عیسی مسیح سَروَر است
«نه هر که مرا «خداوندا، خداوندا» گوید، داخل ملکوت آسمان گردد، بلکه آنکه اراده پدر مرا که در آسمان است بجا آورد» (متی ۷:۲۱). سَروَر عیسی این سخن جدی را در پایان آنچه عموماً موعظه بالای کوه نامیده می‌شود (متی ۵-۷) بیان کرد. این اعلامیه به این معنی است که تنها دو گزینه وجود دارد: یا آنچه او می‌گوید انجام دهیم، یا نه.
گفتن «خداوندا، خداوندا» اما انجام ندادن آنچه او می‌گوید، برای شاگردان یک گزینه نیست، اگرچه بسیاری از مردم فکر می‌کنند که هست. وقتی می‌گوییم «سَروَر»، به معنای انجام اراده اوست. اگر آن را انجام ندهیم، به این معنی است که او را به عنوان سَروَر نمی‌شناسیم و نافرمان هستیم. اگر آنچه او می‌گوید انجام دهیم، متوجه می‌شویم که این تنها با کمک او ممکن است، زیرا ما در خودمان قدرتی نداریم «زیرا جدا از من هیچ کاری نمی‌توانید بکنید» (یوحنا ۱۵:۵).
سَروَر عیسی در طول خدمت عمومی زمینی خود در اسرائیل، بسیاری از شیاطین را بیرون کرد. آنها هرگز به او «سَروَر» نگفتند. حتی یهودا، یکی از شاگردان او که معجزاتی را به نام سَروَر انجام داده بود، هرگز به او «سَروَر» نگفت. در عوض، این شاگرد که به عیسی خیانت کرد، فقط «ربی» (متی ۲۶:۲۵) گفت، به معنای «معلم». با این حال، روزی فرا خواهد رسید که همه مجبور خواهند شد او را به عنوان «سَروَر» اعتراف کنند، به او احترام بگذارند و زانو بزنند – حتی شیطان نیز چنین خواهد کرد. پولس رسول در مورد سَروَر عیسی نوشت که «خدا ... او را بسیار سرافراز نمود و نامی به او بخشید که بالاتر از هر نامی است، تا به نام عیسی هر زانویی خم شود، از آنانی که در آسمانند و آنانی که بر زمینند و آنانی که زیر زمینند، و هر زبانی اعتراف کند که عیسی مسیح سَروَر است، برای جلال خدای پدر» (فیلیپیان ۲:۹-۱۱).
در رساله به رومیان پولس رسول توسط روح خدا هدایت شد تا راه نجات را توضیح دهد. او به وضوح نشان داد که همه انسان‌ها گناه کرده‌اند و در برابر خدای قدوس و عادل گناهکارند (رومیان ۳:۲۳)، البته با تنها استثنای سَروَر عیسی. او هرگز گناه نکرد، گناهی نمی‌شناخت، و در او گناهی نبود (اول پطرس ۲:۲۲، دوم قرنتیان ۵:۲۱، اول یوحنا ۳:۵). در فیض خود، خدا راه نجات را – از طریق ایمان – برای هر کسی که گناه خود را اعتراف کند و به او اعتماد کند، فراهم کرد. «اگر با دهان خود اعتراف کنی که عیسی سَروَر است و در دل خود ایمان آوری که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت» (رومیان ۱۰:۹). خواننده عزیز، آیا شما چنین کرده‌اید؟ اگر نه، تردید نکنید و بحث نکنید. همین الان انجام دهید. تأخیر نکنید.
