خدمت متعادل: خانواده، فعالیت‌ها و مدیریت زمان

نومبر ۱۶, ۲۰۲۳
۹ حداقل زمان مطالعه

متعادل یک خوب

ممکن است یک فرد خوش‌نیت و ‌دوست از طریق خدمتی نامتعادل به دیگران آسیب برساند. بنابراین، شایسته است که ایمانداران به طور دوره‌ای خدمات خود را بررسی کنند تا اطمینان حاصل شود که یک دیدگاه متعادل ‌مقدسی حفظ می‌شود. زمینه‌های کلیدی زیادی برای بررسی وجود دارد، اما در اینجا کافی است سه مورد را بررسی کنیم: خانوادگی و ، فعالیت‌های مجاز و ، و و اولویت‌های .

تعادل بین خانوادگی و

در هر جنبه‌ای از کار مستلزم مقداری فداکاری شخصی است. با این حال، کلام خدا از فروپاشی خانواده به خاطر مسیحی حمایت نمی‌کند. یک مرد ممکن است انتخاب کند که همسر نگیرد تا به کند، اما او نباید ازدواج خود را در قربانی کند (اول قرنتیان ۷:۲۷،۳۳-۳۴، ۹:۶). درک می‌شود که موقعیت‌های خاص به طور خلاصه بیشتری را از فرد می‌طلبند، اما ایمانداران نباید از تعهدات خانوادگی خود غفلت کنند. دستور داد که شوهران باید همسران خود را دوست داشته باشند و برای خانواده‌های خود تأمین کنند، که همسران باید نگهبانان خانه باشند، و والدین باید تمام تلاش خود را برای تربیت فرزندان خداپرست به کار گیرند (افسسیان ۵:۲۳؛ اول تیموتائوس ۵:۸؛ ۲:۴؛ افسسیان ۶:۱).

فرزندان سرکش و ازدواج‌های شکست‌خورده گواهی خوبی از حضور در خانه نیستند. چنین فجایعی بر شخصیت خادمان می‌افکند. به طرز کنایه‌آمیزی، آنچه بدون اساس ‌مقدسی به خاطر قربانی شد، اغلب به مرور آن را از بین می‌برد. بنابراین، قبل از اینکه بتوان خدمتی را در خارج از خانه دنبال کرد، باید اوضاع در خانه درست باشد. به عنوان مثال، مردان نباید برای مقام‌های یک پیر یا یک در نظر گرفته شوند مگر اینکه خانه‌هایشان منظم باشد (اول تیموتائوس ۳:۱-۱۲).

دیگری را می‌توان در موسی قبل از نمایندگی در برابر یافت. پس از برخی اعتراضات اولیه، موسی همسر و دو پسرش را بر الاغی گذاشت و به سمت مصر حرکت کرد. آنها زیاد سفر نکرده بودند که شد و موسی را تهدید به کشتن کرد (خروج ۴:۲۰-۲۶). چرا این خصومت ناگهانی علیه موسی؟ به عنوان نشانه مستمر عهد خدا با ابراهیم، فرزندان ذکور او باید می‌شدند. موسی ظاهراً این فرمان را با پسر اولش جرشوم کرده بود اما با نه. او در از فرمان خدا بی‌تفاوت شده بود – احتمالاً برای جلوگیری از درگیری با همسرش صفوره که به عنوان یک مدیانی با این رسم مخالف بود. برای نجات جان شوهر ناتوانش، صفوره مجبور شد پسرش را کند. لازم بود که قبل از بازگشت موسی به مصر به عنوان خدا، با این روبرو شود. به عنوان سرپرست خانه، موسی در برابر خدا مسئول خانواده‌اش بود؛ و تا زمانی که اوضاع در خانه خودش با خدا درست نمی‌شد، هیچ خدمتی که خدا را تکریم کند در خارج از خانه نمی‌توانست وجود داشته باشد.

خانواده نباید نادیده گرفته شود. بلکه باید پایه‌ای باشد که از آن نشأت می‌گیرد. در اینجا چند ایده عملی برای تقویت ازدواج و غنی‌سازی فرزندانتان آورده شده است:

هر روز زمانی را برای ارتباط دوطرفه بدون وقفه با همسرتان اختصاص دهید. افکار خود را از ‌های خلوت شخصی و از ‌هایی که هر یک می‌خوانید به اشتراک بگذارید. به همسرتان اجازه دهید افکار خود را بیان کند، زیرا این به روشن شدن هرگونه احساس مبهمی که ممکن است داشته باشد کمک می‌کند.

