۱ از سوی پولُس که به ارادۀ خدا، رسول عیسای مسیح می باشد، به ایمانداران ساکن در شهر اِفِسُس که به عیسای مسیح وفادار هستند:
۲ فیض و سلامتی از طرف پدر آسمانی ما خدا و سَروَر ما عیسای مسیح، به شما باد.
۳ متبارک است خدا، پدر سَروَر ما عیسای مسیح، زیرا او ما را که متعلق به مسیح هستیم از هر نوع برکت های روحانی در جایگاه آسمانی بهره مند ساخته است. 4-5 زیرا خدا ما را پیش از آفرینش دنیا در مسیح برگزید تا در حضور او مقدس و بی عیب باشیم. او از روی محبت و ارادۀ خود، از قبل تصمیم گرفت که ما را از طریق عیسای مسیح، فرزندان خود بشمارد. 6 خدا را برای این فیض پُر جلالش که از طریق پسر عزیزش به ما سخاوتمندانه بخشیده است، ستایش می کنیم. 7 زیرا خدا به وسیلۀ خون مسیح، ما را نجات داد یعنی گناهان ما را بخشید. این نتیجۀ فیض بی اندازۀ اوست 8 که از حکمت و دانایی خود به فراوانی به ما بخشیده است. 9 خدا راز ارادۀ خود را به ما آشکار ساخت و مطابق با لطف خود این هدف را به وسیلۀ عیسای مسیح انجام داد. 10 این نقشه زمانی کامل می گردد که همه چیز، چه در آسمان و چه در زمین، تحت فرمان مسیح متحد گردند.
11 خدایی که همه چیز را مطابق اراده و نقشۀ خود انجام می دهد، ما را انتخاب کرد تا متعلق به مسیح شویم. زیرا ما را از ابتدا مطابق ارادۀ خویش برگزیده بود. 12 پس ما چون اولین کسانی بودیم که به مسیح امید بستیم، باید جلال و عظمت خدا را ستایش کنیم. 13 شما نیز وقتی کلام راستی یعنی مژدۀ نجات را شنیدید، به مسیح ایمان آوردید و خدا، روح مقدس خود را که وعده کرده بود، به شما فرستاد و به این ترتیب مُهر مالکیت خود را بر شما گذاشت. 14 روح مقدس ضامن آن است که آنچه را خدا وعده داده است، به ما عطا خواهد نمود و به ما اطمینان می دهد که متعلقان خود را نجات می بخشد، تا جلال و عظمت خدا را ستایش کنیم.
15 به این سبب، چون از ایمان شما به عیسای مسیح و محبت شما به همۀ ایمانداران با خبر شدم، 16 از شکرگزاری به درگاه خدا به خاطر شما دست نمی کشم و همیشه شما را در دعاهایم به یاد می آورم. 17 من دعا می کنم که خدای سَروَر ما عیسای مسیح، یعنی آن پدر پُر جلال، روح حکمت و مکاشفه را به شما ببخشد تا خدا را بهتر بشناسید. 18 دعا می کنم که چشمان دل تان روشن شود و بدانید که به کدام امید دعوت شده اید و درک کنید که خدا چه برکت پُر شکوهی را از سرمایۀ بی پایان خود به ایمانداران وعده کرده است 19 و عظمت بی اندازۀ قدرت او را که در ما ایمانداران در کار است، بفهمید. 20 این همان قدرت بزرگ خداست که مسیح را پس از مرگ دوباره زنده کرد و به دست راست خود در جایگاه آسمانی نشاند. 21 خدا او را بالاتر از هر حکومت و سلطنت روحانی و دنیوی، هر قدرت و مقام والای دیگر که بتوان از آن نام بُرد، قرار داد تا نه تنها در این دنیا بلکه در دنیای آینده نیز این مقام عالی را داشته باشد. 22 خدا همه چیز را زیر پای مسیح نهاد و اراده فرمود که او برای کلیسا سَرِ همه باشد. 23 کلیسا بدن اوست و او این اجتماع ایمانداران و همۀ کاینات را با حضور خود پُر می سازد.
۱ مسیح ما را رهایی بخشید، پس در آزادی تان استوار بمانید. نگذارید که بار دیگر یوغ بنده گی به گردن شما گذاشته شود.