با خدا، درون و بیرون با هم می‌روند
آیه‌ای که تازه نقل کردیم، پیوند نزدیکی بین قلب و دهان را نشان می‌دهد – آنچه یک شخص از یک سو باور دارد، و از سوی دیگر می‌گوید یا انجام می‌دهد، به هم گره خورده‌اند. اگر به او «سَروَر» بگوییم اما اطاعت نکنیم، باید متوجه شویم که این واقعاً یک گزینه نیست، زیرا خدا می‌خواهد قلب با آنچه دهان می‌گوید هماهنگ باشد و بالعکس. به همین دلیل سَروَر عیسی گفت: «من همانم که می‌گویم، و می‌گویم همانم که هستم» (تفسیر من از یوحنا ۸:۲۸). به عبارت دیگر، در زندگی او هماهنگی کاملی بین آنچه می‌گفت و آنچه انجام می‌داد وجود داشت؛ کلمات او همیشه با اعمالش مطابقت داشت. برای ما مشکل اغلب این است که ممکن است چیزهای درست را بگوییم اما آنها را انجام ندهیم. این اشتباه است. خدا هیچ گونه ناهماهنگی بین اعتراف و اعمال را اجازه نمی‌دهد، زیرا او می‌خواهد هر دو با هم موافق باشند، تا وضعیت درونی ما با آنچه می‌گوییم و انجام می‌دهیم مطابقت داشته باشد.
کتاب اعمال رسولان در مورد افرادی به ما می‌گوید که در چهار سناریوی کاملاً متفاوت توبه کردند و به نام سَروَر عیسی تعمید گرفتند. آنها عبارتند از:
در اورشلیم در روز پنطیکاست، ۳۰۰۰ مرد و زن یهودی نجات یافتند و تعمید گرفتند (اعمال ۲:۳۸).
- در سامره، بسیاری مژده خدا را که توسط فیلیپ ارائه شد، پذیرفتند و تعمید گرفتند (اعمال ۸:۱۶).
- در قیصریه، پطرس به خانه یک افسر رومی هدایت شد که بسیاری برای شنیدن کلام خدا جمع شده بودند. آنها ایمان آوردند، روح‌القدس را دریافت کردند و تعمید گرفتند (اعمال ۱۰:۴۸).
- در افسس، هنگامی که پولس چند سال بعد بازدید کرد، بسیاری از مردم با پیشینه‌های مختلف نجات یافتند و تعمید گرفتند (اعمال ۱۹:۵).
- تغییر درونی از طریق توبه با عمل بیرونی تعمید همراه بود، به نام سَروَر. این هماهنگی بین عمل بیرونی و وضعیت درونی را تأیید کرد. ما هر دو جنبه را از هم متمایز می‌کنیم اما نباید آنها را از هم جدا کنیم، مانند اجازه دادن به یک دوره زمانی طولانی بین آنها. همچنین نباید فکر کنیم که نوزادان دوباره متولد می‌شوند زیرا تعمید گرفته‌اند. با فیض خدا، این افراد ممکن است بعداً یک تصمیم شخصی برای مسیح بگیرند و نجات یابند، اما نباید آن را بدیهی فرض کنیم.
سَروَری و یگانگی
خدای پدر، روح‌القدس، و سَروَر عیسی که خدای پسر است، جدایی‌ناپذیرند و همیشه با هم موافقند (به یوحنا ۱۳-۱۷ مراجعه کنید). به همین ترتیب، هماهنگی واقعی بین سَروَر عیسی در دست راست خدا و روح‌القدس که توسط او به این زمین فرستاده شده است، وجود دارد. به همین دلیل پولس نوشت: «می‌خواهم شما بفهمید که هیچ کس که در روح خدا سخن می‌گوید، هرگز نمی‌گوید «عیسی ملعون است!» و هیچ کس نمی‌تواند بگوید «عیسی سَروَر است» مگر در روح‌القدس» (اول قرنتیان ۱۲:۳). متأسفانه، موقعیت‌هایی وجود داشته است که مردم، با این فکر که به زبان‌ها سخن می‌گویند، سَروَر را به زبانی که نمی‌فهمیدند لعنت می‌کردند. بدیهی است که آنها به یک روح شیطانی اجازه داده بودند که کنترل را به دست گیرد – نه روح‌القدس، همانطور که آیه نقل شده نشان می‌دهد. اگر ما دستورات سَروَر را دنبال کنیم و خودمان را در نور او قضاوت کنیم، او ما را در برابر چنین حوادثی محافظت خواهد کرد.
