خداوند نزدیک است — ۱۷ اکتوبر ۲۰۲۵: یوحنا ۱۴:۱۹

^۱ من تصمیم گرفتم که دیگر نزد شما نیایم تا باعث رنجش شما نگردم. ^۲ زیرا اگر شما را برنجانم، دیگر چه کسی می تواند موجب خوشی من شود، جز شما که باعث رنجش تان شده ام؟ ^۳ من از این سبب آن نامه را نوشتم تا در وقت آمدن من کسانی که باید مرا خوشحال کنند، مایۀ رنجش من نشوند. اطمینان دارم که خوشی من همۀ شما را نیز خوشحال خواهد ساخت. ^۴ من آن نامه را با قلب بسیار غمگین و پریشان و با اشکهای فراوان به شما نوشتم. منظورم رنجاندن شما نبود بلکه می خواستم شما را از محبت خاصی که به شما دارم اطمینان دهم. ^۵ اگر کسی در میان شما باعث رنجش شده است، نه فقط مرا بلکه تا حدی همۀ شما را نیز رنجانیده است. در این مورد نمی خواهم بیش از حد سختگیری کنم. ^۶ همین که اکثریت تان او را تنبیه کردید، برای او کافی است. ^۷ پس شما اکنون باید او را ببخشید و دلداری دهید تا مبادا غم و اندوه زیاد او را از پا بیندازد. ^۸ من از شما خواهش می کنم که از محبت خود به او اطمینان دهید. ^۹ به این سبب، من آن نامه را نوشتم تا شما را آزمایش کنم. من می خواستم ببینم که آیا در هر کاری از تعالیم من اطاعت می کنید یا نه؟ ^۱۰ هرگاه شما کسی را ببخشید، من نیز او را می بخشم و حتی اگر لازم باشد که من هم او را ببخشم، باید بگویم که من او را در حضور مسیح و به خاطر شما بخشیده ام ^۱۱ تا مبادا شیطان از این فُرصت استفاده کند و بر ما غالب شود، زیرا ما از نقشه های او بی خبر نیستیم. ^۱۲ وقتی به شهر تروآس رفتم که خبر خوش عیسای مسیح را اعلام کنم، خداوند فُرصت خوبی برایم مساعد کرد. ^۱۳ اما وقتی برادرم تیطوس را در آنجا نیافتم، فکرم پریشان شد. پس از نزد آنها رخصت گرفتم و به ولایت مقدونیه رفتم. ^۱۴ خدا را سپاس که ما را در اتحاد با مسیح، همیشه در صف پیروزمندان قرار می دهد و به وسیلۀ ما معرفت مسیح را مانند عطر خوشبو در همه جا پخش می کند. ^۱۵ زیرا ما مانند عطر خوشبویی هستیم که مسیح به خدا تقدیم می کند. بوی خوش آن هم بین نجات یافته گان و همچنین بین آنهایی که هلاک می گردند، پخش می گردد. ^۱۶ این بو برای کسانی که به سوی هلاکت روانند، بویی است که مرگ را به دنبال دارد، ولی برای آنهایی که در راه نجات می روند، بوی زندگی بخش می باشد. پس کیست که لیاقت این کار را داشته باشد؟ ^۱۷ ما با کلام خدا تجارت نمی کنیم، چنان که بسیاری می کنند، بلکه ما آن را با صمیمیت، مانند کسانی که از جانب خدا فرستاده شده اند، در حضور او و در پیوسته گی با عیسای مسیح بیان می کنیم.

^۱ من تصمیم گرفتم که دیگر نزد شما نیایم تا باعث رنجش شما نگردم. ^۲ زیرا اگر شما را برنجانم، دیگر چه کسی می تواند موجب خوشی من شود، جز شما که باعث رنجش تان شده ام؟ ^۳ من از این سبب آن نامه را نوشتم تا در وقت آمدن من کسانی که باید مرا خوشحال کنند، مایۀ رنجش من نشوند. اطمینان دارم که خوشی من همۀ شما را نیز خوشحال خواهد ساخت. ^۴ من آن نامه را با قلب بسیار غمگین و پریشان و با اشکهای فراوان به شما نوشتم. منظورم رنجاندن شما نبود بلکه می خواستم شما را از محبت خاصی که به شما دارم اطمینان دهم. ^۵ اگر کسی در میان شما باعث رنجش شده است، نه فقط مرا بلکه تا حدی همۀ شما را نیز رنجانیده است. در این مورد نمی خواهم بیش از حد سختگیری کنم. ^۶ همین که اکثریت تان او را تنبیه کردید، برای او کافی است. ^۷ پس شما اکنون باید او را ببخشید و دلداری دهید تا مبادا غم و اندوه زیاد او را از پا بیندازد. ^۸ من از شما خواهش می کنم که از محبت خود به او اطمینان دهید. ^۹ به این سبب، من آن نامه را نوشتم تا شما را آزمایش کنم. من می خواستم ببینم که آیا در هر کاری از تعالیم من اطاعت می کنید یا نه؟ ^۱۰ هرگاه شما کسی را ببخشید، من نیز او را می بخشم و حتی اگر لازم باشد که من هم او را ببخشم، باید بگویم که من او را در حضور مسیح و به خاطر شما بخشیده ام ^۱۱ تا مبادا شیطان از این فُرصت استفاده کند و بر ما غالب شود، زیرا ما از نقشه های او بی خبر نیستیم. ^۱۲ وقتی به شهر تروآس رفتم که خبر خوش عیسای مسیح را اعلام کنم، خداوند فُرصت خوبی برایم مساعد کرد. ^۱۳ اما وقتی برادرم تیطوس را در آنجا نیافتم، فکرم پریشان شد. پس از نزد آنها رخصت گرفتم و به ولایت مقدونیه رفتم. ^۱۴ خدا را سپاس که ما را در اتحاد با مسیح، همیشه در صف پیروزمندان قرار می دهد و به وسیلۀ ما معرفت مسیح را مانند عطر خوشبو در همه جا پخش می کند. ^۱۵ زیرا ما مانند عطر خوشبویی هستیم که مسیح به خدا تقدیم می کند. بوی خوش آن هم بین نجات یافته گان و همچنین بین آنهایی که هلاک می گردند، پخش می گردد. ^۱۶ این بو برای کسانی که به سوی هلاکت روانند، بویی است که مرگ را به دنبال دارد، ولی برای آنهایی که در راه نجات می روند، بوی زندگی بخش می باشد. پس کیست که لیاقت این کار را داشته باشد؟ ^۱۷ ما با کلام خدا تجارت نمی کنیم، چنان که بسیاری می کنند، بلکه ما آن را با صمیمیت، مانند کسانی که از جانب خدا فرستاده شده اند، در حضور او و در پیوسته گی با عیسای مسیح بیان می کنیم.

