این حقیقت بزرگ را بسنجید: چه چیزی نجات‌دهنده گرانبها را به صلیب کشاند؟ چه چیزی او را به خاک مرگ فرو برد؟ آیا گناهان ما نبود؟ واقعاً همینطور است. او «به خاطر گناهان ما تسلیم شد.» او برای ما بر درخت لعنت شده میخکوب شد. او ما را بر صلیب نمایندگی کرد. او جایگزین ما بود، با تمام ارزش کامل و معنای عمیق آن کلمه. او جای ما را گرفت و در هر جهت، همانطور که ما سزاوار بودیم، با او رفتار شد. دست عدالت بی‌نهایت با گناهان ما، تمام گناهان ما، بر صلیب برخورد کرد. عیسی خود را مسئول تمام گناهان، بی‌عدالتی‌ها، تجاوزات، بدهی‌ها، هر آنچه که علیه ما بود یا می‌توانست باشد، قرار داد. او، مبارک باد نام بی‌نظیر و دوست‌داشتنی او، خود را مسئول همه چیز قرار داد و به جای ما، تحت بار کامل گناهان ما، مرد. او مرد، عادل برای ناعادل.
او اکنون کجاست؟ قلب با شادی وصف‌ناپذیر و پیروزی مقدس از فکر پاسخ به تپش می‌افتد. آن مبارک که بر آن صلیب آویزان بود و در آن قبر خفته بود، کجاست؟ او در دست راست خداست، با جلال و افتخار تاج‌گذاری شده است. چه کسی او را در آنجا قرار داد؟ چه کسی تاج را بر پیشانی مبارک او گذاشت؟ خود خدا. کسی که او را داد، و کسی که او را کوبید، همان کسی است که او را برخیزاند، و این در اوست که ما باید ایمان بیاوریم اگر قرار است عادل شمرده شویم. این نکته خاصی است که در ذهن رسول است. عدالت به ما نسبت داده خواهد شد اگر به خدا به عنوان کسی که عیسی خداوند ما را از مردگان برخیزاند، ایمان بیاوریم.
