۱ در حقیقت این طور شنیده شده است که در میان شما بد اخلاقی جنسی وجود دارد و آن هم به شکل بسیار زشت آن که حتی در میان بُت پرستان نیز چنین چیزی نیست. شنیده ام که شخصی با مادر اندر خود همبستر می شود! ۲ چرا به عوض این که ماتم بگیرید و او را از میان خود دور کنید، افتخار هم می کنید؟ ۳ اگر چه جسماً از شما دور هستم، ولی روحاً حاضرم و شخص مجرم را چنان محکوم کردم که گویی خودم در آنجا حضور داشتم. ۴ پس وقتی که به نام خداوند ما عیسای مسیح، گرد هم می آیید، اگر چه در میان شما نیستم ولی از نظر روحانی همیشه با شما هستم. پس با قدرت خداوند ما عیسای مسیح، ۵ این شخص را به شیطان تسلیم کنید که نفس گناهکار او نابود شود تا در روز خداوند یعنی روز قیامت، روحش نجات یابد.
۶ فخر کردن شما به این چیزها درست نیست. آیا نمی دانید که با اضافه کردن کمی خمیرمایه تمام خمیر می رسد؟ ۷ پس باید تمام خمیرمایۀ کهنه را از درون تان پاک سازید تا خمیر فطیر باشید، چنان که هستید. مسیح همان برۀ عید فِصَح است که به خاطر ما قربانی شد. ۸ پس عید فِصَح را نه با خمیرمایۀ کهنه که خمیرمایۀ بد خواهی و شرارت است بلکه با نان فطیری که نان صمیمیت و صداقت است، نگهداریم.
۹ در نامه ای دیگر به شما نوشتم که با اشخاص شهوتران معاشرت نکنید. ۱۰ ولی منظور من به هیچ وجه این نبود که با تمام اشخاص شهوتران یا طمعکاران و دزدان و یا بُت پرستان این دنیا کاری نداشته باشید، زیرا در این صورت باید این دنیا را ترک کنید. ۱۱ اما منظور من این بود که با کسانی که خود را مسیحی می خوانند، ولی مرتکب بد اخلاقی جنسی، طمعکاری، بُت پرستی، بدگویی، مستی و یا تقلب کاری می شوند، معاشرت نکنید. حتی با چنین اشخاص غذا هم نخورید. ۱۲ زیرا به من چه ربطی دارد که در مورد افرادی که اهل کلیسا نیستند، قضاوت کنم؟ وظیفۀ شما این است که نسبت به اهل کلیسا داوری کنید. ۱۳ خدا دربارۀ کسانی که اهل کلیسا نیستند، داوری خواهد کرد. بنابر این آن مرد شریر را از میان خود دور سازید.
۱ خداوند مردم اسرائیل را منع کرده بود که نباید از آن چیز هائیکه باید از بین برده شوند، برای خود بگیرند. اما فرمان خداوند اطاعت نشد، زیرا عَخان پسر کَرمی نواسۀ زَبدی کواسۀ زِرَح که از قبیلۀ یهودا بود، امر خدا را بجا نیاورد. بنابران، غضب خداوند بر بنی اسرائیل افروخته گردید.
۲ یوشع چند نفر را از اریحا به شهر عای که در شرق بیت ئیل و در نزدیکی بیت آوَن بود، فرستاد تا معلوماتی دربارۀ آن جا به دست آورند. آن ها بعد از آنکه مأموریت خود را به انجام رساندند، ۳ نتیجۀ بازرسی خود را به یوشع چنین گزارش دادند: «حاجت نیست که همگی برای حمله به شهر عای بروند. چون عای یک شهر بسیار کوچک است، فقط دو یا سه هزار نفر کافی است که آن شهر را فتح کنند، نه اینکه همۀ لشکر را بفرستیم.» ۴ بنابران، در حدود سه هزار عسکر اسرائیلی رفتند و حمله را شروع کردند. اما اسرائیلی ها شکست خورده فرار کردند. ۵ عساکر عای آن ها را از دروازۀ شهر تا شباریم (یعنی معدن سنگ) تعقیب کرده تقریباً سی و شش نفر شان را در سرازیری کوه کشتند. مردم اسرائیل به خاطر این واقعه جرأت خود را از دست داده و به وحشت افتادند.
۶ یوشع و سرکردگان اسرائیل یخن خود را پاره کرده تا شام در برابر صندوق پیمان خداوند روی بخاک افتادند و خاک بر سر خود باد کردند ۷ و گفتند: «ای خداوند متعال، چرا ما را از اُردن عبور دادی و به اینجا آوردی تا به دست اموریان کشته شویم؟ کاش از آنطرف اُردن نمی آمدیم. ۸ خداوندا، حالا چه چاره کنیم؟ مردم اسرائیل همه فرار کرده اند. ۹ و اگر کنعانیان و دیگر کشورهای اطراف ما از این ماجرا باخبر شوند، ما را محاصره کرده همه را نیست و نابود می کنند. آنوقت چه کاری کرده می توانیم؟ و می ترسیم که به نام مقدست بی احترامی شود.»