۲ ببینید، من پولُس به شما می گویم، اگر اجازه دهید که شما را ختنه کنند، مسیح برای شما فایده یی ندارد. ۳ به کسی که می خواهد ختنه شود بار دیگر تأکید می کنم: او مجبور است تا از تمام احکام شریعت اطاعت نماید. ۴ شما که کوشش می کنید با اجرای شریعت عادل شمرده شوید، ارتباط خود را با مسیح قطع می کنید و از فیض خدا دور می شوید. ۵ زیرا ما به وسیلۀ روح مقدس در انتظار آن عدالتی هستیم که از راه ایمان حاصل می شود. ۶ برای کسی که در عیسای مسیح زندگی می کند، ختنه شدن یا ختنه نشدن چیز مهمی نیست. آنچه مهم است، ایمانی است که با محبت عمل می کند.
۷ شما خوب پیش می رفتید. چه کسی شما را چنین گمراه ساخت که نباید از حقیقت اطاعت کنید؟ ۸ این کار از جانب خدا نیست، چون او شما را به حقیقت دعوت کرده است. ۹ «مقدار کمی خمیرمایه، خمیر زیادی را می رساند.» ۱۰ من در خداوند اطمینان دارم که شما عقیدۀ دیگری نخواهید داشت و آن کس که شما را به دو دلی انداخته است، هر کسی که باشد به جزای اعمالش خواهد رسید.
۱۱ اما ای ایمانداران! اگر من هنوز ختنه کردن را موعظه می کردم، پس چرا باز هم از طرف یهودیان جفا می دیدم؟ اگر چنین کاری می کردم، دیگر کسی از موعظۀ صلیب نمی رنجید. ۱۲ ای کاش کسانی که به خاطر ختنه کردن این قدر شما را پریشان می سازند، ختنۀ خود را کاملتر کرده و خویشتن را از مردی می انداختند.
۱۳ ای ایمانداران! شما برای آزادی فرا خوانده شده اید، ولی از این آزادی برای برآوردن هوسهای جسمانی خود سوء استفاده نکنید بلکه با محبت یکدیگر را خدمت کنید. ۱۴ زیرا تمام شریعت در یک حکم خلاصه می شود: «همسایه ات را مانند خود دوست بدار.» ۱۵ اما اگر مانند حیوان درنده بر ضد همدیگر بجنگید، یکدیگر را به طور کامل نابود خواهید ساخت.
۱۶ پس من می گویم، اگر با روح مقدس زندگی کنید، خواهشهای نفسانی را بجا نخواهید آورد. ۱۷ زیرا خواهشهای نفسانی، خلاف خواست روح مقدس است و خواهشهای روح مقدس بر خلاف طبیعت نفسانی است. این دو مخالف یکدیگر اند. شما نمی توانید هر چه دل تان بخواهد بکنید. ۱۸ اما اگر روح مقدس شما را هدایت کند، شما تحت فرمان شریعت نیستید.
۱۹ کارهای طبیعت نفسانی عبارت اند از: فساد جنسی، ناپاکی، هرزه گی، ۲۰ بُت پرستی، جادوگری، دشمنی، ستیزه جویی، حسادت، خشم، رقابت، اختلاف، تفرقه، ۲۱ طمع، مستی، عیاشی و مانند اینها. چنان که در گذشته به شما هُشدار داده بودم، باز می گویم کسانی که چنین کارهایی را می کنند، در میراث پادشاهی خدا نصیبی نخواهند داشت.
۲۲ اما ثمره یی که روح مقدس به بار می آورد محبت، خوشی، سلامتی، بردباری، مهربانی، خیرخواهی، وفاداری، ۲۳ فروتنی و خویشتنداری است که هیچ قانونی بر خلاف آن وجود ندارد. ۲۴ کسانی که متعلق به عیسای مسیح هستند، طبیعت نفسانی را با هوسها و خواهشهای آن بر صلیب کُشته اند. ۲۵ اگر روح مقدس سرچشمۀ زندگی ماست، پس رفتار ما هم باید مطابق روح مقدس باشد. ۲۶ خودپسند نباشیم و یکدیگر را نرنجانیم و بر یکدیگر حسادت نورزیم.
۱ چون شریعت موسی تصویر کاملی از چیزهای حقیقی نبود بلکه فقط سایه یی بود که دربارۀ چیزهای نیکوی آینده از پیش خبر می داد، پس شریعتی که مطابق آن همان قربانی ها هر سال تقدیم می شد هرگز نمی توانست مردم را به کمال برساند. ۲ اگر عبادت کننده گان فقط یکبار از گناهان خود پاک می شدند و دیگر وجدان گناهکار نمی داشتند، آیا تقدیم این قربانی ها متوقف نمی شد؟ ۳ در حالی که آن قربانی ها، هر سال فقط یادآور گناهان بودند، ۴ زیرا خون گاوها و بزها هرگز نمی تواند گناهان را بر طرف نماید.
