۱ هر کسی ایمان دارد که عیسی همان مسیح است، فرزند خداست و هر کسی پدر را دوست دارد، فرزند او را نیز دوست خواهد داشت. ۲ این گونه می دانیم که فرزندان خدا را دوست داریم، وقتی خدا را دوست داشته و از احکام او اطاعت کنیم. ۳ محبت به خدا، اطاعت از احکام اوست، و این احکام بار سنگینی نیست، ۴ زیرا کسانی که از خدا زاده شده اند، بر این دنیا پیروز می شوند و ما این پیروزی را به وسیلۀ ایمان به دست آورده ایم. ۵ چه کسی می تواند بر این دنیا پیروز شود؟ فقط آن کسی که ایمان داشته باشد که عیسی، پسر خداست.
۶ عیسای مسیح اوست که با آب و خون آمد. آمدن او نه تنها با آب، بلکه هم با آب و هم با خونِ خودش ثابت گردید. روح است که شهادت می دهد، زیرا او روح حقیقت است. ۷ پس اینجا سه شاهد وجود دارند: ۸ روح مقدس، آب و خون. هر سه با هم یکی هستند و توافق دارند. ۹ اگر ما شهادت انسان را می پذیریم، شهادت خدا قوی تر از آن است، زیرا خدا این شهادت را دربارۀ پسرش داده است. ۱۰ هر کسی که به پسر خدا ایمان دارد، شهادت او را نیز در دل خود دارد اما اگر کسی شهادت خدا را قبول نکند و گواهی او را در مورد پسرش نپذیرد، خدا را دروغگو شمرده است. ۱۱ شهادت این است: خدا به ما زندگی ابدی داده است و این زندگی در پسر اوست. ۱۲ کسی که پسر خدا را دارد، زندگی دارد و کسی که پسر خدا را ندارد، صاحب زندگی نیست.
۱۳ این نامه را به شما نوشتم تا شما که به نام پسر خدا ایمان دارید، اطمینان داشته باشید که زندگی ابدی دارید. ۱۴ ما نزد خدا این اعتبار را داریم که اگر چیزی از او بخواهیم که مطابق ارادۀ او باشد، خدا به خواست ما گوش می دهد. ۱۵ اگر می دانیم که او به ما گوش می دهد، پس این را هم باید بدانیم که هر چه از او بطلبیم به ما می دهد.
۱۶ اگر کسی می بیند که برادر او گناهی کرده است که به مرگ نمی انجامد، پس پیش خدا برای او دعا کند. اگر آن شخص مرتکب چنین گناه نشده باشد، خدا به او زندگی خواهد بخشید. در این میان گناهی هم است که به مرگ می انجامد. پس در این مورد من نمی گویم که دعا کنید. ۱۷ هر نوع بی عدالتی، گناه است اما هر گناهی به مرگ نمی انجامد.
۱۸ ما می دانیم، هر کسی که فرزند خدا شده است، در گناه زندگی نمی کند، زیرا پسر خدا او را نگهداری و حفاظت می کند و شیطان به او دسترسی ندارد.
۱۹ ما می دانیم که متعلق به خدا هستیم، در حالی که همۀ دنیا تحت حکمرانی شیطان قرار دارد.
۲۰ ما می دانیم که پسر خدا آمد و به ما حکمت بخشید تا حقیقت را دریابیم و او را که حقیقت است بشناسیم. ما در اتحاد با او هستیم که سرچشمۀ حقیقت است، یعنی عیسای مسیح پسر خدا. او خدای حقیقی و حیات ابدی است.
۲۱ ای فرزندان عزیز، از بُتها دوری کنید.
اول یوحنا ۵:۱۱ · TDV
فرزند خدا، در حالت عادی و درست عواطف خود، به آینده می‌نگرد، زمانی که تمام موانع برداشته شوند، و او، روح، جان و بدن، در آزادی جلال مانند خداوند خواهد بود. او همچنین روز به روز مشتاق لطف آگاهانه حضور خدای خود است و آرزو دارد که مسیح را بیشتر بشناسد و در مشارکت لذت‌بخش او زندگی کند تا زمانی که جلال فرا رسد. این، اگرچه در شدت متفاوت است و اگرچه توسط تأثیرات جهان قطع می‌شود، اما در مورد هر کسی که زندگی الهی دارد صادق است، زیرا همانند آب‌های یک چشمه، آرزوهای این زندگی از خدا، منبع آنها، سرچشمه می‌گیرد. میزان آرزوها ممکن است متفاوت باشد و طبق پرهیزگاری عملی هر فرزند متفاوت است؛ اما خود زندگی ابدی، تحت تأثیر روح ساکن، به سوی پدر و پسر بالا می‌رود.
خداوند به قوم خود آرزوهایی برای خود می‌دهد. زندگی ابدی که او به فرزندان خود بخشیده است، با زندگی طبیعی متفاوت است، زیرا زندگی طبیعی مستقل از والدین ما که از آنها آن را به دست آورده‌ایم، ادامه می‌یابد. هر انسان زندگی طبیعی خود را در فردیت خود دارد؛ اما زندگی ابدی، در حالی که دارایی هر ایماندار است، بلافاصله با منبع و مبدأ خود، یعنی خدا، مرتبط است. این زندگی در خود ما جدا از منبعش نیست، بلکه در پسر است. «خداوند به ما زندگی ابدی داده است، و این زندگی در پسر اوست.»
عواطف جدید، انگیزه‌های جدید، و اشتیاق‌های جدید به این زندگی تعلق دارند، و خداوند همه اینها را توسط روح خود حفظ می‌کند. سرگردانی، روی گرداندن، و «مرزگذاری با دنیا»ی فرزند خدا—هرچند که برای پدر بی‌احترامی است، و هرچند که نتایج غم‌انگیزی برای خود فرزند خدا دارد—نباید با حقیقت تغییرناپذیر داشتن زندگی ابدی او در مسیح اشتباه گرفته شود.
