۱ خداوند به خداوند من گفت: «در دست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم.» ۲ خداوند عصای قوّت تو را از سهیون خواهد فرستاد تا بر دشمنانت سلطنت کنی. ۳ در آن روزی که به جنگ دشمنان بروی، قوم تو در لباس تقوی و پرهیزگاری حاضر می شوند و مردان جوان، مثل شبنم صبحگاهی، به حضور تو بر کوه مقدس می آیند.
۴ خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهد شد که: «تو کاهن هستی تا ابدالآباد، به رتبۀ ملکیزدق.» ۵ خداوند که در دست راست تو است؛ در روز غضب خود پادشاهان را شکست می دهد. ۶ در میان امت ها داوری می کند. میدان جنگ را از اجساد آن ها پُر می سازد و سر آن ها را در زمین وسیع می کوبد. ۷ پادشاه از نهر کنار جاده می نوشد و نیرو می یابد و با پیروزی بپا می ایستد.
۱ می خواهم بدانید که به خاطر شما و ایمانداران شهر لائودیکیه و برای آنهایی که تا به حال روی مرا ندیده اند، چقدر زحمت کشیدم. ۲ منظورم این است که همۀ شما تشویق شده، در محبت با هم متحد و سرشار از آن اطمینانی گردید که از درک حقیقت به دست می آید تا از این طریق، راز خدا را که خود مسیح است، بشناسید. ۳ تمام گنجینه های حکمت و معرفت در مسیح پنهان است.
۴ این را می گویم تا کسی شما را با دلایل فریبنده گمراه نسازد. ۵ با آن که جسماً از شما دور می باشم، ولی در روح با شما هستم و با آگاهی از نظم و ایمان استوار تان به مسیح خوشحالم.
۶ همان طور که عیسای مسیح را به عنوان سَروَر و خداوند خود پذیرفته اید، پس اکنون همیشه در پیوسته گی با او زندگی کنید. ۷ در او ریشه بگیرید و رشد کنید. همان گونه که آموخته اید، در ایمان تان استوار شده و سرشار از شکرگزاری باشید.
۸ متوجه باشید که کسی شما را با دلایل پوچ و فلسفۀ فریبنده که بر اساس رسم و رواج انسانی و اصول دنیوی استوار است، اسیر نسازد. این تعالیم از مسیح نیست. ۹ زیرا تمام صفات خدایی به صورت جسمانی در مسیح ساکن است ۱۰ و شما نیز در پیوسته گی با او که مافوق همۀ قدرتها و ریاستها می باشد، کامل شده اید.
۱۱ شما نیز در پیوسته گی با او ختنه شده اید اما نه به دست انسان بلکه ختنه یی که به وسیلۀ مسیح برای بریدن طبیعت نفسانی صورت گرفته است. ۱۲ وقتی شما تعمید گرفتید، با مسیح دفن شدید و نیز به وسیلۀ ایمان با قدرت خدا که مسیح را پس از مرگ زنده گردانید، با او برخاستید و دوباره زنده گشتید. ۱۳ خدا شما را که به خاطر گناهان و ختنه نشدن تان در جسم مُرده بودید، با مسیح زنده گردانید و همۀ گناهان تان را بخشید ۱۴ و سند محکومیت را که از نگاه شریعت موسی بر ضد ما بود، بر صلیب خود میخکوب کرده و از بین بُرد. ۱۵ مسیح تمام قدرتها و ریاستها را خلع سلاح کرد و آنها را پیش همه رسوا ساخت و به وسیلۀ صلیب بر آنها پیروز شد.
۱۶ پس به هیچ کس اجازه ندهید که در مورد خوراک، نوشیدنی، رعایت یک عید، ماهِ نو یا روز سَبَت بر شما قضاوت کند. ۱۷ اینها همه سایۀ آن چیزی بودند که باید می آمد و آن خود مسیح است. ۱۸ نگذارید کسی پاداشی را که در انتظار شماست، با فروتنی ظاهری و پرستش فرشته گان، از شما بگیرد زیرا چنین شخصی با اتکا به رؤیاهایی که دیده است و به خاطر افکار نفسانی خود مغرور می گردد. ۱۹ این نوع اشخاص رابطۀ خود را با سر قطع کرده اند. مسیح سر تمام بدن است و به وسیلۀ او همه مفاصل و عضله ها به هم پیوند می یابند و همان طور که خدا می خواهد رشد می کنند.