۵ از همین خاطر وقتی مسیح به دنیا آمد، به خدا گفت:
«تو خواهان قربانی و هدیه نبودی،
اما برای من بدنی فراهم ساختی.
۶ از قربانی های سوختنی
و قربانی های گناه خوشنود نبودی.
۷ آنگاه گفتم: ای خدا، من حاضرم!
تا همان گونه که در کتاب تورات دربارۀ من نوشته شده است،
ارادۀ تو را بجا آورم.»
۸ او اول فرمود: «تو خواهان قربانی، هدیه، قربانی های سوختنی و قربانی های گناه نبودی و از آنها خوشنود نمی شدی.» با آن که این چیزها مطابق شریعت موسی تقدیم می شدند. ۹ سپس فرمود: «ای خدا، من حاضرم تا ارادۀ تو را بجا آورم.» پس خدا قربانی های قبلی را یک طرف گذاشت تا قربانی دوم را پا بر جا نگهدارد. ۱۰ به این گونه ما به ارادۀ خدا و با قربانی بدن عیسای مسیح، یکبار و برای همیشه، از گناهان خود پاک گشتیم.
۱۱ هر کاهنی همه روزه پیش قربانگاه ایستاده می شود و خدمت خود را انجام می دهد و همان یک نوع قربانی را بارها تقدیم می کند، قربانی هایی که هرگز قادر به بر طرف ساختن گناه نیست. ۱۲ اما مسیح تنها یک قربانی را برای همیشه به خاطر گناهان ما تقدیم کرد و پس از آن در دست راست خدا نشست. ۱۳ و در همانجا او منتظر است تا دشمنانش زیر پای او گردند. ۱۴ پس او با همان یک قربانی، کسانی را که از گناه پاک شده اند، برای همیشه کامل ساخت.
۱۵ در اینجا ما گواهی روح مقدس را نیز داریم که از اول به ما گفته بود:
۱۶ «این است عهد و پیمانی که پس از آن روزها با آنها خواهم بست.»
خداوند می فرماید:
«احکام خود را در دلهای آنها گذاشته،
و در افکار شان خواهم نوشت.»
۱۷ و پس از آن می افزاید:
«من هرگز دیگر گناهان و خطاهای آنها را به یاد نخواهم آورد.»
۱۸ پس وقتی این گناهان بخشیده شده باشند، دیگر نیازی به قربانی برای گناه نیست.
۱۹ پس ای عزیزان! به وسیلۀ خون عیسای مسیح، جرأت یافته ایم که به مقدسترین جایگاه داخل شویم، ۲۰ او راه تازه و زنده یی را به وسیلۀ پرده که بدن خود او بود به روی ما باز کرده است تا به آن جای مقدس وارد شویم. ۲۱ ما کاهن اعظمی داریم که بر خانۀ خدا قرار دارد، ۲۲ پس بیایید که از صمیم قلب و اطمینان کامل ایمان، دلهای خود را از فکر گناه پاک ساخته، بدنهای خود را با آب خالص بشوییم و به حضور خدا نزدیک شویم. ۲۳ بیایید، به امیدی که به ما وعده شده است، با پایداری اقرار کنیم، زیرا خدا به وعدۀ خود وفا می کند. ۲۴ در فکر آن باشیم که چگونه می توانیم یکدیگر را به محبت و انجام اعمال نیکو تشویق کنیم. ۲۵ از یکجا شدن با ایمانداران در گردهمآیی ها دوری نکنیم، چنان که بعضی ها عادت کرده اند. بلکه یکدیگر را بیشتر تشویق نماییم، چون می بینید که روز خداوند نزدیک می شود.