  • هر روز زمانی را برای دعا با همسرتان برنامه‌ریزی کنید. مشغله اغلب زوج‌ها را از به اشتراک گذاشتن بارهایشان با یکدیگر باز می‌دارد. اما همانطور که زوج‌ها با صحبت می‌کنند، یاد می‌گیرند که چه چیزی در دیگری است.
  • با هم به رختخواب بروید. روز را به روشی متقابلاً سودمند به پایان برسانید، اما نه با حل مشکلات.
  • در همکار باشید. همسران به شوهران خود کمک می‌کردند (اول تیموتائوس ۳:۱۱) و و پریسیلا با هم از خانه خود برای شاگردسازی خدا استفاده می‌کردند ( ۱۸:۲۶). در صورت امکان، تمام خانواده را در دهید.
  • از فعالیت‌های مشابه با هم لذت ببرید. از طریق ازدواج، مرد و زن «یک جسم» شدند، که یک اسم مفرد است ( ۲:۲۳). دو فرد که به عنوان یک نفر فکر می‌کنند چالش‌برانگیز است؛ اما انجام کارها به صورت جداگانه باید غیرعادی باشد.
  • یکدیگر را از بیش از حد محافظت کنید. به عنوان مثال، یک همسر ممکن است از مهمان‌نوازی بیش از حد خسته شود. از طرف دیگر، همسر دی. ال. مودی، اما، اغلب بازدیدکنندگان را از خانه خود می‌کرد تا اطمینان حاصل کند که شوهرش خصوصی برای مطالعه و دعا دارد.
  • عبادات خانوادگی روزانه داشته باشید که همه بتوانند در آن شرکت کنند. بعد از غذا خوبی برای خواندن کلام خدا، یک عبادی، یک ‌نامه، یا سایر ادبیات سازنده است. با این حال، اگر فرزندان خردسال دارید، این جلسه را خیلی طولانی نکنید.
  • به عنوان یک هدف، سعی کنید هر روز چند دقیقه وقت با کیفیت را به صورت خصوصی با هر یک از فرزندانتان بگذرانید، و گاهی اوقات آنها را برای « پدر و من» از خانه بیرون ببرید.
  • تعادل بین فعالیت‌های مجاز و دنیوی‌گرایی یک سیستم فکری است که مستقیماً در تضاد با تعالیم است. اگرچه باید از دنیوی‌گرایی اجتناب کرد، اما ایمانداران در دنیا می‌کنند و ممکن است در فعالیت‌هایی شرکت کنند که به طور دقیق دنیوی نیستند. اما چگونه می‌توان تعیین کرد که تعادل صحیح بین به و درگیر شدن در کارهایی که ممکن است مستقیماً به ملکوت خدا نرسانند، چیست؟

در روزهای پایانی ‌اش، ، پس از اینکه خود را دویده و مسیر خود را به پایان رسانده بود، سعی کرد تیموتائوس را بخشد تا از او پیروی کند. به او یادآوری کرد: «هیچ‌کس که در جنگ شرکت می‌کند، خود را در این درگیر نمی‌کند، تا کسی را که او را به عنوان استخدام کرده است، خشنود سازد» (دوم تیموتائوس ۲:۴ NKJV). سربازان باید در فعال باقی بمانند و درگیر نگرانی‌های این دنیا نشوند. کلمه یونانی ترجمه شده «درگیر می‌کند» «امپلکو», به معنای: «در هم تنیده شدن با.» در که فعل نشان‌دهنده یک فعالیت مداوم است، صدای آن مجهول است، به این معنی که بر تأثیر می‌گذارند. به عبارت دیگر، کسی نیست که به دنبال فعالیت‌های دنیوی است، بلکه آنها به دنبال هستند با قصد کردن او. بنابراین یک هوشیار خود را در برابر چنین موقعیت‌هایی دفاع می‌کند.

اغلب آنچه ما درگیر آن می‌شویم در ابتدا بی‌ضرر به نظر می‌رسد، اما به مرور بر ما مسلط می‌شود. بنابراین در که برخی فعالیت‌ها ممکن است مجاز باشند، ممکن است ارزش خطر را نداشته باشند. تعدادی اصول خوب برای حل مسائل رفتاری مشکوک را بیان می‌کند که از آنها می‌پرسیم:

آیا این فعالیت باعث لغزش برادر ضعیف‌تری در می‌شود؟ (رومیان ۱۴:۱۳،۲۱؛ اول قرنتیان ۸:۹).

  • آیا ایمان کامل دارم که این فعالیت برای انجام دادن خوب است؟ (رومیان ۱۴:۲۲-۲۳).
  • آیا این فعالیت به ناحق باعث عدم می‌شود؟ (رومیان ۱۴:۱۹ ).
  • آیا این فعالیت رشد روحانی سایر ایمانداران را ترویج می‌کند؟ (رومیان ۱۴:۱۹ ب).
  • آیا این فعالیت می‌تواند عادت‌ساز شود؟ (اول قرنتیان ۶:۱۲)
  • آیا این فعالیت می‌تواند مانع از دریافت انجیل توسط یک غیرایماندار شود؟ (اول قرنتیان ۹:۱۲، ۱۰:۳۳).
  • آیا این فعالیت خدا را به ارمغان می‌آورد و رشد روحانی من را ترویج می‌کند؟ (اول قرنتیان ۱۰:۳۱،۲۳).
  • ایمانداران باید از کلام خدا برای تعیین آنچه مقدس و آنچه است، و برای تشخیص بین رفتار عاقلانه و احمقانه استفاده کنند.

