«بدون ریختن خون، آمرزشی نیست... پس مسیح یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را بر دوش کشد» (عبرانیان ۹:۲۲،۲۸).
تعداد کمی از فیلم‌ها به اندازه فیلم «مصائب مسیح» ساخته مل گیبسون که سال گذشته در ۲۵ فوریه ۲۰۰۴ اکران شد، بحث و جدل برانگیخته‌اند. اتهامات وارده به این فیلم این است که این فیلم به طور دقیق روایت کتاب مقدس را در مورد میزان رنج‌های مسیح و طرف‌های مسئول مرگ او منعکس نمی‌کند. همانطور که این اتهامات را بررسی می‌کنیم، خواهیم دید که در برخی موارد فیلم صحنه‌هایی را نشان می‌دهد که توسط کتاب مقدس تأیید نمی‌شوند، اما از جهات دیگر، فیلم، اگر چیزی باشد، در به تصویر کشیدن شخصیت کامل و میزان مصائب، رنج‌های مسیح، به اندازه کافی پیش نمی‌رود.
در مورد صحنه‌های پل، کلاغ و بخشش چه؟
در اوایل فیلم، سربازان نگهبان معبد یهودی، عیسی را از باغ جتسیمانی با زنجیر می‌برند. در طول راه، او را از روی پلی به پایین می‌اندازند که زنجیرها سقوط او را متوقف می‌کنند و بدن او را با درد می‌پیچانند. با این حال، در کتاب مقدس چیزی در مورد اینکه عیسی از روی پل به پایین انداخته شده باشد، وجود ندارد. فرض بر این است که این صحنه و برخی صحنه‌های دیگر در فیلم از کتابی که در سال ۱۸۳۳ توسط یک راهبه آلمانی بر اساس رؤیاهای او در مورد رنج‌های مسیح منتشر شده، گرفته شده‌اند.
صحنه‌ای که در آن یک کلاغ چشم دزد توبه‌نکرده را بیرون می‌کشد، در کتاب مقدس یافت نمی‌شود. شاید منظور از آن نمادی از سرنوشت نهایی کسی باشد که مسیح را رد می‌کند – تاریکی بیرونی (متی ۸:۱۲؛ ۲۲:۱۳). درخواست پطرس از مریم برای بخشش به خاطر انکار مسیح در کتاب مقدس نیست و با کلام خدا در تضاد است. فلاش‌بک‌ها به روزهای اولیه عیسی تخیلی هستند.
در مورد ضرب و شتم بیش از حد چه؟
در فیلم، سربازان رومی چندین دقیقه مسیح را با شلاق نه دم می‌زنند و خون را به همه جا می‌پاشند. منتقدان اشاره می‌کنند که انجیل‌ها به سادگی می‌گویند: «پیلاطس... عیسی را پس از شلاق زدن، برای مصلوب شدن تسلیم کرد» (مرقس ۱۵:۱۵ NKJV). منتقدان همچنین به تصویر کشیدن خشونت شدید علیه عیسی را بار دیگر به راهبه آلمانی نسبت می‌دهند که ضربات شلاق را اینگونه توصیف کرد که «گوشت او را تکه تکه کرد؛ خون او چنان فوران کرد که بازوهای آنها را لکه دار کرد.»
آیا این صرفاً هذیان یک راهبه عارف است؟ نه، اغراق نیست! جزئیات مصلوب شدن به روایت‌های چهار انجیل محدود نمی‌شود. چندین پیشگویی عهد عتیق وجود دارد که به وضوح و صراحت در مسیح محقق شده‌اند (مزامیر ۲۲، ۴۰، ۶۹، ۸۸؛ اشعیا ۵۲:۱۳-۵۳:۱۲). این پیشگویی‌ها تصاویر گرافیکی و وحشتناک‌تری از مصلوب شدن را نسبت به آنچه در انجیل‌ها یافت می‌شود، ارائه می‌دهند: «گاوهای بسیاری مرا احاطه کرده‌اند؛ گاوهای قوی باشان مرا محاصره کرده‌اند. دهان خود را بر من گشوده‌اند، مانند شیری خشمگین و غران» (مزامیر ۲۲:۱۲-۱۳). زبان استعاری است، مطمئناً، اما تصویری که منتقل می‌شود، تصویری از کسی است که توسط بسیاری از «گاوهای قوی» با وحشیگری یک شیر گرسنه مورد حمله قرار گرفته است.
