی که دیگران به نظر می‌رسد هیچ نیازی به مسیح ندارند. تظاهر به اینکه این موانع واقعی نیستند، بی‌فایده خواهد بود. با این حال، ایمانداران تشویق می‌شوند که با وجود مشکلات، ایمان را حفظ کنند.
توجه داشته باشید که پولس، با هدایت روح خدا، می‌دانست که هر موقعیتی چه چیزی را می‌طلبد. او این بار نامه دیگری به سبک «اول تیموتاوس» ننوشت که بسیاری از دستورالعمل‌های سخت و مستقیم را برای زندگی مسیحی ارائه دهد. در عوض، پولس این نامه دوم را نوشت تا خود تیموتاوس را احیا کند (اگرچه آموزش روشن مسیحی نیز قطعاً وجود دارد). کلام خدا امروز نیز برای ما به همان اندازه غنی است. ما می‌توانیم دقیقاً آنچه را که نیاز داریم پیدا کنیم. برای یادآوری‌های هیجان‌انگیز در مورد مبارزه برای ایمان، اول تیموتاوس را بخوانید. وقتی احساس شکست و دلسردی می‌کنیم، باید دوم تیموتاوس را بخوانیم. و به یاد داشته باشید که خدا هر دو رساله را الهام بخشید و آماده است تا ما را در جایی که هستیم ملاقات کند.
ادامه دهید
عبارت «ادامه دهید» یکی از راه‌های خلاصه کردن دوم تیموتاوس است. پولس می‌خواهد تیموتاوس برای خداوند پایداری کند. برای این منظور، او ابتدا تیموتاوس را به بنیاد روحانی که در زندگی او گذاشته شده بود یادآوری می‌کند: مادر و مادربزرگ تیموتاوس تأثیرات خدایی داشتند (۱:۵)؛ او از جوانی کتاب مقدس را می‌شناخت (۳:۱۵)؛ او از طریق راهنمایی پولس در ایمان تثبیت شده بود (۱:۶، ۱۳)؛ او آموزه پولس را می‌دانست و استقامت او، و همچنین وفاداری خداوند را دیده بود (۳:۱۰-۱۱)؛ خدا تیموتاوس را برای خدمتی که انجام می‌داد از نظر روحانی هدیه داده بود (۱:۶، ۱۴). علاوه بر این یادآوری‌ها، پولس به ایمانداران دیگری که هنوز وفادار بودند، مانند اونسیفوروس و مرقس اشاره می‌کند (۱:۱۶؛ ۴:۱۱).
هنگامی که در خدمت دلسرد یا ترسان هستیم، می‌توانیم همین رویکرد را در پیش بگیریم: به گذشته نگاه کنیم تا ببینیم خدا چگونه در زندگی ما کار کرده است؛ و به اطراف نگاه کنیم تا دیگرانی را پیدا کنیم که هنوز وفادار هستند. به یاد آوردن آنچه خدا انجام داده است و دلگرم شدن از خدمت دیگران می‌تواند دست‌ها و زانوهای ضعیف ما را تقویت کند، همانطور که عبرانیان ۱۲:۱۲ می‌گوید.
پولس بر اساس این مشاهدات، موقعیت‌های خاصی را که تیموتاوس باید در آنها پایداری کند، توصیف می‌کند. ما خوب است که این موقعیت‌ها را مطالعه کنیم، زیرا حتی اگر اکنون با آنها روبرو نباشیم، همه ایمانداران وفادار احتمالاً در مقطعی با مشکلاتی مشابه اینها روبرو خواهند شد.
محکم نگه دارید (۱:۱۳)
این یک آیه کلیدی از فصل اول است. پولس به رنج خود در زندان اشاره می‌کند، با این حال خودش از وضعیت خود شرمنده نیست. چرا؟ زیرا پیام انجیل بسیار باشکوه بود! بیانیه شگفت‌انگیز در آیات ۹-۱۰ را بخوانید، که سرشار از هدف و فیض خدا و پیروزی عیسی مسیح است. چنین نجات‌دهنده باشکوهی قطعاً قادر خواهد بود خادم خود را حفظ کند (۱:۱۲).
