درود بر مسحشده خداوند، پسر بزرگتر داوود بزرگ، هنگامی که به زمان مقرر سالهای در حال گذر به پایان رسند: او میآید تا ظلم را بشکند، تا اسیران را آزاد کند، تا گناه را از بین ببرد، و با عدالت حکومت کند!
آسمانها، که اکنون او را پنهان کردهاند در مشورتهای عمیق و حکیمانه، در جلال او را آشکار خواهند کرد به چشمان شادمان ما؛ او، که با دستان برافراشته از این زمین به بالا رفت، دوباره خواهد آمد، با همه موهبتها، تا برکت خود را عطا کند.
او مانند باران فرو خواهد آمد بر چمن تازه چیده شده، و شادی و امید مانند گلها جایی که او میگذرد، سر برخواهند آورد؛ پیش روی او بر کوهها صلح، پیامآور، خواهد رفت؛ و عدالت در چشمهها از تپه به دره جاری خواهد شد.
پادشاهان پیش روی او سجده خواهند کرد، و طلا و بخور خواهند آورد؛ همه ملتها او را پرستش خواهند کرد، همه مردم ستایش او را خواهند خواند، قلمرو وسیع او گسترده خواهد شد بر رودخانه، دریا و ساحل، تا آنجا که بال عقاب، یا بال سبک کبوتر میتواند اوج بگیرد. —جیمز مونتگومری (۱۷۷۱–۱۸۵۴)