۱۰ خداوند به یوشع فرمود: «برخیز، چرا روی بخاک افتاده ای؟ ۱۱ مردم اسرائیل همه گناهکار اند. به پیمانی که من با آن ها بسته بودم، وفا نکردند. چیزهای ممنوع را که باید از بین می بردند، برای خود گرفتند. دزدی کردند، دروغ گفتند و به دارائی خود افزودند. ۱۲ و از همین خاطر است که مردم اسرائیل در برابر دشمن مقاومت کرده نمی توانند و از آن ها فرار می کنند. و در نتیجه، خود شان باعث نابودی خود شده اند. و اگر آن چیزهای ممنوع را از بین نبرید، من دیگر با شما نخواهم بود. ۱۳ پس برخیز و به مردم بگو که خود را پاک کنند و برای فردا آماده شوند و برای شان بگو که خداوند، خدای اسرائیل چنین می فرماید: «شما مردم اسرائیل چیزهای ممنوع را که باید از بین برده می شدند برای خود نگهداشته اید و تا از آن چیزها صرف نظر نکنید، نمی توانید در برابر دشمن مقاومت نمائید. ۱۴ فردا صبح همه قبایل حاضر شوند و قبیلۀ مسئول را که خداوند مشخص می کند با تمام خانواده های خود پیش بیایند. بعد خانوادۀ گناهکار را جدا کنید و هر عضو آن یکه یکه پیش بیاید. ۱۵ و آن کسیکه مال ممنوعه را برای خود گرفته است، با همه دارائی اش در آتش سوختانده شود، زیرا که آن شخص پیمان خداوند را شکسته و سبب شده است که اینهمه بدبختی ها بر سر اسرائیل بیایند.»»
۱۶ پس یوشع صبح وقت فردای آن روز برخاسته بنی اسرائیل را قبیله قبیله جمع کرد و قبیلۀ یهودا مسئول شناخته شد. ۱۷ بعد هر خانوادۀ یهودا پیش آمد و قرعه بنام خانوادۀ زِرَح اصابت کرد. آنگاه هر فامیل پیش آمد و فامیل زَبدی را جدا کردند. ۱۸ وقتیکه هر مرد فامیل زَبدی پیش آمد، عَخان پسر کَرمی نواسۀ زَبدی کواسۀ زِرَح از قبیلۀ یهودا گناهکار شناخته شد. ۱۹ آنگاه یوشع به عَخان گفت: «فرزندم، خداوند، خدای اسرائیل را تجلیل و تمجید کن و راست بگو که چه کرده ای؟» ۲۰ عَخان جواب داد: «من در برابر خداوند، خدای اسرائیل واقعاً گناه کرده ام و کار بدی که از من سر زده است این است: ۲۱ از بین اموال غنیمت یک چپن شِنعاری، دوصد مثقال نقره و یک میلۀ طلا به وزن پنجاه مثقال مرا وسوسه کرد و از روی حرص آن ها را برای خود گرفتم و در خیمۀ خود در زیر خاک پنهان کرده ام. و نقره زیر همه قرار دارد.»
۲۲ یوشع چند نفر را فرستاد و آن ها به طرف خیمه دویدند و دیدند که واقعاً همه چیزها را در خیمه درحالیکه نقره در زیر همه قرار داشت، پنهان کرده بود. ۲۳ آن ها را از خیمه پیش یوشع و مردم اسرائیل آوردند و بحضور خداوند قرار دادند. ۲۴ پس یوشع همراه همه مردم اسرائیل، عخان پسر زِرَح را با نقره، چپن، میلۀ طلا، پسران، دختران، گاوها، خرها، گوسفندان، خیمه و همه دارائی اش گرفته در وادی عَخور آوردند. ۲۵ یوشع به عَخان گفت: «چرا اینهمه مصیبت را بر سر ما آوردی؟ حالا خداوند، خودت را به مصیبت گرفتار می کند!» آنگاه همگی عَخان را همراه با فامیلش سنگسار کردند و بعد همه را در آتش سوختاندند. ۲۶ و تودۀ بزرگی از سنگ را بر آن ها انباشتند که تا به امروز باقی است. به این ترتیب، خشم خداوند فرونشست. و بنابران، آنجا را وادی مصیبت نامیدند.