در این زمینه است که پولس به تیموتاوس دستور می‌دهد تا به الگویی، یا طرحی، از کلمات صحیح پایبند باشد. این حتی ضروری‌تر بود زیرا «همه کسانی که در آسیا بودند» از پولس روی گردانده بودند (۱:۱۵)، که نشان‌دهنده بی‌علاقگی فزاینده به آموزه‌هایی بود که پولس بر آنها تأکید می‌کرد. (با این حال، هنوز ایمانداران وفاداری در زمان تیموتاوس و بعداً وجود داشتند، همانطور که نامه‌ها به هفت کلیسا در آسیا در مکاشفه ۲-۳ نشان می‌دهد.) نکته اصلی این است: وقتی با طرد شدن روبرو می‌شویم، ممکن است وسوسه شویم که چنگ خود را بر آموزه سست کنیم. ما می‌توانیم در تعهد و نجات خود دوباره تازه شویم، همانطور که بر جلال مسیح و پیام او تأمل می‌کنیم.
سختی را تحمل کنید (۲:۳)
خدمت به مسیح شادی می‌آورد، اما تقریباً هرگز – شاید هرگز – آسان نیست. مانند یک سرباز، یک ورزشکار و یک کشاورز، تیموتاوس باید سختی را تحمل کند و در انتظار نتایج، صبر نشان دهد. پولس دو هدف اصلی برای تحمل را نشان می‌دهد.
اول، استقامت «به خاطر برگزیدگان» بود (۲:۱۰). به عنوان خادمان خداوند، ما افتخار داریم که به دیگر ایمانداران کمک کنیم تا پیشرفت روحانی کنند، آنها را با کلام و با مثال هدایت کنیم (۲:۱۴-۱۵). آیا ما خودمان باید تسلیم شویم و در نتیجه دیگران را ناامید کنیم؟
دوم، استقامت برای تشخیص و رفع خطاها لازم بود. برخی باید به سادگی به عنوان اتلاف وقت اجتناب شوند (۲:۱۶، ۲۳). اما اختلافات دیگر حملات جدی به حقایق بنیادی مسیحیت بودند، مانند رستاخیز آینده ایماندارانی که مرده بودند.
اگر هیماینئوس (۲:۱۷) همان مردی باشد که در اول تیموتاوس ۱:۲۰ ذکر شده است، پس می‌توانیم ببینیم که او مشغول جذب پیروان جدید در حالی که خطاهای اضافی را ترویج می‌کرد، بوده است. این نوع حملات باید اصلاح شوند، اگرچه حتی این کار نیز باید با فروتنی انجام شود (۲:۲۴-۲۶).
این نوع استقامت از تیموتاوس می‌خواست که از اطرافیان خود بسیار آگاه باشد. او باید به دنبال مردان وفادار باشد (۲:۲)، و همچنین باید به وضعیت «خانه بزرگ» که در آن بود توجه کند (۲:۲۰-۲۲). قبلاً، در اول تیموتاوس ۳:۱۵، کلیسا خانه خود خدا نامیده شده بود، جایی که حقیقت جایگاه شایسته خود را داشت. اما اکنون ترکیبی وجود داشت، به طوری که برخی از افراد در این خانه بزرگ مانند ظروف محترم بودند در حالی که دیگران بی‌احترام بودند. در خانه هر کسی، همه فنجان‌ها، کاسه‌ها و سایر ظروف تمیز جدا از ظروف کثیف نگهداری می‌شوند. در غیر این صورت، حتی ظروف تمیز نیز کثیف می‌شوند و برای ارباب خانه قابل استفاده نیستند. به همین ترتیب، تیموتاوس باید خود را از همراهی با ظروف بی‌احترام پاک کند، در حالی که در همان زمان به دنبال کسانی باشد که «با قلبی پاک خداوند را می‌خوانند.» این کار نباید با نگرش «من از تو مقدس‌ترم» انجام شود، بلکه با نگرانی ساده برای رضایت ارباب، که دوست دارد هر یک از ما را به عنوان خادمان مفید و چندکاره خود به کار گیرد.
ادامه دهید (۳:۱۴)
تیموتاوس به استقامت بیشتری نیاز داشت، صرفاً به دلیل شرایط دنیای اطراف. زمان‌های خطرناکی در راه بود. شاید، وقتی فهرست ویژگی‌ها را در دوم تیموتاوس ۳:۲-۷ می‌خوانیم، بگوییم که زمان‌های خطرناک از بسیاری جهات از قبل فرا رسیده است. افرادی که چنین نگرش‌هایی را ترویج می‌کنند، در واقع «در برابر حقیقت مقاومت خواهند کرد» (۳:۸). آنها آشکارا با آموزه‌های مسیحی مخالف هستند، حتی اگر اغلب در تلاش‌های به ظاهر روحانی شرکت داشته باشند. کلمات به ظاهر روحانی هر بار ما را گمراه خواهند کرد اگر آن کلمات حقیقت را در مورد عیسی مسیح انکار کنند.
