۱ همان گونه که مسیح جسماً رنج کشید، شما نیز خود را برای همین کار آماده سازید. زیرا کسی که در جسم خود رنج کشیده باشد، دیگر گرفتار گناه نمی شود ۲ بلکه تا آخر عمر خود مطابق ارادۀ خدا زندگی خواهد کرد، نه با خواهشهای نفسانی. ۳ زیرا شما در گذشته وقت زیاد را صرف کارهایی که بی ایمانان انجام می دادند، کرده اید. در آن وقت زندگی شما در بی بند و باری، شهوترانی، مستی، عیاشی، محافل شراب خوری و بُت پرستی شرم آور سپری می شد. ۴ اکنون که شما با آنها در این محافل بی بند و بار شرکت نمی کنید، به این سبب از شما بدگویی می کنند. ۵ اما آنها در برابر آن خدایی که زنده گان و مُرده گان را داوری خواهد کرد، جوابگو هستند. ۶ به همین دلیل خبر خوش حتی به مُرده گان نیز موعظه شد، اگر چه آنها جسماً مورد داوری قرار گرفتند، در روح دارای زندگی اند، همان طوری که خدا زنده است.
۷ پایان همه چیز نزدیک است، پس باید حواس تان جمع و در دعا، جدی و هوشیار باشید. ۸ مهمتر از همه، محبت بی آلایش به یکدیگر داشته باشید، زیرا محبت گناهان زیادی را می پوشاند. ۹ بدون شکایت مهمان نوازی کنید. ۱۰ به عنوان کسانی که برکتهای گوناگون را از خدا دریافت کرده اید، تحفه های روحانی خود را برای خدمت دیگران به کار ببرید. ۱۱ اگر کسی موعظه می کند، پیام خدا را موعظه کند و اگر کسی خدمت می کند، با قدرتی که خدا به او عطا کرده است خدمت کند، تا در همه چیز خدا به وسیلۀ عیسای مسیح جلال یابد. همه جلال و قدرت تا به ابد از آن اوست! آمین.
۱۲ ای عزیزان! اگر به آزمایشهای دردناک دچار می شوید، تعجب نکنید و چنان رفتار نکنید که گویی چیز عجیب برای شما پیش آمده است. ۱۳ بلکه از این شاد باشید که در رنجهای مسیح شریک شده اید تا وقتی او با شکوه و جلالش ظاهر می شود، خوشی شما کامل گردد. ۱۴ هرگاه به خاطر نام مسیح توهین می شوید، خوشحال باشید، زیرا روح پُر جلال خدا همیشه با شما خواهد بود. ۱۵ هیچ یک از شما نباید به نام قاتل، دزد، شخص بدکار یا مداخله گر دچار رنج شود. ۱۶ اگر کسی به عنوان پیرو مسیح رنج را متحمل می شود، نباید احساس شرم کند بلکه برای این که نام مسیح را بر خود دارد، خدا را ستایش کند.
۱۷ وقت آن رسیده است که داوری بر فرزندان خدا شروع شود. اگر داوری اول از ما شروع شده است، پس داوری بر کسانی که خبر خوش خدا را اطاعت نکرده و رد کردند، چگونه خواهد بود؟ ۱۸ اگر نجات عادلان این قدر دشوار است، عاقبت گناهکاران و اشخاص دور از خدا چه خواهد بود؟ ۱۹ پس کسانی که مطابق ارادۀ خدا دچار رنج و زحمت می گردند به نیکوکاری خویش ادامه دهند و جان خود را به دست خداوندی که آنها را خلق کرده است و همیشه به وعده های خود وفا می کند، بسپارند.
۱ همان گونه که مسیح جسماً رنج کشید، شما نیز خود را برای همین کار آماده سازید. زیرا کسی که در جسم خود رنج کشیده باشد، دیگر گرفتار گناه نمی شود ۲ بلکه تا آخر عمر خود مطابق ارادۀ خدا زندگی خواهد کرد، نه با خواهشهای نفسانی. ۳ زیرا شما در گذشته وقت زیاد را صرف کارهایی که بی ایمانان انجام می دادند، کرده اید. در آن وقت زندگی شما در بی بند و باری، شهوترانی، مستی، عیاشی، محافل شراب خوری و بُت پرستی شرم آور سپری می شد. ۴ اکنون که شما با آنها در این محافل بی بند و بار شرکت نمی کنید، به این سبب از شما بدگویی می کنند. ۵ اما آنها در برابر آن خدایی که زنده گان و مُرده گان را داوری خواهد کرد، جوابگو هستند. ۶ به همین دلیل خبر خوش حتی به مُرده گان نیز موعظه شد، اگر چه آنها جسماً مورد داوری قرار گرفتند، در روح دارای زندگی اند، همان طوری که خدا زنده است.
