موسی در پاسخ به او گفت: «اگر حضور تو با ما نرود، ما را از اینجا بالا مبر.» (خروج ۳۳:۱۵)
ممکن است موفقیت را تجربه کنید و در عین حال از حضور خدا بی‌بهره باشید. اگر موفقیت برای شما مهم است، ممکن است وسوسه شوید که دستاوردها را بر رابطه خود با خدا ترجیح دهید. خدا پیشنهاد داد که فرشته‌ای را با اسرائیلیان بفرستد تا هنگام ورود به سرزمین موعود، موفقیت آنها را در هر کاری تضمین کند. هیچ ارتشی نمی‌توانست در برابر آنها مقاومت کند. هیچ دیوار شهری نمی‌توانست آنها را متوقف کند. ثروت سرزمین پیش روی آنها بود. به نظر می‌رسید هر آنچه که آرزویش را داشتند، برایشان قابل دستیابی بود. تنها چیزی که کم بود، حضور خدا بود. خدا گفت که آنها مردمی سرسخت بودند و او با آنها نمی‌رفت وقتی قلب‌هایشان از او دور بود.
تجربه اسرائیلیان نشان می‌دهد که پیروزی و دستاوردهای بزرگ لزوماً نشانه‌های حضور خدا نیستند. فرض نکنید که سلامتی خوب شما، کسب و کار پر سود شما، یا رشد خدمت شما به دلیل حضور خداست. ممکن است ناخواسته موفقیت را بر راه رفتن با خداوند ترجیح داده باشید.
موسی با خرد نتیجه گرفت که موفقیت، هر چقدر هم بزرگ باشد، جایگزینی برای مشارکت با خدا نیست. موسی می‌دانست که دستاوردهای دنیوی چقدر سریع می‌توانند ناپدید شوند. امنیت او از رابطه با خدا می‌آمد. موفقیت در چشم دنیا نشانه برکت خدا نیست. در واقع، ممکن است نشان دهد که شما جایگزینی برای مشارکت صمیمی با خدا انتخاب کرده‌اید. آیا راضی خواهید بود که موفقیت، قدرت و ثروت داشته باشید، اما رابطه با خدا نداشته باشید؟ آیا حضور خدا در زندگی خود را بیشتر از بزرگترین دستاوردهایی که می‌توانید در دنیا تجربه کنید، ارزش می‌نهید؟
