خادم متعهد
خداوند عیسی تعهد خادمان را با دو مثل نشان داد: مثل استعدادها در متی ۲۵:۱۴-۳۰ و مثل میناها («پوند» KJV) در لوقا ۱۹:۱۱-۲۷. آنها در یک جنبه بسیار مهم با هم تفاوت دارند. استعدادها «به هر کس بر حسب توانایی‌اش» داده شد، اما میناها فقط به هر کس یکی داده شد. از همه انتظار می‌رفت که آنچه را که دریافت کرده بودند به کار گیرند، و پاداش آنها بر اساس سودآوری خدمتشان بود. ما در توانایی‌هایمان متفاوت هستیم و بنابراین در استعدادها – عطایای روحانی که به ما داده می‌شود – متفاوت خواهیم بود. اما همه ما یک مینا، زندگی خود را داریم که برای خداوند به کار گیریم.
چگونه خدمت کنیم؟
ما نباید مانند آن جوان عمل کنیم که خانه را ترک کرد و «ثروت خود را در زندگی ولنگارانه به هدر داد» (لوقا ۱۵:۱۱-۳۱ NIV). اما اگر چنین کرده‌ایم، باید مانند او عمل کنیم: توبه کنیم و بازگردیم. پدرش او را چنان پذیرفت که گویی هرگز گناه نکرده بود. این نشان می‌دهد که هرگز دیر نیست، تا زمانی که نفس می‌کشیم، به خدا بازگردیم و کاملاً پذیرفته شویم.
کتاب مقدس می‌گوید که راه خدمت به خداوند این است که «عدالت و محبت را دنبال کنیم» (امثال ۲۱:۲۱).
مسیحیان جوان به کمک نیاز دارند
جوانان تقریباً همه با یک ویژگی مشخص می‌شوند – آنها می‌خواهند با دوستان خود، که از میان کسانی که در اطرافشان هستند انتخاب می‌شوند، کارهایی انجام دهند. اگر دوستانشان دنیوی باشند، آنها نیز دنیوی خواهند بود؛ اگر دوستانشان ایماندارانی باشند که فعالانه به خداوند خدمت می‌کنند، آنها نیز تمایل خواهند داشت کارهایی سودمند برای او انجام دهند. والدین و کلیسا (جماعت) مسئولیتی دارند که به مسیحیان جوان کمک کنند تا دوستان مسیحی داشته باشند، سرگرمی‌های پاک داشته باشند و خدمتی سودمند برای خداوند انجام دهند.
با این حال، همیشه کسانی مانند جوان داستان خداوند ما هستند که می‌خواهند به جایی بروند که بتوانند «خوش بگذرانند» و «کار خودشان را انجام دهند.» آنها ممکن است مجبور شوند خودشان بفهمند که «زندگی پر از خوشگذرانی» یک انتخاب غیرعاقلانه و بی‌سود است.
انتخاب شغل
سوالی که معمولاً از یک کودک پرسیده می‌شود این است: «وقتی بزرگ شدی می‌خواهی چه کاره شوی؟» تصمیم آنها با بلوغ بسیار مهم است زیرا زندگی او را شکل خواهد داد. سوال حیاتی در آن زمان این نیست که «من چه کاری می‌خواهم انجام دهم؟» بلکه، همانطور که شائول (پولس) در زمان گرویدنش پرسید، «خداوندا، چه کنم؟» (اعمال ۲۲:۱۰). وقتی کاری را انجام می‌دهیم که خداوند از ما می‌خواهد، کار خداوند را انجام خواهیم داد!
به تیموتائوس گفته شد: «اگر کسی خود را پاک کند... او ابزاری برای اهداف شریف خواهد بود، مقدس شده، برای استاد مفید و آماده برای انجام هر کار نیکو» (۲ تیموتائوس ۲:۲۱). باشد که شغلی که انتخاب می‌شود، شغلی باشد که به ما اجازه دهد، همانطور که کتاب مقدس می‌گوید، «به همه مردم، به ویژه به کسانی که به خانواده ایمانداران تعلق دارند، نیکی کنیم» (غلاطیان ۶:۱۰).