۷ پایان همه چیز نزدیک است، پس باید حواس تان جمع و در دعا، جدی و هوشیار باشید. ۸ مهمتر از همه، محبت بی آلایش به یکدیگر داشته باشید، زیرا محبت گناهان زیادی را می پوشاند. ۹ بدون شکایت مهمان نوازی کنید. ۱۰ به عنوان کسانی که برکتهای گوناگون را از خدا دریافت کرده اید، تحفه های روحانی خود را برای خدمت دیگران به کار ببرید. ۱۱ اگر کسی موعظه می کند، پیام خدا را موعظه کند و اگر کسی خدمت می کند، با قدرتی که خدا به او عطا کرده است خدمت کند، تا در همه چیز خدا به وسیلۀ عیسای مسیح جلال یابد. همه جلال و قدرت تا به ابد از آن اوست! آمین.
۱۲ ای عزیزان! اگر به آزمایشهای دردناک دچار می شوید، تعجب نکنید و چنان رفتار نکنید که گویی چیز عجیب برای شما پیش آمده است. ۱۳ بلکه از این شاد باشید که در رنجهای مسیح شریک شده اید تا وقتی او با شکوه و جلالش ظاهر می شود، خوشی شما کامل گردد. ۱۴ هرگاه به خاطر نام مسیح توهین می شوید، خوشحال باشید، زیرا روح پُر جلال خدا همیشه با شما خواهد بود. ۱۵ هیچ یک از شما نباید به نام قاتل، دزد، شخص بدکار یا مداخله گر دچار رنج شود. ۱۶ اگر کسی به عنوان پیرو مسیح رنج را متحمل می شود، نباید احساس شرم کند بلکه برای این که نام مسیح را بر خود دارد، خدا را ستایش کند.
۱۷ وقت آن رسیده است که داوری بر فرزندان خدا شروع شود. اگر داوری اول از ما شروع شده است، پس داوری بر کسانی که خبر خوش خدا را اطاعت نکرده و رد کردند، چگونه خواهد بود؟ ۱۸ اگر نجات عادلان این قدر دشوار است، عاقبت گناهکاران و اشخاص دور از خدا چه خواهد بود؟ ۱۹ پس کسانی که مطابق ارادۀ خدا دچار رنج و زحمت می گردند به نیکوکاری خویش ادامه دهند و جان خود را به دست خداوندی که آنها را خلق کرده است و همیشه به وعده های خود وفا می کند، بسپارند.
۱ ای عزیزان! این دومین نامه ای است که به شما می نویسم. در هر دو نامه کوشش نموده ام که با یادآوری این مطالب، افکار پاک را در ذهن شما بیدار نمایم. ۲ می خواهم سخنان پیامبران مقدس را که در گذشته گفته اند و حکمی را که سَروَر و نجات دهندۀ ما عیسای مسیح به رسولان خود داده است، به یاد شما بیاورم. ۳ اولتر از همه باید بدانید که در روزهای آخر اشخاصی پیدا خواهند شد که زیر فرمان خواهشهای پلید نفسانی خود، ایمان شما را مسخره خواهند کرد. ۴ آنها خواهند گفت: «کسی که وعده داده بود می آید، کجاست؟ زیرا از زمانی که پدران ما مُردند، همه چیز همان گونه است که از ابتدای آفرینش بوده است.» ۵ آنها می خواهند آگاهانه این کلام را نادیده بگیرند که آسمانها از قبل وجود داشتند و زمین به امر خدا از بین آب آفریده شد و به وسیلۀ آب شکل گرفت، ۶ همین گونه به وسیلۀ آبِ سیل بود که دنیای قدیم غرق و ویران شد. ۷ اما آسمانها و زمینی که اکنون موجود اند، به وسیلۀ همان کلام خدا نگهداری می شوند تا در روز داوری خدا ناشناسان با آتش نابود گردند.
۸ اما ای عزیزان، از این حقیقت چشم پوشی نکنید که پیش خداوند یک روز، مانند هزار سال و هزار سال مانند یک روز می باشد. ۹ خداوند آن گونه که بعضی آدمها گمان می کنند، دربارۀ چیزهایی که وعده کرده است تأخیر نمی کند بلکه به خاطر شما صبر می کند و نمی خواهد که کسی نابود شود زیرا خداوند می خواهد که همه از گناهان خود توبه کنند.