۲۶ اگر ما پس از شناخت کامل حقیقت، باز هم به طور عمدی گناه کنیم، دیگر هیچ قربانی یی برای بخشش گناهان ما باقی نمی ماند ۲۷ بلکه فقط انتظار وحشتناک روز داوری و آتش خشمی که دشمنان خدا را می سوزاند، باقی خواهد ماند. ۲۸ اگر کسی شریعت موسی را رد می کرد، به گواهی دو یا سه شاهد بدون دلسوزی کُشته می شد. ۲۹ پس آن کسی که پسر خدا را تحقیر نموده و خونی را که عهد و پیمان میان خدا و انسان را اعتبار بخشیده است و گناهان او را پاک ساخته است، ناچیز شمارد و به روح پُر فیض خدا بی حرمتی نماید، با چه جزای شدیدتری روبرو خواهد شد؟ ۳۰ زیرا ما می دانیم که خداوند فرمود: «انتقام از من است، من تلافی خواهم کرد» و باز هم فرمود: «خداوند بنده گان خود را داوری خواهد کرد.» ۳۱ افتادن به دستهای خدای زنده چقدر ترسناک است!
۳۲ روزهای گذشتۀ تان را به یاد بیاورید، زمانی را که تازه از نور خدا روشن شده بودید. شما رنجهای زیادی دیدید، ولی در برابر آن استوار ماندید. ۳۳ شما زمانی پیش مردم تحقیر و شکنجه می شدید و یک زمان دیگر شریک درد و رنج کسانی بودید که چنین بدی ها را می دیدند. ۳۴ شما با زندانیان همدردی می کردید و وقتی مال و دارایی شما را به زور می گرفتند، با پیشانی باز می پذیرفتید، چون می دانستید که شما چیزهای بسیار بهتری دارید که تا به ابد باقی می ماند. ۳۵ پس اعتماد خود را از دست ندهید، زیرا پاداش بزرگ به همراه خواهید داشت. ۳۶ شما به صبر بیشتری نیاز دارید تا ارادۀ خدا را انجام داده و برکتهایی را که او وعده داده است، به دست آورید. ۳۷ چنانچه نوشته شده است:
«زمان کمی باقی مانده است،
و آن کس که باید بیاید،
خواهد آمد و دیر نخواهد کرد.
۳۸ پیرو عادل من به وسیلۀ ایمان زندگی می کند،
اما اگر کسی از ایمان خود به عقب برگردد،
من از او خوشنود نخواهم بود.»
۳۹ لیکن ما از آن کسانی نیستیم که از ایمان خود به عقب برگردیم و نابود شویم بلکه از جملۀ کسانی هستیم که ایمان داریم و نجات می یابیم.
یوحنا این را به هفت کلیسا درآسیا خطاب می‌کند، که در ترکیه غربی امروزی قرار داشتند. اینها مجامع واقعی بودند که در آن زمان وجود داشتند، اما نمادی نیز برای شرایطی هستند که ممکن است در کلیساهای امروز یافت شود. راه سوم برای نگاه به این هفت کلیسا این است که آنها را به عنوان تاریخ نبوی کلیسا در طول زمان ببینیم.
فیض و صلح با هم، وحدتی را که خدا امروز در کلیسا می‌بیند، تأکید می‌کنند. این وحدت در این هفت کلیسا دیده می‌شود: حتی اگر آنها هفت مجمع مجزا و فردی باشند، درمسیح به هم متصل دیده می‌شوند.
این فیض و صلح «از او که هست و بود و می‌آید» جاری می‌شود. این خداست، منبع هر برکت (یعقوب ۱:۱۷؛ افسسیان ۱:۳). او آن وجود همیشه حاضر است که همیشه یکسان است و هرگز تغییر نمی‌کند (ملاکی ۳:۶). این برکات فیض و صلح همچنین «از هفتروح» جاری می‌شود. ما هرگز نباید این تصور را داشته باشیم که هفتروح مختلف وجود دارد. هفتعددکمال است، بنابراین این عبارت بر کمالروحالقدس تأکید می‌کند (مقایسه کنید اشعیا ۱۱:۲). او روحفیض است (عبرانیان ۱۰:۲۹) که صلح را درزندگی ایمانداران ایجاد می‌کند (غلاطیان ۵:۲۲).
در نهایت، می‌بینیم که این فیض و صلح از خداوندعیسیمسیح جاری می‌شود. به نظر می‌رسد که او آخرین بار ذکر شده است زیرا یوحنادر شرف شروع به ستایشخداوندعیسی است و این موضوع را در سراسر این کتاب ادامه خواهد داد! او ادامه می‌دهد و از او به عنوان شاهد امین، نخست‌زاده از مردگان، و حاکم بر پادشاهان زمین صحبت می‌کند. باشد که قلب‌های ما یاد بگیرند که خداوندعیسیمسیح را همانطور که در آغاز مکاشفهعیسیمسیح به ما آموزش داده شده است، بزرگ بدارند.
