نور روزانه, اکتوبر ۲۴: ای خداوند، بیدار شو! (مزامیر ۴۴:۲۳)

بخود گفتم که از حضور تو رانده شده ام و دیگر عبادتگاه مقدس ترا نخواهم دید.

یونس ۲:۴

اما سهیون می گوید: «خداوند مرا ترک کرده و از یاد برده است.» خداوند جواب می دهد: «آیا یک مادر می تواند طفل شیرخوار خود را فراموش کند؟ آیا می تواند به کودکی که در رَحِم خود پرورش داده است، شفقت نشان ندهد؟ باز هم ممکن است مادر این کار را بکند، اما من ترا فراموش نمی کنم.

اشعیا ۴۹:۱۴–۱۵

سعادت و سلامتی را از من گرفته است. گفتم: «همه چیز من زوال شد و امید من از خداوند قطع گردید.»

سوگنامه ۳:۱۷–۱۸

ای خداوند، بیدار شو! چرا خوابیده ای؟ برخیز و ما را تا به ابد ترک مکن.

مزامیر ۴۴:۲۳

پس ای یعقوب چرا فکر می کنی و ای اسرائیل، چرا می گوئی: «خدا از رنجهای من بی خبر است و به حق من توجهی ندارد؟»

اشعیا ۴۰:۲۷

از شدت غضب برای لحظه ای روی خود را از تو پنهان کردم، ولی با محبت ابدی به تو شفقت نشان می دهم.

اشعیا ۵۴:۸

ای جان من چرا افسرده شده ای و چرا در من پریشان گشته ای؟ بر خدا امید داشته باش زیرا که او را دوباره ستایش خواهم کرد، که نجات روی من و خدای من است.

مزامیر ۴۳:۵

ما از هر طرف تحت فشار هستیم ولی خود را از دست نمی دهیم، دچار شک و تردید می شویم اما تسلیم نا امیدی نمی گردیم. آزار می بینیم اما هیچ وقت تنها نیستیم. به زمین می خوریم، ولی نابود نمی شویم.

دوم قرنتیان ۴:۸–۹

وقتی مردمان فقیر و محتاج به جستجوی آب بروند و نیابند و زبان شان از تشنگی خشک شود، من که خداوند هستم، دعای شان را اجابت می کنم.

اشعیا ۴۱:۱۷

بسیاری می گویند: «کیست که به ما احسان نماید؟» ای خداوند.

مزامیر ۴:۶

از اینهمه زحماتی که یک انسان در زندگی خود متحمل می شود چه حاصل می بیند؟ تا که زنده است بغیر از تشویش و درد سر چیز دیگری عایدش نمی شود. حتی در شب هم آرامش فکری ندارد. ... زیرا که همگی بیهوده و بیفایده اند و باد را دنبال کردن است.

جامعه ۲:۲۲–۲۳, ۱۷

یکی اینکه، آن ها مرا که چشمۀ آب حیات هستم، ترک نمودند و دیگر این که برای خود حوضهای شکسته کنده اند که نمی توانند آب را در خود نگهدارند.

ارمیا ۲:۱۳

همۀ کسانی را که پدر به من می بخشد به سوی من خواهند آمد و کسی را که پیش من می آید، هیچگاه بیرون نخواهم کرد.

یوحنا ۶:۳۷

زیرا من زمین تشنه را سیراب می کنم و در کشتزارهای خشک نهرهای آب را جاری می سازم.

اشعیا ۴۴:۳

خوشا به حال کسانی که گرسنه و تشنۀ عدالت هستند، زیرا ایشان سیر خواهند شد.

متی ۵:۶

ای خدا، تو خدای من هستی. در سحر تو را می جویم. در زمینِ خشک و تشنه و بی آب، جان من تشنۀ تو است و تمام وجودم مشتاق تو.

مزامیر ۶۳:۱