راه‌ها و اعمال خود را اصلاح کنید، و من شما را در این مکان ساکن خواهم ساخت. —ارمیا ۱۷:۳ JND
ارمیا این دستور را از یهوه دریافت کرد که در دروازه‌ای که به معبد منتهی می‌شد، جایی که مردم برای پرستش خداوند خود از آن عبور می‌کردند، بایستد. این نبی از زبان قوی استفاده کرد: «راه‌ها و اعمال خود را اصلاح کنید.» ظاهراً اعمال مردم با آنچه اعتراف می‌کردند، مطابقت نداشت. اگر کل فصل را بخوانید، خواهید یافت که در تمام زمینه‌های زندگی، آنها در رعایت استانداردها و الزامات آن یگانه‌ای که برای پرستش او آمده بودند، کوتاهی کرده بودند. به همین ترتیب، ما نیز بر سر نجات‌دهنده مبارک خود بی‌احترامی می‌آوریم، وقتی که رفتار و اعمال ما با آنچه ادعا می‌کنیم، مطابقت ندارد.
خدای عهد عتیق هنوز هم خدای عهد جدید است و قدوسیت او هرگز تغییر نمی‌کند. پولس رسول در نامه‌های خود بسیار به این قدوسیت مشغول بود. ما کجا ایستاده‌ایم؟ چه چالشی است که ارمیا ۷ را با ذهنی باز بخوانیم و بگذاریم کلام با قلب‌ها و وجدان‌های ما سخن بگوید. روح‌القدس آن را بر ما اعمال خواهد کرد.
او، روح خدا، همچنین ما را به آن مرد در جلال، کاهن اعظم مبارک ما، هدایت می‌کند که آنجاست تا برای ما شفاعت کند و در ضعف‌هایمان به ما کمک کند. چه امتیازی است که خداوند را در این جنبه‌ها بشناسیم.
اصلاح راه‌ها و اعمال ما در حضور خداوند تأثیر زیادی بر شادی و خوشحالی ما در خداوند عیسی خواهد داشت. وعده برای مردم زمان ارمیا این بود که آنها در آن مکان، خانه یهوه (آیات ۲-۳) ساکن خواهند شد. آرزوی مزمورنویس، در مزمور ۸۴، این بود که در خانه خدا ساکن شود، جایی که او دائماً او را ستایش کند. او همیشه در حضور خداوند ساکن خواهد بود.
چه شادی و برکتی است برای ایماندار امروز که در او ساکن باشد. این به ما در زمان‌های بسیار پردردسر ما آرامش می‌دهد. باشد که ما به صدای خداوند از طریق ارمیا گوش فرا دهیم – بشنویم و پاسخ دهیم – راه‌های خود را اصلاح کنیم و بسیار آرزو کنیم که با او ساکن باشیم.