۱۰ اما روز خداوند مانند آمدن نا آگاهانۀ یک دزد خواهد بود. در آن روز آسمانها با صدای بلند ناپدید گشته و همه ستاره گان آسمان سوخته و نابود خواهند شد. زمین و همه کارهایش آشکار خواهد شد. ۱۱ وقتی می بینید که همۀ این چیزها نابود خواهند شد، پس چگونه باید زندگی کنید؟ شما باید زندگی مقدس و خدا پسندانه داشته باشید. ۱۲ در انتظار روز خداوند باشید و آرزو کنید که آن روز زودتر برسد، آن روزی که آسمانها خواهند سوخت و نابود خواهند شد و اجسام آسمانی از حرارت آن ذوب خواهند گردید. ۱۳ اما به هر صورت ما مطابق وعدۀ خدا در انتظار آسمانها و زمین جدید هستیم که جایگاه عدالت خواهد بود.
۱۴ پس ای عزیزان، اکنون که در انتظار چنین روزی هستید، کوشش کنید که در حضور خداوند، پاک و بی عیب و در صلح یافت شوید. ۱۵ به این اطمینان داشته باشید که صبر خداوند ما برای نجات شماست. همان گونه که برادر عزیز ما پولُس با حکمتی که خداوند به او بخشیده بود، برای شما نوشته است. ۱۶ او در نامه های خود دربارۀ این چیزها سخن می گوید و می نویسد. در این نامه ها مطالب دشواری هم است که مردم نادان و ساده دل آنها را غلط تفسیر می کنند. این اشخاص با دیگر نوشته های پیامبران نیز چنین برخورد می کنند و این عمل باعث هلاکت شان خواهد شد.
۱۷ اما ای عزیزان، حالا که شما پیش از پیش همۀ این چیزها را می دانید، متوجه باشید و خود را از تعالیم نادرست مردمان شریر دور نگهدارید تا مبادا گمراه شده و از جایگاه امن تان سقوط کنید. ۱۸ اما در فیض و شناخت سَروَر و نجات دهندۀ ما عیسای مسیح همیشه رشد کنید. جلال بر او باد، از حال تا به ابد! آمین.
اول پِطرُس ۴:۵ · اول پِطرُس ۴:۷–۸ · دوم پِطرُس ۳:۹ · TDV
اکنون ما مسیحیان باید به یاد داشته باشیم که به پایان همه چیز رسیدهایم. بدیهی است که پطرس وقتی در حدود سال ۶۰ میلادی نوشت، منظور او این نبود که پایان این دوران فرا رسیده است، بلکه منظور او این بود که دوران پایانی فرا رسیده است – این «آخرین زمان» است. داور کاملاً آماده است (آیه ۵)؛ او «در آستانه» است (یعقوب ۵:۹)، آماده ورود به دادگاه و نشستن بر کرسی خود تا داوری آغاز شود. بنابراین، همه چیز در همان آغاز عصری که در آن زندگی میکنیم، کاملاً برای داوری آماده بود، و تنها بردباری خداست که داوری را به تأخیر میاندازد (دوم پطرس ۳:۹). پس چقدر باید هوشیار و مراقب دردعا باشیم!
بیش از این، ما باید با عشق پرشور در میان خود، و استفاده از هر هدیه و توانایی برای جلال خدا، که همه این چیزها از او سرچشمه میگیرد، مشخص شویم. دنیا مکانی سرد و انتقادی است؛ محفل مسیحی باید مکانی از عشق گرم باشد. وقتی عشق در میان مسیحیان با شور و حرارت وجود دارد، به طور غیرفعال در پوشاندن کثرت گناهان و به طور فعال دربخشش و مهماننوازی خود را ابراز میکند.
افسوس که گناهان زیادی وجود دارد، حتی در میان مؤمنان واقعی. دنیای متخاصم از تبلیغ گناهان مؤمنان، اعلام آنها از پشت بامها، لذت میبرد. عشق در محفل مسیحی آنها را چنان احساس میکند که گویی گناهان خودشان هستند و آنها را میپوشاند. وقتی یک مسیحی خود را مشغول تبلیغ گناهان مسیحی دیگری میکند، بدین وسیله وضعیت جسمانی خود را تبلیغ میکند. بسیاری از ما ترجیح میدهیم مراقب باشیم که گناهمسیحی دیگری را که اتفاقاً در مجامع عمومی ما با ما ملاقات میکند، تبلیغ نکنیم. آیا ما درمورد مؤمنانی که با ما ملاقات نمیکنند نیز به همین اندازه مراقب هستیم؟