علاوه بر این، اول قرنتیان تعلیم می‌دهد که سَروَر عیسی، از طریق روح خود در ما، همه ایمانداران را در حقیقت خدا هدایت می‌کند. این از پنطیکاست تا ربایش، هر کجا که زندگی می‌کنند، صادق است (اول قرنتیان ۱:۲، ۴:۱۷، ۷:۱۷، ۱۱:۱۶، ۱۴:۳۳، ۱۶:۱،۱۲). کلمات «پس من در همه کلیساها چنین مقرر می‌کنم» (اول قرنتیان ۷:۱۷) نمونه‌ای از آنچه این بخش‌های کتاب مقدس نشان می‌دهند. یعنی، تعالیم اساسی خدا برای همه ایمانداران در طول ۲۰۰۰ سال تاریخ کلیسا یکسان است. کتاب مقدس برای حل و فصل همه مسائل مطابق با افکار خدا کافی است، زیرا کلام خدا خود را توضیح می‌دهد (دوم پطرس ۱:۲۰-۲۱).
برای مطالعه بیشتر، به پاسخ‌های پولس به هفت سؤالی که ایمانداران در قرنتس پرسیدند نگاه کنید (اول قرنتیان ۷:۱،۲۵، ۸:۱، ۱۲:۱، ۱۵:۱، ۱۶:۱،۱۲). پاسخ‌های او اغلب با «اما در مورد» شروع می‌شود.
همه ما تحت یک سَروَر هستیم
«هدایای گوناگون هست، اما همان روح. خدمات گوناگون هست، اما همان سَروَر» (اول قرنتیان ۱۲:۴-۵). چقدر خوشبختیم که هدایای مختلف داریم و چقدر ممتازیم که روح‌القدس را برای هدایت و کمک به ما در درک و عمل به حقیقت خدا دریافت کرده‌ایم. برای این کار به قلب‌های مطیع و روح‌های فروتن نیاز داریم که در مکتب خدا شکل گرفته و تعلیم دیده‌اند. سپس افکار خدا را دریافت خواهیم کرد تا آنها را انجام دهیم.
«اگر کسی خود را نبی یا روحانی می‌پندارد، بگذارد اعتراف کند که چیزهایی که من به شما می‌نویسم، فرمان‌های سَروَر است» (اول قرنتیان ۱۴:۳۷). این یکی از هفت بخش ذکر شده در اول قرنتیان است، و نشان می‌دهد که این دستورالعمل‌ها توسط خود سَروَر داده شده‌اند. آنها هنوز در روزگار ما برای هر ایماندار واقعی معتبر هستند، با وجود انواع اعتراضات، استدلال‌های متقابل و انواع مختلف استدلال‌ها.
بخش بعدی در اول قرنتیان نشان می‌دهد که تیموتائوس همانند پولس به سَروَر خدمت می‌کرد، اگرچه در همان ظرفیت نبود. «و اگر تیموتائوس بیاید، ببینید که او بدون ترس با شما باشد؛ زیرا او کار سَروَر را انجام می‌دهد، همانطور که من نیز انجام می‌دهم» (اول قرنتیان ۱۶:۱۰). ایمانداران امروز هنوز تحت اقتدار مستقیم سَروَر هستند، حتی همانطور که آپولس بود (اول قرنتیان ۱۶:۱۲)، اما نه در یک سلسله مراتب ساختگی انسانی، نظم انسانی، انتصاب یا ترتیبات ابداعی. به همین دلیل همه ایمانداران، طبق نقشه خدا، مورد نیاز هستند و باید یک رابطه سالم و شخصی با سَروَر و با یکدیگر پرورش داده و حفظ کنند.
به همین دلیل، پطرس نسل بعدی را در مورد نیاز به رشد تعلیم داد و آماده کرد (دوم پطرس ۱:۵-۱۲، ۳:۱۸ را بخوانید). این دستورالعمل‌ها در آن زمان مورد نیاز بودند و هنوز هم برای روزگار ما مورد نیاز هستند، اما نمی‌توان آنها را با رعایت قوانین و مقررات به دست آورد یا اجرا کرد. بلکه، ما باید یک رابطه نزدیک با سَروَر و با یکدیگر پرورش دهیم، در حالی که خودقضاوتی صادقانه را به کار می‌بریم (به اول قرنتیان ۱۰-۱۱ مراجعه کنید).
