«اما وقتی خدا، که مرا از رحم مادرم جدا کرد و مرا به واسطه فیض خود خواند، خشنود شد که پسر خود را در من آشکار کند، تا او را در میان امت‌ها موعظه کنم…» غلاطیان ۱: ۱۵-۱۶
همانطور که در سراسر کلام خدا دیده‌ایم، لحظات «اما خدا» در کتاب مقدس تفاوت بزرگی در زندگی مردم ایجاد می‌کند. نوح، ابراهیم، یوسف، داوود، مزمورنویس، یونس، نحمیا، دانیال و بسیاری دیگر، زندگی‌شان به دلیل یک «اما خدا» تغییر کرد. پولس نیز تفاوتی نداشت. وقتی او به عنوان شائول طرسوسی شناخته می‌شد—تهدیدها را به زبان می‌آورد و آنها را عملی می‌کرد—زندگی‌اش در راه دمشق برای همیشه تغییر کرد (اعمال ۹).
همانطور که پولس به دعوت خود به عنوان رسول فکر می‌کرد، متوجه شد که خدا از ابتدا برای زندگی او برنامه‌ای داشته است. پولس اعتراف کرد:
«اگرچه قبلاً کفرگو، آزاردهنده و مردی گستاخ بودم؛ با این حال رحمت یافتم زیرا آن را از روی نادانی در بی‌اعتقادی انجام دادم. و فیض خداوند ما بسیار فراوان بود، با ایمان و محبتی که در مسیح عیسی است» (اول تیموتائوس ۱: ۱۳-۱۴). در آیه امروز، پولس اذعان می‌کند که لحظه «اما خدا» او مدت‌ها قبل از تولدش آغاز شد—و هدف آن آشکار کردن پسر خدا در او و از طریق او بود. می‌توانیم بگوییم که این هدف نهایی هر «اما خدا» است.
پطرس همین حقیقت را به گونه‌ای دیگر بیان کرد: «زمانی شما قومی نبودید، اما اکنون قوم خدا هستید؛ زمانی رحمت نیافته بودید، اما اکنون رحمت یافته‌اید» (اول پطرس ۲: ۱۰). و این برای آن است که شما فضایل او را که شما را از تاریکی به نور شگفت‌انگیز خود فراخوانده است، اعلام کنید (اول پطرس ۲: ۹).
لحظات «اما خدا» در کتاب مقدس به ما یادآوری می‌کند که خدای ما قادر است بسیار بیشتر از آنچه ما می‌خواهیم یا فکر می‌کنیم، طبق قدرتی که در ما کار می‌کند (افسسیان ۳: ۲۰)—مهم نیست وضعیت یا شرایط ما چه باشد—انجام دهد.
به عنوان پیروان عیسی مسیح، هرگز نباید تسلیم شویم یا به دلسردی تن دهیم. هرگز نباید در تجربه‌های زندگی عقب‌نشینی کنیم یا کوتاه بیاییم. در عوض، باید به دنبال لحظات «اما خدا» در زندگی خود باشیم.
لنگر برای امروز:
لحظات «اما خدا» را از گذشته به یاد آورید، برای آنها در حال حاضر از او تشکر کنید، و به او اعتماد کنید که حتی بیشتر در آینده آشکار خواهد کرد—تا پسر او در شما آشکار شود و شما آنچه را که خدا به واسطه فیض خود در زندگی شما انجام داده است، اعلام کنید!