۱ خداوند مردم اسرائیل را منع کرده بود که نباید از آن چیز هائیکه باید از بین برده شوند، برای خود بگیرند. اما فرمان خداوند اطاعت نشد، زیرا عَخان پسر کَرمی نواسۀ زَبدی کواسۀ زِرَح که از قبیلۀ یهودا بود، امر خدا را بجا نیاورد. بنابران، غضب خداوند بر بنی اسرائیل افروخته گردید.
۲ یوشع چند نفر را از اریحا به شهر عای که در شرق بیت ئیل و در نزدیکی بیت آوَن بود، فرستاد تا معلوماتی دربارۀ آن جا به دست آورند. آن ها بعد از آنکه مأموریت خود را به انجام رساندند، ۳ نتیجۀ بازرسی خود را به یوشع چنین گزارش دادند: «حاجت نیست که همگی برای حمله به شهر عای بروند. چون عای یک شهر بسیار کوچک است، فقط دو یا سه هزار نفر کافی است که آن شهر را فتح کنند، نه اینکه همۀ لشکر را بفرستیم.» ۴ بنابران، در حدود سه هزار عسکر اسرائیلی رفتند و حمله را شروع کردند. اما اسرائیلی ها شکست خورده فرار کردند. ۵ عساکر عای آن ها را از دروازۀ شهر تا شباریم (یعنی معدن سنگ) تعقیب کرده تقریباً سی و شش نفر شان را در سرازیری کوه کشتند. مردم اسرائیل به خاطر این واقعه جرأت خود را از دست داده و به وحشت افتادند.
۶ یوشع و سرکردگان اسرائیل یخن خود را پاره کرده تا شام در برابر صندوق پیمان خداوند روی بخاک افتادند و خاک بر سر خود باد کردند ۷ و گفتند: «ای خداوند متعال، چرا ما را از اُردن عبور دادی و به اینجا آوردی تا به دست اموریان کشته شویم؟ کاش از آنطرف اُردن نمی آمدیم. ۸ خداوندا، حالا چه چاره کنیم؟ مردم اسرائیل همه فرار کرده اند. ۹ و اگر کنعانیان و دیگر کشورهای اطراف ما از این ماجرا باخبر شوند، ما را محاصره کرده همه را نیست و نابود می کنند. آنوقت چه کاری کرده می توانیم؟ و می ترسیم که به نام مقدست بی احترامی شود.»
۱۰ خداوند به یوشع فرمود: «برخیز، چرا روی بخاک افتاده ای؟ ۱۱ مردم اسرائیل همه گناهکار اند. به پیمانی که من با آن ها بسته بودم، وفا نکردند. چیزهای ممنوع را که باید از بین می بردند، برای خود گرفتند. دزدی کردند، دروغ گفتند و به دارائی خود افزودند. ۱۲ و از همین خاطر است که مردم اسرائیل در برابر دشمن مقاومت کرده نمی توانند و از آن ها فرار می کنند. و در نتیجه، خود شان باعث نابودی خود شده اند. و اگر آن چیزهای ممنوع را از بین نبرید، من دیگر با شما نخواهم بود. ۱۳ پس برخیز و به مردم بگو که خود را پاک کنند و برای فردا آماده شوند و برای شان بگو که خداوند، خدای اسرائیل چنین می فرماید: «شما مردم اسرائیل چیزهای ممنوع را که باید از بین برده می شدند برای خود نگهداشته اید و تا از آن چیزها صرف نظر نکنید، نمی توانید در برابر دشمن مقاومت نمائید. ۱۴ فردا صبح همه قبایل حاضر شوند و قبیلۀ مسئول را که خداوند مشخص می کند با تمام خانواده های خود پیش بیایند. بعد خانوادۀ گناهکار را جدا کنید و هر عضو آن یکه یکه پیش بیاید. ۱۵ و آن کسیکه مال ممنوعه را برای خود گرفته است، با همه دارائی اش در آتش سوختانده شود، زیرا که آن شخص پیمان خداوند را شکسته و سبب شده است که اینهمه بدبختی ها بر سر اسرائیل بیایند.»»
۱۶ پس یوشع صبح وقت فردای آن روز برخاسته بنی اسرائیل را قبیله قبیله جمع کرد و قبیلۀ یهودا مسئول شناخته شد. ۱۷ بعد هر خانوادۀ یهودا پیش آمد و قرعه بنام خانوادۀ زِرَح اصابت کرد. آنگاه هر فامیل پیش آمد و فامیل زَبدی را جدا کردند. ۱۸ وقتیکه هر مرد فامیل زَبدی پیش آمد، عَخان پسر کَرمی نواسۀ زَبدی کواسۀ زِرَح از قبیلۀ یهودا گناهکار شناخته شد. ۱۹ آنگاه یوشع به عَخان گفت: «فرزندم، خداوند، خدای اسرائیل را تجلیل و تمجید کن و راست بگو که چه کرده ای؟» ۲۰ عَخان جواب داد: «من در برابر خداوند، خدای اسرائیل واقعاً گناه کرده ام و کار بدی که از من سر زده است این است: ۲۱ از بین اموال غنیمت یک چپن شِنعاری، دوصد مثقال نقره و یک میلۀ طلا به وزن پنجاه مثقال مرا وسوسه کرد و از روی حرص آن ها را برای خود گرفتم و در خیمۀ خود در زیر خاک پنهان کرده ام. و نقره زیر همه قرار دارد.»
