نور روزانه, سپتمبر ۴: آرام باشید و بدانید که من خدا هستم

نعومی به او گفت: حال باید صبر کنی تا ببینیم نتیجۀ این کارها چه خواهد بود.

روت ۳:۱۸

به او بگو آماده و آرام باشد، دل قوی دارد و نترسد.

اشعیا ۷:۴

آرام باشید و بدانید که من خدا هستم.

مزامیر ۴۶:۱۰

آیا به تو نگفتم که اگر ایمان داشته باشی، جلال خدا را خواهی دید؟

یوحنا ۱۱:۴۰

17‏-18 غرور و تکبر انسان محو می گردد و به خود خواهی و بلند پروازی او خاتمه داده می شود. بتها از بین می روند و فقط خداوند، متعال می باشد.

اشعیا ۲:۱۷

خواهری به نام مریم داشت که پیش پاهای عیسی نشسته به سخنان او گوش می داد.

لوقا ۱۰:۳۹

آنچه مریم انتخاب کرده از همه بهتر است و از او گرفته نخواهد شد.

لوقا ۱۰:۴۲

بسوی من برگردید و به من اعتماد کنید تا نجات بیابید. آنگاه نیرومند و در امنیت و آسایش خواهید بود. اما شما این کار را نکردید.

اشعیا ۳۰:۱۵

در دلها بر بسترهای خود تفکر کنید و خاموش باشید.

مزامیر ۴:۴

در حضور خداوند سکوت نما و منتظر او باش. به خاطر کسی که در زندگی سعادتمند است و شخص فریبکار خود را پریشان مساز.

مزامیر ۳۷:۷

از خبر بد نمی ترسد، دل او پایدار است و بر خداوند توکل دارد. دل او استوار است و نمی ترسد تا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.

مزامیر ۱۱۲:۷–۸

پس هر کسی که ایمان بیاورد، پریشان نمی شود.

اشعیا ۲۸:۱۶

آنچه برای تو انجام می دهم حالا نمی فهمی، ولی بعد از آن خواهی فهمید.

یوحنا ۱۳:۷

آن راه درازی را که خداوند، خدای شما در مدت چهل سال شما را در بیابان راهنمائی کرد، بخاطر داشته باشید که چگونه شما را در سختی ها نگه داشت و آزمایش کرد تا بداند که شما چه عکس العملی نشان می دهید و آیا احکام او را بجا می آورید یا نه.

تثنیه ۸:۲

پس از مدتی دوباره از کنارت عبور کردم و دیدم که برای ازدواج آماده بودی. با ردایم تن برهنه ات را پوشاندم و با تو پیمان ازدواج بستم و تو از آن من شدی.» خداوند متعال چنین فرموده است.

حِزقیال ۱۶:۸

زیرا خداوند هر کسی را که دوست دارد، تربیت می کند.

عبرانیان ۱۲:۶

ای عزیزان! اگر به آزمایشهای دردناک دچار می شوید، تعجب نکنید و چنان رفتار نکنید که گویی چیز عجیب برای شما پیش آمده است. بلکه از این شاد باشید که در رنجهای مسیح شریک شده اید تا وقتی او با شکوه و جلالش ظاهر می شود، خوشی شما کامل گردد.

اول پِطرُس ۴:۱۲–۱۳

این رنج و زحمت ناچیز و زودگذر، جلال عظیم و بی پایانی را برای ما فراهم می کند که با این دردها غیر قابل مقایسه است. پس ما به چیزهای نادیدنی چشم دوخته ایم نه به چیزهای دیدنی.

دوم قرنتیان ۴:۱۷–۱۸