خدمت سودمند برای خداوند
ورود به «خدمت تمام وقت» تنها یک راه برای خدمت سودمند است. اما تنها در صورتی برای خداوند سودمند خواهد بود که آن مکان، جایی باشد که او می‌خواهد آن مسیحی در آن خدمت کند. او ممکن است بخواهد که آن شخص شغلی داشته باشد و در آن به همکاران خود شهادت دهد. در کتاب مقدس، به مردی که مشتاق خدمت به خداوند بود، گفته شد که به خانه بازگردد و بگوید که خداوند چقدر برای او انجام داده است (به مرقس ۵:۱۹-۲۰ مراجعه کنید).
مردم از یحیای نبی (تعمید دهنده) در مورد شغلشان و تولید میوه نیکو برای خداوند پرسیدند (به لوقا ۳:۸-۱۸ مراجعه کنید). او به کسانی که پرسیدند دستور داد که شغل خود را حفظ کنند – شغل‌هایی که در آن زمان معمولاً در دسترس بودند – اما با این شرط که از سوءاستفاده از آنها خودداری کنند. یحیی هیچ شغلی را، از جمله خدمت به عنوان سرباز، ممنوع نکرد. با این حال، کتاب مقدس می‌گوید: «هر کاری که می‌کنید... همه را به نام خداوند عیسی انجام دهید، و از طریق او خدا پدر را شکر کنید» (کولسیان ۳:۱۷). هر شخص باید اراده خداوند را برای خود در مورد شغل تعیین کند و سپس آن را انجام دهد.
کشف اراده خداوند
کتاب مقدس تنها پاسخ‌های غیرمستقیم به این سوال ارائه می‌دهد: «چگونه اراده خداوند را تعیین کنم؟» یک برنامه عاقلانه این است که از مثال پولس و همراهانش در اعمال ۱۶:۶-۱۰ پیروی کنیم. آنها می‌دانستند که به طور کلی اراده او این بود که «بروند و شاگرد بسازند» (متی ۲۸:۱۹). بنابراین آنها خودسرانه تصمیم گرفتند به فریجیه و غلاطیه بروند، اما «روح‌القدس آنها را از موعظه کلام در استان آسیا (جایی که این مناطق واقع شده بودند) بازداشت.» سپس آنها «سعی کردند وارد بیتینیا شوند، اما روح عیسی به آنها اجازه نداد.» سرانجام، به پولس رؤیایی داده شد که از آن نتیجه گرفت که آنها برای موعظه انجیل در مقدونیه فراخوانده شده‌اند. نتیجه این شد که انجیل در آسیا باقی نماند، بلکه به اروپا برده شد. به طور خلاصه، مانند پولس و همراهانش، ما باید آنچه را که به طور کلی اراده اوست دنبال کنیم و سپس به او اعتماد کنیم تا جزئیات را به ما نشان دهد. علاوه بر این، «هر کس... باید از هر عطیه‌ای که دریافت کرده است برای خدمت به دیگران استفاده کند، و با وفاداری فیض خدا را در اشکال مختلف آن اداره کند» (۱ پطرس ۴:۱۰).
جاه‌طلبی
در هر زمینه‌ای که شغلی انتخاب می‌شود، «با تمام وجود خدمت کنید، گویی به خداوند خدمت می‌کنید» (افسسیان ۶:۷). کسانی که این کار را می‌کنند، معمولاً کارگران خوبی محسوب می‌شوند و برای ترفیع مناسب هستند. افراد برتر همیشه به دنبال کارگرانی هستند که بتوانند مسئولیت‌ها را به آنها واگذار کنند. کارگر مسیحی باید پرانرژی و قابل اعتماد باشد. با این حال، اگر جاه‌طلبی ما کسب قدرت و اعتبار برای خودمان باشد تا تولید برای خداوند، این جاه‌طلبی نادرست است.