۲۲ یوشع چند نفر را فرستاد و آن ها به طرف خیمه دویدند و دیدند که واقعاً همه چیزها را در خیمه درحالیکه نقره در زیر همه قرار داشت، پنهان کرده بود. ۲۳ آن ها را از خیمه پیش یوشع و مردم اسرائیل آوردند و بحضور خداوند قرار دادند. ۲۴ پس یوشع همراه همه مردم اسرائیل، عخان پسر زِرَح را با نقره، چپن، میلۀ طلا، پسران، دختران، گاوها، خرها، گوسفندان، خیمه و همه دارائی اش گرفته در وادی عَخور آوردند. ۲۵ یوشع به عَخان گفت: «چرا اینهمه مصیبت را بر سر ما آوردی؟ حالا خداوند، خودت را به مصیبت گرفتار می کند!» آنگاه همگی عَخان را همراه با فامیلش سنگسار کردند و بعد همه را در آتش سوختاندند. ۲۶ و تودۀ بزرگی از سنگ را بر آن ها انباشتند که تا به امروز باقی است. به این ترتیب، خشم خداوند فرونشست. و بنابران، آنجا را وادی مصیبت نامیدند.
اول قرنتیان ۵:۵ · یوشع ۷:۱۱ · یوشع ۷:۱۶–۱۸ · TDV
آخان شخصیتی تراژیک است که نه تنها خود، بلکه تمام خانواده‌اش را به داوری سختی کشاند. او نمونه‌ای از گناهکار فریبنده است. آخان آزادانه گناه خود را اعتراف کرد، اما فقط به این دلیل که دستگیر شده بود. اعتراف و اقرار به گناه ما به دلیل اینکه دستگیر شده‌ایم، به دلیل اینکه به نوعی برای دیگران آشکار شده است، اعتراف واقعی شکستگی برای گناه نیست.
اسرائیل «نمی‌توانست در برابر دشمنان خود بایستد» به دلیل «چیز نفرین شده» پنهان شده زیر چادر آخان (یوشع ۷:۱۱، ۲۱). آخان غنیمت خود و گناه خود را پنهان کرد، اما مهم نیست چقدر فریبنده باشیم، خدا می‌گوید: «مطمئن باشید گناه شما شما را پیدا خواهد کرد» (اعداد ۳۲:۲۳). دلیل عدم قدرت اسرائیل به یوشع آشکار شد، اما عامل آن چه کسی بود؟ به تدریج محدود شد و آشکار شد: ابتدا قبیله، سپس طایفه، سپس خانواده، سپس مرد (یوشع ۷:۱۶-۱۸). وقتی قبیله آخان انتخاب شد، فرصتی برای آخان بود که جلو بیاید، اما او این کار را نکرد، تا زمانی که دیگر نمی‌توانست پنهان شود—آه، چقدر فریبنده! همانطور که سر والتر اسکات گفت: «آه، چه تار عنکبوتی در هم تنیده می‌بافیم، وقتی برای اولین بار فریب دادن را تمرین می‌کنیم!»
آخان به معنای «مشکل‌ساز» است، و واقعاً کسانی که در میان قوم خدا گناه می‌کنند، نه تنها برای خود، بلکه برای خانواده‌ها و جماعت‌های خود نیز مشکل ایجاد می‌کنند (آیه ۲۵). آخان و خانواده‌اش در دره آخور، یا «دره مشکل»، سنگسار شدند. دکتر جان گیل، مفسر قدیمی کتاب مقدس از قرن هجدهم، معتقد بود که آخان مردی نجات یافته بود، مانند مردی در ۱ قرنتیان ۵، که جسمش نابود می‌شد تا «روح نجات یابد» (۱ قرنتیان ۵:۵). این ممکن است چنین باشد، اما ما راهی برای دانستن نداریم. در مورد مرد قرنتس، توبه واقعی وجود داشت. بسیار بهتر است که خود را با اعتراف صادقانه فروتن کنیم تا اینکه برای خود و کسانی که دوستشان داریم مشکل ایجاد کنیم.