۲۰ وقتی با مسیح مُردید، در برابر اصول دنیوی نیز مُردید. پس چرا طوری زندگی می کنید که گویا هنوز زیر حکم مقررات این دنیا که می گوید: ۲۱ «این را لمس نکن، به آن لب نزن و بر آن دست نزن» هستید؟ ۲۲ اینها همه وقتی استفاده شدند، از بین می روند زیرا این اوامر از خدا نه، بلکه قوانین و تعالیم انسانی هستند. ۲۳ البته این کارها در عبادتهایی که آنها بر خود تحمیل کرده اند و در فروتنی و رنج کشیدن جسمانی، ظاهراً معقول به نظر می رسند، ولی در واقع نمی توانند مانع ارضای شهوتهای نفسانی شوند!
۱ پس عهد و پیمان اول شامل احکام عبادت و عبادتگاه زمینی بود. ۲ خیمۀ حضور خدا از دو قسمت تشکیل شده بود. در قسمت اول آن که جایگاه مقدس نامیده می شد، چراغدان، میز و نانِ تقدیم شده برای خداوند قرار داشت. ۳ در قسمت دوم، پشت پرده، جایی بود که مقدسترین جایگاه نام داشت. ۴ در آنجا قربانگاه زرین که برای سوزاندن خوشبویی به کار می رفت و صندوق عهد که پوش طلایی داشت، گذاشته شده بود. در صندوق عهد، نان منا در میان یک ظرف طلایی، چوبدست شگوفه کردۀ هارون و دو تختۀ سنگی که بر آن کلمات عهد نوشته شده بود، قرار داشت. ۵ در بالای این صندوق، مجسمۀ طلایی موجودات آسمانی پُر جلال خدا بر تخت رحمت، سایه افگنده بودند اما اکنون وقت ندارم که همۀ این چیزها را نقطه به نقطه تشریح کنم.
۶ وقتی که همۀ این چیزها همین گونه آماده شد، کاهنان همه روزه به قسمت اول خیمه وارد می شدند تا وظایف خود را انجام دهند، ۷ اما تنها کاهن اعظم می توانست به قسمت دوم خیمه داخل شود و آنهم فقط سال یکبار. او هیچگاه بدون خون داخل نمی شد، زیرا به خاطر خود و به خاطر گناهان غیر عمدی مردم باید آن خون را تقدیم می کرد. ۸ روح مقدس این را به ما می آموزد که تا وقتی قسمت اول خیمۀ خدا هنوز پا بر جا می بود، راه به سوی مقدسترین جایگاه هرگز باز نمی شد. ۹ این امر به زمان فعلی اشاره می کند و نشان می دهد که هدیه ها و قربانی هایی که به خدا تقدیم می شد، نمی توانست به عبادت کننده به طور کامل آرامی وجدان ببخشد. ۱۰ اینها فقط دربارۀ خوردنیها، نوشیدنیها، مراسم گوناگون پاک ساختن و احکام مربوط به بدن انسان می باشند و تا زمانی که خدا همه چیز را اصلاح کند، دارای اعتبار هستند.
۱۱ اما وقتی مسیح به عنوان کاهن اعظم آمد و همۀ برکتها را با خود آورد، به خیمۀ بزرگتر و کاملتر که به دست انسان ساخته نشده و متعلق به این دنیا نمی باشد، وارد شد. ۱۲ عیسای مسیح هرگز با خون بزها و گوساله ها داخل مقدسترین جایگاه نشد بلکه با خون خود به آنجا داخل شد و نجات ابدی را برای ما حاصل کرد. ۱۳ زیرا اگر خون بزها و گاوهای نر و پاشیدن خاکستر گوسالۀ ماده می توانست، آنهایی را که در جسم ناپاک بودند، پاک سازد، ۱۴ پس چقدر بیشتر، خون مسیح که خود را به عنوان قربانی کامل و بی عیب به وسیلۀ آن روح ابدی به خدا تقدیم کرد، خواهد توانست وجدان ما را از کارهای بی فایده که باعث مرگ می گردد، پاک سازد تا بتوانیم خدای زنده را عبادت کنیم.
۱۵ به این جهت او میانجی یک عهد و پیمان جدید است تا کسانی که از طرف خدا خوانده شده اند، میراث ابدی را که خدا وعده فرموده است دریافت کنند. این کار شدنی است، زیرا مرگ او باعث آمرزش گناهان بسیاری نیز گردید که شریعت عهد اول بر آنها حاکم بود.