همچنین، دستورالعمل‌هایی را که سَروَر در مرقس ۷:۱-۱۶ داد، در نظر بگیرید، که با کلمات مهم پولس مطابقت دارد: «می‌دانم و در سَروَر عیسی متقاعد شده‌ام که هیچ چیز ذاتاً ناپاک نیست، اما برای هر کسی که آن را ناپاک می‌پندارد، ناپاک است» (رومیان ۱۴:۱۴). این آیین‌گرایی، قانون‌گرایی و عرفان را کنار می‌گذارد (کولسیان ۲:۱۶-۲۳).
«به نام سَروَر»
عبارت «به نام سَروَر» ۱۴ بار در عهد جدید آمده است (به نمودار مراجعه کنید). این به معنای تسلیم کامل به اقتدار او، عمل و راه رفتن در مشارکت با اوست. او سَروَر است و اقتدار مطلق دارد. آیه زیر توضیح زیبایی می‌دهد: «و هر چه در کلام یا عمل می‌کنید، همه را به نام سَروَر عیسی انجام دهید، و از طریق او خدای پدر را شکر کنید» (کولسیان ۳:۱۷). این بدان معناست که ما باید سَروَر عیسی را در هر آنچه می‌گوییم و انجام می‌دهیم، نمایندگی کنیم، که منجر به شکرگزاری و ستایش می‌شود.
گفتن «بله، سَروَر» به او تنها گزینه‌ای است که ما به عنوان ایمانداران داریم، تا از او اطاعت کنیم و دستورات او را انجام دهیم. اگر بگوییم «نه، سَروَر»، آنگاه مشکلی داریم، همانطور که پطرس (متی ۱۶:۲۲) یا حنانیا (اعمال ۹:۱۱-۱۸) داشتند؛ با این حال هر دو مایل به یادگیری و انجام اراده او بودند. گفتن نه به او یک گزینه نیست، زیرا اگر او سَروَر همه نباشد، اصلاً سَروَر نیست، حتی اگر بگوییم «سَروَر، سَروَر».
«سَروَر عیسی مسیح» یک عبارت گرانبها است که ۶۳ (۷x۹) بار در عهد جدید (ESV) آمده است.۱ ارزش دارد و سازنده است که یک فهرست واژگان یا برنامه کامپیوتری را بردارید و این لیست را مرور کنید، این عبارت کوتاه را در زمینه‌های مختلف آن بخوانید. اغلب، «ال» قبل از آن می‌آید، و گاهی «ما». پطرس رسول برای اولین بار از آن استفاده کرد زمانی که در اورشلیم از اعمال خود در خانه کرنلیوس دفاع می‌کرد (به اعمال ۱۰:۳۶-۴۸ مراجعه کنید). «پس اگر خدا همان هدیه را به آنها [ایمانداران در میان غیریهودیان] داد که به ما [ایمانداران یهودی] داد وقتی به سَروَر عیسی مسیح ایمان آوردیم، من که بودم که می‌توانستم در برابر خدا مقاومت کنم؟» (اعمال ۱۱:۱۷). اصطلاح «سَروَر» اقتدار او را نشان می‌دهد و کنترل او را تأیید می‌کند، همانطور که پطرس در این مناسبت به او احترام گذاشت و همانطور که ما امروز می‌توانیم انجام دهیم، در صحنه‌ای که سَروَر عیسی خدمت یا احترام نمی‌شود.
نام او عیسی یا یشوع به این معنی است که او یهوه/یَهُوَه، خدا و انسان در یک شخص مبارک است (متی ۱:۱۸-۲۵؛ لوقا ۱:۲۶-۳۸). این یک راز غیرقابل جستجو است، همیشه فراتر از درک انسانی، اما یک واقعیت واقعی؛ خدا را ستایش کنید! به عنوان انسان، او مسیح یا مسیحا است، مسح شده خدا، ابتدا بر روی زمین (متی ۳:۱۷؛ اعمال ۱۰:۳۸) و اکنون در آسمان (اعمال ۲:۳۴-۳۶). از آنجا او خود را با ایمانداران جدید بر روی زمین از طریق روح‌القدس، که او فرستاد تا در آنها ساکن شود (اعمال ۲)، شناسایی کرد. ایمانداران در خانه کرنلیوس همه غیریهودیانی بودند که از طریق ایمان، خود را با عیسی ناصری رد شده شناسایی کردند. شناسایی آنها با او در تعمید آب تأیید شد، همانطور که پطرس دستور داد (اعمال ۱۰:۴۸؛ به متی ۱۶:۱۹ مراجعه کنید). امروز، ایمانداران از میان یهودیان و غیریهودیان در مسیح یک هستند و می‌توانند در همان دنیایی که او را رد می‌کند، به او خدمت و احترام بگذارند (به افسسیان ۲ مراجعه کنید).