اگر از حقیقتی که آموخته‌ایم دست نکشیم، می‌توانیم انتظار آزار و اذیت را داشته باشیم. با این حال، قدرت و تأمین کلام خدا هرگز با مخالفت شکست نمی‌خورد (۳:۱۲-۱۷). بدون آن، مطمئناً شکست خواهیم خورد؛ اما با آن، ما کاملاً برای هر کاری که خدا برای ما دارد، با وجود تاریکی جهان، مجهز هستیم. این باید به وضوح اهمیت مطالعه کتاب مقدس را نشان دهد.
خدمت خود را به انجام رسانید (۴:۵)
استقامت به خاطر خودش هدف چندان جذابی نیست. خدا از ما نمی‌خواهد که فقط از مشکلاتمان جان سالم به در ببریم؛ او می‌خواهد ما برای او فعال بمانیم. پولس فریاد می‌زند: «کلام را موعظه کن!» (۴:۲). توجه داشته باشید که این فراخوان به پایداری در زمینه سلطنت آینده خداوند عیسی مسیح در پادشاهی او داده شده است.
علاوه بر این، ما باید در خدمت او پایداری کنیم زیرا مسیحیت به طور کلی بیشتر و بیشتر بی‌تفاوت خواهد شد. «آنها آموزه صحیح را تحمل نخواهند کرد» و به دنبال معلمانی خواهند گشت که به جای حقیقت، راحت صحبت می‌کنند (۴:۳-۴). اما تیموتاوس می‌توانست با آن سیل بی‌اعتقادی مقابله کند؛ او می‌توانست «هوشیار باشد... تحمل کند... کار کند... به انجام رساند» (۴:۵).
دلیل سوم برای تیموتاوس برای انجام خدمت خود، واقعیت تلخ این بود که خدمت پولس به زودی به پایان می‌رسید. زمان مرگ او نزدیک بود. پولس ایمان را حفظ کرده بود، و به زودی دیگر قادر به خدمت نخواهد بود – اما تیموتاوس می‌توانست.
ما نیز همین انگیزه‌ها را پیش روی خود داریم. دیدگاه پولس از پادشاهی خداوند هنوز به حقیقت نپیوسته است، اما خواهد پیوست. امروز چقدر باید نزدیک‌تر باشد! انتظار پولس از روزهای تاریک برای شهادت مسیحی واقعاً به حقیقت پیوسته است. چقدر ممکن است تاریک‌تر شود! از زمان پولس، بسیاری از خادمان محبوب خداوند او را در مرگ دنبال کرده‌اند. چقدر فرصت برای پیروی از ایمان آنها در خدمت وجود دارد! به همه این دلایل، ما نیز باید تلاش کنیم تا خدماتی را که خداوند به ما داده است، به انجام رسانیم.
آیات پایانی این نامه تلخ و شیرین است. پولس تجربه دشوار تنها بودن را پشت سر می‌گذاشت. برخی از همکاران بی‌وفا شده بودند؛ برخی دیگر مشغول بودند؛ برخی بیمار بودند. شنیدن اینکه پولس بارها از تیموتاوس می‌خواهد که با جدیت سفری به روم را برنامه‌ریزی کند (۴:۹، ۱۳، ۲۱) تأثیرگذار است. پس از خواندن چنین نامه‌ای، نمی‌توانیم تصور کنیم که تیموتاوس هنوز از زنجیرهای پولس شرمنده باشد.
به جلو نگاه کنید
اگر کار خداوند کاملاً به ما بستگی داشت، ما هر دلیلی برای دلسردی داشتیم. ما هرگز نمی‌توانستیم در زمان کوتاه زندگی خود بر روی زمین به اندازه کافی انجام دهیم. با این حال، خدا دیدگاه بلندمدتی نسبت به کار خود دارد. اگر برخی از ایمان روی گردانده بودند، تیموتاوس هنوز می‌توانست چند مرد وفادار پیدا کند که حقیقت را از نسلی به نسل دیگر منتقل کنند. اگر مشکلاتی برای تحمل در حال حاضر وجود داشت، تیموتاوس می‌توانست بداند که پادشاهی مسیح هنوز در عدالت برقرار خواهد شد. خدا همیشه برنامه‌ای دارد، و برنامه او همیشه بهترین است، بنابراین ما، خادمان او، باید ادامه دهیم.
یادداشت پایانی
- ما فرض می‌کنیم تیموتاوس در زمان این رساله هنوز در افسس بود، زیرا پولس به او گفت که به اونسیفوروس، که در افسس زندگی می‌کرد، سلام کند (۴:۱۹؛ ۱:۱۸).