تله شیطان
اشتغال ما معمولاً در مشاغلی خواهد بود که به مردم در رفع نیازهایشان کمک می‌کند. با این حال، مشاغلی وجود دارند که می‌توانیم با کمک به دیگران برای برآورده کردن خواسته‌های گناه‌آلودشان، «پول خوبی» به دست آوریم. این مشاغل می‌توانند تله شیطان برای ما باشند. او می‌خواهد ما به او «فروخته شویم» و به اهداف او خدمت کنیم.
تله دیگر، تسلیم شدن به خواسته کارفرما برای انجام کارهای نادرست برای «پیشرفت» است. این تله اغلب در انجام کاری است که فقط «کمی اشتباه» است، اما به فعالیت‌هایی منجر می‌شود که برای راه رفتن با خداوند عیسی مسیح بسیار مخرب خواهد بود.
شیطان طعمه‌هایی غیر از پیشرفت دارد. او ما را تحریک می‌کند تا «خودمان کشف کنیم» راه رضایت‌بخش زندگی را به جای اینکه به سادگی از کتاب مقدس اطاعت کنیم. سلیمان یک نمونه معمولی است. او همه چیز را امتحان کرد و تجربه خود را در کتاب جامعه ثبت کرد. او لذت، الکل، پروژه‌های بزرگ، کسب اموال و داشتن حرمسرایی از زنان زیاد را امتحان کرد (۲:۱-۱۰). نتیجه‌گیری او از تجربه خود این بود که «همه چیز بی‌معنی بود، تعقیب باد: [و] هیچ چیز به دست نیامد» (۲:۱۱). نصیحت او این است: «از خدا بترس و احکام او را حفظ کن» (۱۲:۱۳). این به معنای تسلیم زندگی خود به خداوند و تلاش برای خشنود کردن او به جای خودتان است.
راه خادم متعهد
مزمورنویس به ما توصیه می‌کند که زندگی خود را به خداوند بسپاریم. او می‌گوید: «بچشید و ببینید که خداوند نیکوست... از خداوند بترسید ای مقدسین او، زیرا کسانی که از او می‌ترسند چیزی کم ندارند... هر کس از شما زندگی را دوست دارد و آرزو دارد روزهای خوب زیادی را ببیند [باید] زبان خود را از شر و لب‌های خود را از دروغ گفتن باز دارد. از شر برگردید و نیکی کنید؛ صلح را بجویید و آن را دنبال کنید» (مزمور ۳۴:۸-۱۴).
اشعیا توصیف می‌کند که خادم متعهد چگونه فکر می‌کند. او می‌گوید که او «بنیادی محکم برای زمان خود، گنجینه‌ای غنی از نجات و حکمت و دانش دارد؛ ترس از خداوند کلید این گنج است» (اشعیا ۳۳:۶). خادم متعهد از این کلید برای گشودن گنجینه ابدی برای خود استفاده خواهد کرد و بدین ترتیب «در نزد خدا ثروتمند خواهد بود» (لوقا ۱۲:۲۱)!
زندگی برای عیسی، زندگی‌ای که راستین است، تلاش برای خشنود کردن او در هر کاری که می‌کنم؛ وفاداری، با قلبی شاد و آزاد، این راه برکت برای من است.
زندگی برای عیسی که به جای من مرد، تحمل گناه و رسوایی من بر جلجتا؛ چنین محبتی مرا مجبور می‌کند که به ندای او پاسخ دهم، رهبری او را دنبال کنم و همه چیزم را به او بدهم.
زندگی برای عیسی هر جا که هستم، انجام هر وظیفه به نام مقدس او؛ مایل به تحمل رنج و زیان، هر آزمایشی را بخشی از صلیب خود می‌دانم.
زندگی برای عیسی در طول این مدت کوتاه زمین، گرانبهاترین گنج من، نور لبخند او؛ جستجوی گمشدگان که او برای نجاتشان مرد، آوردن خستگان برای یافتن آرامش در او. —توماس اوبادیا چیشولم (۱۸۶۶-۱۹۶۰)