به خاطر نام او، به دلیل نام او
اعمال رسولان همچنین در مورد مأموریت برنابا و شائول/پولس به ما می‌گوید. چند سال بعد، در مورد آنها گفته شد که آنها «مردانی هستند که جان خود را برای نام سَروَر ما عیسی مسیح به خطر انداخته‌اند» (اعمال ۱۵:۲۶). چه شهادت زیبایی! باشد که ما نیز این طرز فکر را داشته باشیم و واقعاً سَروَر عیسی را در این دنیایی که با او مخالف است، نمایندگی کنیم.
در اواخر سومین سفر تبلیغی خود و در راه اورشلیم، پولس به طور خلاصه خدمت خود را به بزرگان افسس که برای دیدن او و خداحافظی به میلتوس آمده بودند، خلاصه کرد. لوقا نوشت که رسول گفت او «به یهودیان و همچنین به یونانیان، توبه به سوی خدا و ایمان به سوی سَروَر ما عیسی مسیح» را شهادت داده است (اعمال ۲۰:۲۱). پولس علاوه بر ارائه مژده خدا، «ملکوت خدا» (اعمال ۲۰:۲۵) را نیز اعلام کرده بود و حقوق سَروَر رد شده را تأیید کرده بود. او همچنین «تمام مشورت خدا» (اعمال ۲۰:۲۷) را اعلام کرده بود، که شامل افکار خدا در مورد «کلیسای خدای زنده» (اول تیموتائوس ۳:۱۵) بود. بعدها، لوقا گزارش خود را در مورد پولس با گفتن اینکه او «چیزهای مربوط به سَروَر عیسی مسیح را با تمام آزادی بدون مانع تعلیم می‌داد» (اعمال ۲۸:۳۱ JND)، حتی با وجود اینکه زندانی روم بود، به پایان رساند.
به عنوان ایمانداران، همه ما به چالش کشیده شده و تشویق می‌شویم که چنین مثالی را دنبال کنیم. به همین دلیل باید بفهمیم «چه چیزی مورد قبول سَروَر است» (افسسیان ۵:۱۰). این به معنای خودقضاوتی و از بین بردن موانع است تا آماده باشیم تا اراده او را یاد بگیریم، با هدف انجام آن و خشنود کردن او. در زمینه راه رفتن در محبت به عنوان یک قربانی زنده (افسسیان ۵:۲) و به عنوان فرزندان نور (افسسیان ۵:۸-۹)، ما این چیزها را با حکمت خدا بررسی می‌کنیم (افسسیان ۵:۱۵-۱۷) تا اراده او را انجام دهیم. بنابراین، ما قادر خواهیم بود آنچه را که مورد پسند اوست بررسی کنیم و آن را انجام دهیم، به جای اینکه به دنبال خشنود کردن خود یا دیگران باشیم. همانطور که در محبت، نور و حکمت راه می‌رویم، اولویت ما استفاده از توانایی‌هایمان برای خشنود کردن اوست (افسسیان ۵:۱۳-۲۱).
رسول توسط سَروَر هدایت شد تا اول قرنتیان را به همه ایمانداران در هر کجا که هستند بنویسد (اول قرنتیان ۱:۱-۲). این فقط یک شعار یا چیزی جعلی نیست – اصلاً. هر ایماندار موظف است دستورات سَروَر را بشنود و به آنها پاسخ دهد. این تعالیم کاملاً با همه رسولان موافق است (به اول یوحنا ۴:۶ مراجعه کنید)، و همه ایمانداران واقعی مسئول انجام آنها هستند. این چیزی نیست که بتوانیم انتخاب و ترجیح دهیم، یا رها و رد کنیم. نه، به عنوان خادمان وفادار، همه ما موظفیم دستورات او را بشنویم و انجام دهیم.