^۱ ای عزیزان! این وعده ها برای ماست، پس باید خود را از هر چیزی که جسم و روح ما را آلوده می سازد، پاک کنیم و با خدا ترسی، خود را کاملاً به خدا تسلیم نماییم. ^۲ ما را در قلبهای خود جا دهید. ما به هیچ کس بدی نکرده ایم، ما اخلاق کسی را فاسد نساخته ایم و هیچ کس را فریب نداده ایم. ^۳ سخنان من برای ملامت کردن شما نیست، زیرا چنان که قبلاً گفته بودم، شما آنقدر برای ما عزیز هستید که در مرگ و زندگی با شما خواهیم بود. ^۴ من به شما بسیار اطمینان دارم و افتخار می کنم. بنابر این، با وجود همۀ مشکلات، من دلگرمی و خوشی زیادی دارم. ^۵ وقتی به ولایت مقدونیه رسیدیم، نتوانستیم برای رفع خسته گی خود کمی استراحت کنیم زیرا از هر طرف دچار زحمت شده بودیم. با دیگران در مبارزه بودیم و در دل خود ترس داشتیم. ^۶ اما خدا که به دل شکسته گان آسایش می دهد، با آمدن تیطوس به ما هم دلگرمی بخشید. ^۷ تنها آمدن او نبود که ما را خوشحال ساخت بلکه گزارش از دلگرمی شما به او، نیز ما را شاد ساخت. او در مورد اشتیاق تان برای دیدارم صحبت کرد و برایم گفت که شما از کار تان پشیمان بوده و حال از من دفاع می کنید. شنیدن این گزارشها مرا زیادتر خوشحال ساخت. ^۸ با این که نامۀ من شما را آزرده ساخت اما از نوشتن آن پشیمان نیستم. اگر چه وقتی دیدم آن نامه برای زمان کوتاهی باعث آزرده گی شما شده بود، تا مدتی از نوشتن آن پشیمان شده بودم. ^۹ اما حالا خوشحال هستم، نه به خاطری این که آزرده شده بودید بلکه چون آزرده گی تان باعث توبه شد. زیرا آزرده گی تان مطابق ارادۀ خدا بود تا هیچ ضرری از ما به شما نرسد. ^۱۰ آن آزرده گی که از طرف خداست، باعث توبه می گردد تا نجات یابیم و هیچ پشیمانی به دنبال ندارد اما برعکس آزرده گی دنیوی باعث مرگ می شود. ^۱۱ ببینید، آن آزرده گی را که مطابق ارادۀ خدا تحمل کرده اید، این صفات نیکو را در شما به وجود آورده است. این صفات چه شور و شوقی، چه اشتیاقی در دفاع از بیگناهی خویش، چه ناراحتی در مقابل بی عدالتی ها، چه خدا ترسی، چه علاقه و غیرت برای مجازات خطاکاران! شما نشان دادید که در تمام این کارها بی تقصیر هستید. ^۱۲ من آن نامه را به خاطر آن شخص که بدی کرده و یا آن کسی که به او بدی شده، ننوشتم بلکه تا در حضور خدا اشتیاق شما نسبت به ما، برای خود تان آشکار شود. ^۱۳ همۀ این چیزها به ما دلگرمی بخشید، نه تنها این بلکه دیدن خوشی تیطوس، بیشتر ما را خوشنود ساخت، زیرا شما همه باعث آرامش روحی او گردیده بودید. ^۱۴ من پیش او به شما افتخار کردم و شما آبروی مرا حفظ کردید. همان طور که همه سخنان ما دربارۀ شما راست بود، افتخار ما نیز نسبت به شما پیش تیطوس به حقیقت پیوست. ^۱۵ هر وقت که او اطاعت شما و آن ترس و لرزی را که در زمان ملاقات با او نشان دادید، به یاد می آورد، محبتش نسبت به شما بیشتر می شود. ^۱۶ من چقدر خوشحالم که می توانم در هر کاری به شما اعتماد کنم.

دوم قرنتیان ۲:۱۳–۱۶ · دوم قرنتیان ۲:۴ · دوم قرنتیان ۷:۵–۷ · TDV