نور روزانه, اکتوبر ۲۱: از پُری فیض او، همۀ ما برخوردار شدیم

از پُری فیض او، همۀ ما برخوردار شدیم، فیض بالای فیض.

یوحنا ۱:۱۶

این است پسر عزیز من که از او خوشنودم.

متی ۱۷:۵

ببینید، چه محبت بزرگی خدای پدر در حق ما کرده است تا ما به نام فرزندان او خوانده شویم و همین طور هم هستیم.

اول یوحنا ۳:۱

به وسیلۀ پسر خود با ما سخن گفته است. همان پسری که وارث همه چیز گردیده و به وسیلۀ او همۀ جهان را آفریده است.

عبرانیان ۱:۲

اگر فرزندان هستیم، پس وارث هم می باشیم یعنی در برکت های خدا همراه با مسیح سهیم می گردیم. زیرا اگر در رنج مسیح شریک هستیم، در جلال او نیز شریک می شویم.

رومیان ۸:۱۷

من و پدر یکی هستیم.» ... حد اقل به کارهایم ایمان آورید تا بدانید و ایمان داشته باشید که پدر در من و من در پدر هستم.

یوحنا ۱۰:۳۰, ۳۸

به من دست نزن زیرا هنوز به نزد پدر بالا نرفته ام اما پیش برادرانم برو و به آنها بگو که اکنون پیش پدر خود که پدر شما و خدای خود که خدای شما است بالا می روم.

یوحنا ۲۰:۱۷

من در آنها و تو در من.

یوحنا ۱۷:۲۳

خدا همه چیز را زیر پای مسیح نهاد و اراده فرمود که او برای کلیسا سَرِ همه باشد. کلیسا بدن اوست و او این اجتماع ایمانداران و همۀ کاینات را با حضور خود پُر می سازد.

اِفِسُسیان ۱:۲۲–۲۳

ای عزیزان! این وعده ها برای ماست، پس باید خود را از هر چیزی که جسم و روح ما را آلوده می سازد، پاک کنیم و با خدا ترسی، خود را کاملاً به خدا تسلیم نماییم.

دوم قرنتیان ۷:۱

به یقین به شما می گویم که هیچ غلام از سَروَر خود و هیچ قاصدی از فرستندۀ خویش بزرگتر نیست. هرگاه این را فهمیدید، خوشا به حال تان که آن را عملی نمایید.

یوحنا ۱۳:۱۶–۱۷

در آن زمان مردی به نام شمعون در اورشلیم زندگی می کرد. او یک مرد خدا ترس و پرهیزگار بود که در انتظار تسلی اسرائیل بود. روح مقدس با او بود. ... شمعون با هدایت روح مقدس به داخل خانۀ خدا آمد. هنگامی که یوسف و مریم، کودک نوزاد را به داخل خانۀ خدا آوردند تا آنچه را که مطابق شریعت مقرر بود انجام دهند.

لوقا ۲:۲۴–۲۷

چون من، پسر انسان، نیامده ام تا خدمت شوم بلکه به دیگران خدمت کنم و جان خود را در راه بسیاری فدا سازم.

متی ۲۰:۲۸

عیسی می دانست که پدر همه چیز را به دست او سپرده است و این را هم می دانست که از نزد خدا آمده است و به سوی خدا باز می گردد، پس از سر دسترخوان برخاست، چپن خود را کشید و قدیفه یی گرفته به کمر بست. بعد از آن در یک لگن آب ریخت و شروع به شُستن پاهای شاگردان کرد و آنها را با قدیفه یی که بر کمر بسته بود، خشک کرد.

یوحنا ۱۳:۳–۵