برادران و خواهران عزیز، چه بخواهیم چه نخواهیم، ما در این دنیا هستیم تا سَروَر عیسی را نمایندگی کنیم، کسی که ما را نجات داد و ما برای همیشه به او تعلق داریم به عنوان کسانی که با قیمتی خریده شده‌اند (اول قرنتیان ۶:۱۹-۲۰؛ غلاطیان ۲:۲۰). به همین دلیل نمی‌توانیم چیزهایی را که دوست داریم برای او انجام دهیم انتخاب کنیم و مسائل دیگر را رد کنیم، حتی اگر می‌دانیم که او می‌خواهد ما آنها را انجام دهیم. برعکس، چیزهایی که به آنها اشاره کردیم فقط یک گزینه نیستند، زیرا ما تشویق می‌شویم که «برای ایمانی که یک بار برای همیشه به مقدسین سپرده شد، با جدیت مبارزه کنیم» (یهودا ۱:۳-۴). ما «مبارک» نامیده می‌شویم وقتی می‌خوانیم و می‌شنویم و انجام می‌دهیم چیزهایی را که سَروَر ما از طریق کلام خود به ما منتقل می‌کند (مکاشفه ۱:۳). سَروَر عیسی به شاگردان خود گفت که اگر چیزهایی را که او به آنها تعلیم داده بود انجام دهند، خوشحال یا «مبارک» خواهند بود (یوحنا ۱۳:۱۷). این برای ما نیز هست، همانطور که یعقوب نوشت: «عمل‌کنندگان کلام باشید، نه فقط شنوندگان، که خود را فریب می‌دهید» (یعقوب ۱:۲۲).
تشویق‌های یعقوب، هنوز برای روزگار ما معتبر است
یعقوب، کاملاً هماهنگ با دیگر نویسندگان عهد جدید، در پایان رساله خود میراث مهمی برای ما به جا گذاشت. او نوشت: «آیا کسی در میان شما رنج می‌برد؟ بگذارید دعا کند. آیا کسی شاد است؟ بگذارید مزامیر بخواند. آیا کسی در میان شما بیمار است؟ بگذارید بزرگان کلیسا را فراخواند، و بگذارید آنها بر او دعا کنند، و او را به نام سَروَر با روغن مسح کنند. و دعای ایمان بیمار را نجات خواهد داد، و سَروَر او را بلند خواهد کرد. و اگر گناهانی مرتکب شده باشد، بخشیده خواهد شد. گناهان خود را به یکدیگر اعتراف کنید، و برای یکدیگر دعا کنید، تا شفا یابید. دعای مؤثر و پرشور یک مرد عادل بسیار کارساز است. ایلیا مردی با طبیعتی مانند ما بود، و با جدیت دعا کرد که باران نبارد؛ و سه سال و شش ماه بر زمین باران نبارید. و دوباره دعا کرد، و آسمان باران داد، و زمین میوه خود را تولید کرد.
«برادران، اگر کسی در میان شما از حقیقت منحرف شود، و کسی او را بازگرداند، بگذارید بداند که کسی که گناهکار را از خطای راهش بازگرداند، روحی را از مرگ نجات خواهد داد و کثرت گناهان را خواهد پوشاند» (یعقوب ۵:۱۳-۲۰).
کلام خدا قدرتمند و مؤثر است (عبرانیان ۴:۱۲-۱۳). باشد که بگذاریم با ما سخن بگوید و ما عمل‌کنندگان کلام باشیم و نه فقط شنوندگان – تا زمانی که او بیاید.