همانطور که تصویر نبوی در این مزمور (۲۲:۱۴،۱۷) ادامه می‌یابد، ما هم تحریف فیزیکی بدن مسیح را که ناشی از آویزان شدن بر صلیب است («همه استخوان‌هایم از هم جدا شده‌اند»)، و هم گوشت پاره شده از استخوان‌های او را می‌بینیم («می‌توانم همه استخوان‌هایم را بشمارم. آنها به من نگاه می‌کنند و خیره می‌شوند»). تصویر در اشعیا ۵۲:۱۳ و ۵۳:۵ حتی گرافیکی‌تر است: «چهره او بیش از هر انسانی و شکل او بیش از پسران انسان‌ها مخدوش شده بود (به معنای واقعی کلمه، به سختی به عنوان یک انسان قابل تشخیص بود)... او برای گناهان ما زخمی شد، او برای شرارت‌های ما کوبیده شد.» راهبه آلمانی در خشونت وارده بر مسیح اغراق نکرد. او فقط شهادت کتب عهد عتیق و همچنین عهد جدید را منعکس می‌کرد.
در مورد خون چه؟
منتقدان از ریختن بی‌مورد خون در فیلم انتقاد می‌کنند. اما به شهادت کتاب مقدس در مورد خون مسیح نگاه کنید: «شما... با خون گرانبهای مسیح... نجات یافتید» (۱ پطرس ۱:۱۸-۱۹). «شما که زمانی دور بودید، با خون مسیح نزدیک شدید» (افسسیان ۲:۱۳). «اکنون که با خون او عادل شمرده شده‌ایم، از طریق او از خشم نجات خواهیم یافت» (رومیان ۵:۹). این آیات و بسیاری از آیات مشابه، منفعت عظیم و گرانبهای خون ریخته شده مسیح را برای کسانی که ایمان و اعتماد خود را برای نجات ابدی به آن خون می‌گذارند، توصیف می‌کنند.
آیا رنج‌های مسیح اغراق‌آمیز بود؟
آیا رنج‌های مسیح در فیلم اغراق‌آمیز بود؟ نه! اگر چیزی باشد، آنها کمتر از واقعیت نشان داده شده بودند. رنج‌هایی وجود داشت که مسیح بر صلیب تجربه کرد که هرگز نمی‌توانست به طور کافی بر روی پرده سینما بیان شود. آیا کسی می‌تواند عظمت رنج و عذاب روحی را که در فریاد «خدای من، خدای من، چرا مرا ترک کردی؟» (متی ۲۷:۴۶) بیان شده است، تصور کند؟ چگونه خدا می‌توانست کسی را که از انجام اراده او لذت می‌برد (مزمور ۴۰:۸)، تنها کسی که «گناهی نمی‌شناخت»، «گناهی مرتکب نشد» و «در او گناهی نیست» (۲ قرنتیان ۵:۲۱؛ ۱ پطرس ۲:۲۲؛ ۱ یوحنا ۳:۵) را رها کند؟ پاسخ مختصر به این سؤال در دو بخش از کتاب مقدس یافت می‌شود: «مسیح برای گناهان ما مرد» (۱ قرنتیان ۱۵:۳)، و «تو (خدا) مقدس هستی» (مزمور ۲۲:۱-۳).
در آن روز که به نظر می‌رسید تمام دنیا علیه عیسی بود، زمانی که مردان شریر به معنای واقعی کلمه گوشت او را از استخوان‌هایش پاره می‌کردند، اتفاقی بسیار شگفت‌انگیز افتاد: «او برای گناهان ما زخمی شد، او برای شرارت‌های ما کوبیده شد... خداوند گناه همه ما را بر او نهاد» (اشعیا ۵۳:۵-۶). بنابراین، رنج‌های جسمانی که توسط انسان بر مسیح وارد شد، تنها بخش کوچکی از کل رنج‌های او بود. برای فراهم کردن رستگاری ابدی برای مردان و زنان گناهکار، خدا مجبور بود گناهان ما را بر او بگذارد و خشم شدید خود را به عنوان داوری عادلانه برای گناهان ما بر پسرش وارد کند (مزمور ۸۸:۷،۱۶،۱۸؛ مراثی ۱:۱۲). چه ضربه خردکننده‌ای بود!