۱۶ برای عملی شدن یک وصیت نامه، تصدیق مُردن وصیت کننده ضرورت است، ۱۷ پس وصیت نامه وقتی اعتبار می یابد که وصیت کننده بمیرد، در غیر آن تا وقتی که وصیت کننده زنده است، وصیت نامه اعتباری ندارد. ۱۸ به همین علت، عهد اول هرگز بدون ریختن خون قابل اجرا نبود، ۱۹ زیرا وقتی موسی همۀ احکام شریعت را به مردم رسانید، خون بز و گوساله را گرفته با آب آمیخت و با پشم سرخ رنگ و شاخه های زوفا بر کتاب شریعت و بر مردم پاشید، ۲۰ و گفت: «این خون، عهد و پیمانی را که خدا با شما بست، تأیید می کند.» ۲۱ علاوه بر آن، او خون را بر خیمۀ مقدس و بر تمام ظرفهایی که برای عبادت خدا به کار می رفت، پاشید. ۲۲ مطابق شریعت موسی بیشتر چیزها فقط با خون پاک می شوند و بدون ریختن خون، گناهان آمرزیده نمی شوند.
۲۳ بنابر این اگر این چیزها که فقط نمونه هایی از آن چیزهای آسمانی هستند، با چنین شیوه یی باید پاک شوند، پس برای پاک شدن آن چیزهای آسمانی به قربانی بهتری نیاز است. ۲۴ زیرا مسیح به آن عبادتگاهی که ساختۀ دست انسان بوده و فقط سایه و نشانی از واقعیت باشد، داخل نشد بلکه او به عرش برین داخل گردید تا اکنون به نماینده گی ما در پیشگاه خدا حضور داشته باشد. ۲۵ کاهن اعظم هر سال به مقدسترین جایگاه داخل می شود و خون حیوانات را تقدیم می کند اما عیسی برای تقدیم خود به عنوان قربانی، فقط یکبار به آنجا داخل شد. ۲۶ اگر چنین نبود، او باید از زمان پیدایش دنیا تا حال، بارها رنج مرگ را تحمل می کرد. اما او در همین زمان آخر، فقط یکبار و برای همیشه در آنجا حضور یافت تا با قربانی کردن خود، گناه را نابود کند. ۲۷ برای همه انسانها تعیین شده است که یکبار باید بمیرند و پس از آن مورد داوری قرار گیرند. ۲۸ همان گونه، مسیح نیز یکبار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش کشد اما بار دوم که ظاهر می شود، برای کَفارۀ گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنهایی که چشم به راه او هستند، می آید.
مزامیر ۱۱۰:۱ · کولسیان ۲:۱۰ · عبرانیان ۹:۲۸ · TDV
چه هدفی برای روح ما! «اما این مرد!» این مرد، خداوندعیسی، در تضاد با هر کاهنی است که «روزانه خدمت می‌کند و بارها همان قربانی‌ها را تقدیم می‌کند، که هرگز نمی‌توانند گناهان را بردارند» (عبرانیان ۱۰:۱۱). نویسنده کتاب عبرانیان این مرد را در سراسر این کتاب پیش روی ما قرار داده است؛ در این قسمت ما بر کاری که این مرد بر صلیب انجام داده است تمرکز می‌کنیم.
در عبرانیان ۹:۲۸ می‌خوانیم: «پس مسیح یک بار قربانی شد تا گناهان بسیاری را بر دوش کشد. به کسانی که مشتاقانه منتظر او هستند، او بار دوم، جدا از گناه، برای نجات ظاهر خواهد شد.»
این مرد کاری را انجام داد که هیچ کاهن دیگری در تاریخ کهانت لاوی نمی‌توانست انجام دهد: او کار را به پایان رساند. او نهایی‌ترین و بزرگترین قربانی را برای گناه، یعنی قربانی خود را، تقدیم کرد. پس از تقدیم خود، او توانست بنشیند؛ کار او تمام شده بود! هنگامی که او کاری را به پایان رساند که خدا از آن راضی است، پدر به او گفته است: «در دست راست من بنشین، تا دشمنانت را زیر پای تو قرار دهم» (مزامیر ۱۱۰:۱). او پیروزی را به دست آورده و اکنون متعال شده است! در نتیجه پیروزی او، کسانی که برای نجات به او روی می‌آورند، برای همیشه کامل می‌شوند. ما در او کامل هستیم (کولسیان ۲:۱۰).
چگونه می‌دانیم که ما در برابر خدا جایگاه کاملی داریم؟ «اما روح‌القدس نیز به ما شهادت می‌دهد... 'گناهان و اعمال بی‌قانون آنها را دیگر به یاد نخواهم آورد.' اکنون جایی که آمرزش اینها هست، دیگر قربانی برای گناه نیست» (عبرانیان ۱۰:۱۵–۱۸).