تعادل بین و اولویت‌های

یکی از دشوارترین جنبه‌های ، اولویت‌بندی محل صرف و انرژی ما است. اگر می‌خواهیم بهترین کار را برای انجام دهیم، باید باشیم آنچه را که صرفاً خوب یا مجاز است کنار بگذاریم. در ادامه ملاحظات عملی برای مدیریت مؤثرتر ما آورده شده است:

آن چیزهایی را که خصوصی شما را می‌ربایند، مانند تلویزیون، ورزش و بازی‌ها، قربانی کنید.

  • خدمات خود را اولویت‌بندی کنید و در جایی که کمترین کارایی و بار را دارید، کاهش دهید.
  • به آرامی و با محدودیت‌های زمانی وارد خدمات جدید شوید. ممکن است کسی بگوید: «من فقط می‌توانم دو ساعت در هفته به این فعالیت اختصاص دهم.» خدا خدمات را همانطور که را رشد می‌دهد، رشد می‌دهد، پس به او اجازه دهید هر دو را بالغ کند.
  • یاد بگیرید «نه» بگویید. فقط به این دلیل که می‌توانید، به این معنی نیست که باید انجام دهید.
  • به فراخوان خود پایبند باشید. بسیاری هستند که می‌توانند بسیاری از کارهایی را که شما انجام می‌دهید، و بهتر از شما انجام دهند.
  • سفر را با انجام هرچه بیشتر ارتباطات از طریق وسایل الکترونیکی و با انجام هرچه بیشتر کارها در یک سفر، صرفه‌جویی در و منابع سفر، به حداقل برسانید.
  • وقت خود را با سرگرم کردن افراد بی‌تفاوت تلف نکنید. نوایمانان نیاز به ویژه دارند (اول تسالونیکیان ۲:۷-۸)، اما تعالیم باید به ایمانداران سپرده شود که به نوبه خود به دیگران آموزش خواهند داد (دوم تیموتائوس ۲:۲). پس از چند ماه، افراد ناامید را به بسپارید در که در را باز نگه دارید.
  • یک سیستم بایگانی منظم داشته باشید تا به سرعت ایمیل‌ها، نامه‌ها، مطالعات، صفحات گسترده، رسیدها و مواد گذشته را پیدا کنید. در صورت امکان، یک گزارش الکترونیکی از سوالات قبلاً پاسخ داده شده را نگهداری کنید تا مجبور نباشید دوباره از ابتدا برای پاسخ به همان سوال شروع کنید.
  • اگر هستید، مطالعات را در همان هفته با همان مطالب آموزشی دو برابر کنید. این آماده‌سازی را کاهش می‌دهد. مطمئن شوید که مواد آموزشی را با پاسخ‌ها توسعه داده و ذخیره کنید تا آماده‌سازی آینده کاهش یابد.
  • شبکه‌های اجتماعی، تماس‌های تلفنی غیرضروری و پیام‌های متنی سریالی را به حداقل برسانید – اینها می‌توانند زیادی را تلف کنند. یک ایمیل یا پیام متنی کوتاه اغلب آنچه را که لازم است انجام می‌دهد. اگر نه، یک تماس تلفنی متمرکز را امتحان کنید.
  • خواندن کلام خدا و دانستن دکترین صحیح تضمین نمی‌کند که یک ایماندار خوبی برای خواهد بود. به پسر روحانی خود می‌گوید که دکترین صحیح صرفاً آموخته نمی‌شود، بلکه باید شود ( ۲:۱). به پسر روحانی خود تیموتائوس التماس می‌کند: «اگر برادران را در این چیزها تعلیم دهی، خوبی برای خواهی بود، که در کلمات ایمان و دکترین خوبی که با دقت پیروی کرده‌ای، تغذیه شده‌ای» (اول تیموتائوس ۴:۶). یک خوب کسی است که نه تنها دکترین صحیح را می‌داند، بلکه آن را می‌کند تا دیگران بتوانند از بیاموزند. آنچه ما می‌دانیم و آنچه انجام می‌دهیم بی‌معنی است مگر اینکه شخصیت قابل مشاهده باشد و کلام او شود. به این منظور، باشد که و ما هر دو متعادل و ‌محور باشند.

مقاله‌های مرتبط

در اصل در GTPress منتشر شده است. با هوش مصنوعی ترجمه شده، از جمله نقل‌قول‌های کتاب مقدس — هر ارجاعی را باز کنید تا آن را در کتاب مقدس به زبان دری بخوانید.

The Bible in Dari “Today’s Dari Version” © United Bible Societies and Pamir Ministries (OM). pamirministries.org