مهر و موم کردن
مهر و موم شدن با روح نشان می‌دهد که ایماندار فرزند خدا برای ابدیت است. روح مهر است و همه کسانی که روح را دارند مهر و موم شده‌اند (دوم قرنتیان ۱:۲۲؛ افسسیان ۱:۱۳؛ ۴:۳۰). این خدمت جنبه‌های خدایی نجات — اقتدار، مالکیت و یک معامله نهایی — را نشان می‌دهد.
تعمید دادن
اول قرنتیان ۱۲:۱۳ این خدمت را توضیح می‌دهد: «زیرا همه ما به یک روح در یک بدن تعمید یافتیم… و همه از یک روح نوشیدیم.»
همه ایمانداران با روح تعمید می‌یابند، چه بدانند و چه نفهمند. تعمید روح، ایماندار را در اتحاد با مسیح قرار می‌دهد و او را عضوی از «یک بدن» مسیح می‌سازد.
هیچ کار دیگری از خدا برای ایماندار به اندازه تعمید روح به این اندازه دستاورد ندارد. این کار ایماندار را به حوزه تمام دارایی‌های آسمانی و ابدی که در فیض فراهم شده است، وارد می‌کند. «در مسیح» ایماندار در تمام آنچه مسیح هست، انجام داده و همیشه انجام خواهد داد — افتخارات، جلال‌ها و امتیازات او — شریک می‌شود.
عصر فیض
این عصر کلیسا با حضور نجات‌دهنده قیام‌کرده و جلال‌یافته در آسمان، و روح‌القدس ساکن در همه ایمانداران بر روی زمین مشخص می‌شود.
کار او برای همه ایمانداران
روح‌القدس هر گناهکاری را که مسیح را به عنوان نجات‌دهنده شخصی می‌پذیرد، بازتولید، ساکن، مهر و موم و تعمید می‌دهد.
بازسازی
قبل از پذیرش مسیح، روح قلب سنگی را ذوب می‌کند، چشمان را باز می‌کند، تاریکی را از بین می‌برد، دشمنی با خدا را نابود می‌کند، اراده سرکش را مطیع می‌سازد و ایمان را در قلب ایجاد می‌کند. از این طریق، ایمانداران «فرزندان خدا»، «شریک طبیعت الهی» و «وارثان مشترک با مسیح» می‌شوند (یوحنا ۱:۱۲؛ دوم پطرس ۱:۴؛ رومیان ۸:۱۷). عیسی گفت: «شما باید دوباره متولد شوید» (یوحنا ۳:۷). این تولد جدید تنها کار روح است. «این روح است که زندگی می‌بخشد» (یوحنا ۶:۶۳).
ساکن شدن
عیسی وعده داد: «پدر… تسلی‌دهنده دیگری به شما خواهد داد، تا او برای همیشه با شما بماند — روح» (یوحنا ۱۴:۱۶).
مهر و موم کردن
همانطور که ذکر شد، ایمانداران برای ابدیت مهر و موم شده‌اند.
تعمید دادن
همه ایمانداران توسط روح در بدن مسیح تعمید می‌یابند.
توجه: برخی آموزش می‌دهند که تعمید روح‌القدس یک کار دوم است که با سخن گفتن به زبان‌ها و سایر مظاهر همراه است، اما کتاب مقدس نشان می‌دهد که همه ایمانداران در هنگام نجات توسط روح تعمید می‌یابند.
کار او در پر کردن روح
در حالی که همه ایمانداران در هنگام نجات بازتولید، ساکن، مهر و موم و تعمید می‌یابند (و اینها نمی‌توانند از دست بروند یا تکرار شوند)، پر شدن روح پس از نجات اتفاق می‌افتد و می‌تواند بارها از دست برود و دوباره به دست آید.
افسسیان ۵:۱۸ تشویق می‌کند: «با شراب مست نشوید… بلکه از روح پر شوید.»
پر شدن روح به معنای کنترل روح است. این به معنای دریافت بیشتر از روح نیست، بلکه به معنای این است که روح بیشتر از ما را به دست آورد. این تدریجی و پیشرونده است تا زمانی که هر بخش از زندگی ما تحت کنترل او قرار گیرد و شخصیت مسیح در ما آشکار شود.
شرایط پر شدن روح
غمگین نکردن روح‌القدس (افسسیان ۴:۳۰)
گناه روح را غمگین می‌کند. ما باید به گناه «نه» بگوییم و اگر گناه کردیم فوراً اعتراف کنیم.
خاموش نکردن روح (اول تسالونیکیان ۵:۱۹)
گفتن «نه» به خدا روح را غمگین و خاموش می‌کند. تسلیم بودن کلید است.
راه رفتن در روح (غلاطیان ۵:۱۶)
برای انجام کار خود به روح تکیه کنید.
کارهای بیشتر روح
توسعه شخصیت مسیح‌گونه
روح ثمره روح را تولید می‌کند: محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ملایمت و خویشتن‌داری (غلاطیان ۵:۲۲-۲۳). این زندگی مسیحی را تعریف می‌کند.
نمایش خدمت مسیحی
عیسی گفت: «هر که به من ایمان آورد… از دلش رودهای آب زنده جاری خواهد شد» (یوحنا ۷:۳۸-۳۹). عطایای روحانی مظاهر روح هستند (اول قرنتیان ۱۲:۳-۱۳). ایمانداران پر از روح شور و اشتیاق برای نجات جان‌ها دارند (اعمال ۲:۴۱؛ ۵:۱۴؛ ۶:۷).
ایجاد وحدت
وحدت نشانه زندگی پر از روح است (اعمال ۱:۱۴؛ ۲:۴۶). مسیحیان باید «تلاش کنند تا وحدت روح را در پیوند صلح حفظ کنند» (افسسیان ۴:۳).
تولید قدرت
تنها منبع قدرت روحانی ایماندار روح است (میکاه ۳:۸؛ اعمال ۱:۸؛ افسسیان ۳:۱۶).
شهادت دادن با روح ما
روح با روح ما شهادت می‌دهد که ما فرزندان خدا هستیم (رومیان ۸:۱۶).
آموزش
روح به ما آموزش می‌دهد و کلمات عیسی را به یاد ما می‌آورد (یوحنا ۱۴:۲۶؛ اول قرنتیان ۲:۱۰-۱۳).
شفاعت
روح در ضعف‌های ما به ما کمک می‌کند و برای ما شفاعت می‌کند (رومیان ۸:۲۶).
رهبری
روح ما را به تمام حقیقت هدایت می‌کند (یوحنا ۱۶:۱۳؛ رومیان ۸:۱۴). «در انسان نیست که قدم‌های خود را هدایت کند» (ارمیا ۱۰:۲۳).
ستایش، پرستش، شکرگزاری
زندگی پر از روح با ستایش، پرستش و شکرگزاری مشخص می‌شود (افسسیان ۵:۱۸-۲۰).
تسلیم شدن
«تسلیم یکدیگر شدن در ترس از خدا» نشان‌دهنده مشارکت و شهادت هدایت‌شده توسط روح است (افسسیان ۵:۱۸، ۲۱).
کار روح‌القدس در پنتیکاست آغاز شد و تا ربایش ادامه می‌یابد، زمانی که خداوند کلیسا را به سوی خود خواهد برد (اول تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷).
تا آن زمان، بیایید تلاش کنیم تا «در روح زندگی کنیم» و «در روح راه برویم» (غلاطیان ۵:۲۵). — موریس بسالی
