نور روزانه, سپتمبر ۱۷: نَی خمیده را نخواهد شکست (متی ۱۲:۲۰)

نَی خمیده را نخواهد شکست.

متی ۱۲:۲۰

قربانی ای مورد پسند خدا، روح شکسته است. خدایا، تو دل شکسته و فروتن را خوار نخواهی شمرد.

مزامیر ۵۱:۱۷

شکسته دلان را شفا می دهد و زخم های ایشان را می بندد.

مزامیر ۱۴۷:۳

خدای متعال که جاویدان و ابدی است و خدای مقدس نام دارد می فرماید: «من در جایگاه رفیع و مقدس سکونت دارم و همچنین با اشخاص شکسته نفس و فروتن زندگی می کنم تا به دلهای شان امید و اعتماد بخشم. من قوم برگزیدۀ خود را برای همیشه محکوم نمی کنم و بر آن ها خشمگین نمی شوم، زیرا در آنصورت ارواح و جانهائی را که آفریده ام از بین می روند.

اشعیا ۵۷:۱۵–۱۶

به سراغ گمشدگان می روم و آنهائی را که از گله جدا شده اند می آورم. زخمهای مجروحین را التیام می بخشم و به ضعیفان قوت و نیرو می دهم.

حِزقیال ۳۴:۱۶

پس دستهای سُست و زانوهای ضعیف خود را قوی سازید. برای پاهای خود راه را هموار سازید، تا پای لنگ از مفصل خود جدا نشود، بلکه شِفا یابد.

عبرانیان ۱۲:۱۲–۱۳

زیرا خدا با شما است و با سختترین مجازات از دشمنان تان انتقام می گیرد و شما را نجات می دهد.

اشعیا ۳۵:۴

بچشید و ببینید که خداوند نیکو است. خوشا به حال کسی که به او پناه می برد.

مزامیر ۳۴:۸

مسؤول جشن، آبی را که به شراب تبدیل شده بود چشید. او نمی دانست آن را از کجا آورده اند ... هر کس بهترین شراب را اول به مهمانان می دهد و وقتی خوب نوشیدند، آن وقت شراب ارزانتر را می آورد اما تو بهترین شراب را تا حال نگهداشته ای!

یوحنا ۲:۹–۱۰

همانطوریکه مزۀ غذا با زبان احساس می شود، گوش هم سخنان را تشخیص می دهد.

ایوب ۳۴:۳

سخن گفتم. ما نیز سخن می گوییم.

دوم قرنتیان ۴:۱۳

زیرا می دانم به چه کسی ایمان آورده ام و یقین دارم که او قادر است تا روز آخر آنچه را که به من سپرده است.

دوم تیموتاووس ۱:۱۲

خوش و سرمست در زیر سایه اش می نشینم و میوه اش در کامم شیرین و گوارا است.

غزلِ غزلها ۲:۳

مگر نمی دانی که خدا با مهربانی خود می خواهد تو را به سوی توبه کردن راهنمایی کند؟

رومیان ۲:۴

خدایی که حتی پسر خود را از ما دریغ نداشت بلکه او را در راه همۀ ما تسلیم کرد، آیا همراه با او همه چیز را به ما نخواهد بخشید؟

رومیان ۸:۳۲

مانند کودکان نوزاد، تشنۀ شیر روحانی باشید تا با نوشیدن آن بتوانید در نجات تان رشد کنید، زیرا شما مزۀ مِهر و محبت خداوند را چشیده اید.

اول پِطرُس ۲:۲–۳

لیکن همه کسانی که به تو پناه می آورند شاد و مسرور بوده، تو را تا به ابد ستایش می کنند.

مزامیر ۵:۱۱