عیسی که بود و چه کسی او را کشت؟
آن کسی که مصلوب شد، واقعاً که بود و کیست؟ اگر او فقط یک انسان بود، تمام انتقادات در مورد خشونت بی‌مورد کاملاً موجه است. اما آن شخص عمانوئیل بود، «خدا با ما» (اشعیا ۷:۱۴؛ متی ۱:۲۳). آن شخص خالق «همه چیز... در آسمان و... زمین» بود (کولسیان ۱:۱۶؛ یوحنا ۱:۳). آن کسی که در مصائب بی‌رحمانه مورد ضرب و شتم قرار گرفت، خالق موادی بود که چکش، میخ‌ها، شلاق، صلیب و دست‌هایی را که این ابزارهای شکنجه را به کار می‌بردند، ساخت.
آیا یهودیان عیسی را کشتند، یا رومیان؟ پاسخ شگفت‌انگیز به وضوح در فیلم بیان شده است. در حالی که یهودیان و غیریهودیان به طور یکسان دشمنی نفرت‌انگیز خود را علیه مسیح نشان دادند، هیچ یک از این گروه‌ها واقعاً او را نکشتند. عیسی خودش گفت: «من جان خود را می‌دهم تا دوباره آن را بگیرم. هیچ کس آن را از من نمی‌گیرد، بلکه من آن را به اراده خود می‌دهم. من قدرت دارم که آن را بدهم، و قدرت دارم که دوباره آن را بگیرم» (یوحنا ۱۰:۱۷-۱۸). جان نیوتن، نویسنده سرود معروف «فیض شگفت‌انگیز»، سرود دیگری نوشت که می‌گفت: «وجدانم گناه را حس کرد و پذیرفت، و مرا در ناامیدی فرو برد؛ دیدم گناهانم خون او را ریخته بود، و به میخ کردن او در آنجا کمک کرد.»
این برای شما چه معنایی دارد؟
آن کسی که این همه رنج کشید، هم به دست مردان شریر و هم به دست خدای قدوس و عادل، برای گناهان شما رنج کشید و مرد. چه گناهکار بسیار بدی باشید و چه گناهکار نه چندان بدی، نمی‌توانید بر اساس اعمال و شایستگی‌های خود وارد بهشت شوید. همچنین کتاب مقدس چیزی در مورد رسیدن به بهشت از طریق شایستگی‌های قدیسان یا مریم باکره نمی‌گوید. بلکه، مسیح مصلوب شده و برخاسته شما را دعوت می‌کند که اکنون به او بیایید و تنها به او نگاه کنید که بار سنگین گناه و تقصیر شما را برای نجات ابدی شما بر دوش کشیده است.
اگر اقرار می‌کنید که گناهکاری گمراه و مقصر هستید، که سزاوار رنج کشیدن بر صلیب برای گناهان خود هستید، و اگر واقعاً باور دارید که خداوند عیسی مسیح برای گناهان شما سوراخ شد و برای شرارت‌های شما کوبیده شد (همانطور که در صحنه آغازین فیلم بیان شده است)، او روح شما را برای ابدیت نجات خواهد داد. ما می‌توانیم به شما بگوییم چگونه. در پاسخ به چنین هدیه عظیم عشق و فیض، شما می‌خواهید تمام روزهای زندگی خود را برای او زندگی کنید.
«خداوند محبت خود را نسبت به ما اینگونه نشان می‌دهد که در حالی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد» (رومیان ۵:۸).
«زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید؛ و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست، نه از اعمال، تا کسی فخر نکند. زیرا ما ساخته دست او هستیم، در مسیح عیسی برای اعمال نیکو آفریده شده‌ایم، که خدا از پیش آماده کرده بود تا در آنها گام برداریم» (افسسیان ۲:۸-۱۰).