پاورقی
- «سَروَر عیسی مسیح» در ESV: اعمال ۱۱:۱۷، ۱۵:۲۶، ۲۰:۲۱، ۲۸:۳۱؛ رومیان ۱:۷، ۵:۱،۱۱، ۱۳:۱۴، ۱۵:۶،۳۰، ۱۶:۲۰؛ اول قرنتیان ۱:۲-۳،۷-۸،۱۰، ۶:۱۱، ۸:۶، ۱۵:۵۷؛ دوم قرنتیان ۱:۲-۳، ۸:۹، ۱۳:۱۴؛ غلاطیان ۱:۳، ۶:۱۴،۱۸؛ افسسیان ۱:۲-۳،۱۷، ۵:۲۰، ۶:۲۳-۲۴؛ فیلیپیان ۱:۲، ۳:۲۰، ۴:۲۳؛ کولسیان ۱:۳؛ اول تسالونیکیان ۱:۱،۳، ۵:۹،۲۳،۲۸؛ دوم تسالونیکیان ۱:۱-۲،۱۲، ۲:۱،۱۴،۱۶، ۳:۶،۱۲،۱۸؛ اول تیموتائوس ۶:۳،۱۴؛ فلیمون ۱:۳،۲۵؛ یعقوب ۱:۱، ۲:۱؛ اول پطرس ۱:۳؛ دوم پطرس ۱:۸،۱۴،۱۶؛ یهودا ۱:۴،۱۷،۲۱.
«نام سَروَر»
و جمعیت‌هایی که پیشاپیش او می‌رفتند و او را دنبال می‌کردند، فریاد می‌زدند: «هوشعنا به پسر داوود! مبارک است او که به نام سَروَر می‌آید! هوشعنا در اعلی‌علیین!» (متی ۲۱:۹)
زیرا به شما می‌گویم، دیگر مرا نخواهید دید، تا زمانی که بگویید: «مبارک است او که به نام سَروَر می‌آید.» (متی ۲۳:۳۹)
و کسانی که پیشاپیش می‌رفتند و کسانی که دنبال می‌کردند، فریاد می‌زدند: «هوشعنا! مبارک است او که به نام سَروَر می‌آید!» (مرقس ۱۱:۹)
ببینید، خانه شما متروک شده است. و به شما می‌گویم، مرا نخواهید دید تا زمانی که بگویید: «مبارک است او که به نام سَروَر می‌آید!» (لوقا ۱۳:۳۵)
می‌گفتند: «مبارک است پادشاهی که به نام سَروَر می‌آید! صلح در آسمان و جلال در اعلی‌علیین!» (لوقا ۱۹:۳۸)
پس شاخه‌های نخل را برداشتند و به استقبال او رفتند و فریاد می‌زدند: «هوشعنا! مبارک است او که به نام سَروَر می‌آید، حتی پادشاه اسرائیل!» (یوحنا ۱۲:۱۳)
زیرا او هنوز بر هیچ یک از آنها نازل نشده بود، بلکه آنها فقط به نام سَروَر عیسی تعمید گرفته بودند. (اعمال ۸:۱۶)
پس او در اورشلیم در میان آنها رفت و آمد می‌کرد و با جسارت به نام سَروَر موعظه می‌کرد. (اعمال ۹:۲۸)
با شنیدن این، آنها به نام سَروَر عیسی تعمید گرفتند. (اعمال ۱۹:۵)
هنگامی که شما به نام سَروَر عیسی جمع شده‌اید و روح من حاضر است، با قدرت سَروَر ما عیسی ... (اول قرنتیان ۵:۴)
و برخی از شما چنین بودید. اما شما شسته شدید، شما تقدیس شدید، شما به نام سَروَر عیسی مسیح و به روح خدای ما عادل شمرده شدید. (اول قرنتیان ۶:۱۱)
و هر چه می‌کنید، در کلام یا عمل، همه چیز را به نام سَروَر عیسی انجام دهید، و از طریق او خدای پدر را شکر کنید. (کولسیان ۳:۱۷)
به عنوان نمونه‌ای از رنج و صبر، برادران، انبیا را در نظر بگیرید که به نام سَروَر سخن گفتند. (یعقوب ۵:۱۰)
آیا کسی در میان شما بیمار است؟ بگذارید بزرگان کلیسا را فراخواند، و بگذارید آنها بر او دعا کنند، و او را به نام سَروَر با روغن مسح کنند. (یعقوب ۵:۱۴)
