نور روزانه, فبروری ۹: این را خداوند فرموده است (اشعیا ۲۵:۸)

حالا او در اینجا آسوده است و تو در عذاب هستی.

لوقا ۱۶:۲۵

آفتاب تو دیگر غروب نمی کند و مهتابت زوال نمی شود، زیرا من نور جاودانی تو بوده و روزهای سوگواریت بپایان می رسند.

اشعیا ۶۰:۲۰

اشکها را از هر چهره پاک می کند و ننگ قوم برگزیدۀ خود را از روی زمین رفع می نماید. این را خداوند فرموده است.

اشعیا ۲۵:۸

اینها همان کسانی هستند که از عذاب سخت گذشته اند، لباسهای خود را با خون بره شُسته و آنها را سفید ساخته اند. به این سبب آنها در خانۀ خدا در برابر تخت او قرار دارند و خدا را شب و روز عبادت می کنند و در پناه آن تخت نشین خواهند بود. آنها دیگر احساس گرسنه گی یا تشنه گی نخواهند کرد. آفتاب یا گرمای سوزان دیگر آنها را آزار نخواهد داد. زیرا آن بره یعنی مسیح که در مرکز تخت خداست، چوپان آنها خواهد بود. او آنها را به چشمه های آب حیات بخش رهنمایی خواهد نمود و خدا همۀ اشکها را از چشمان شان پاک خواهد کرد.

مکاشفه ۷:۱۴–۱۷

خدا هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد. دیگر مرگ نخواهد بود، و غم و گریه و درد و رنج وجود نخواهد داشت، زیرا چیزهای اولی دیگر گذشته اند.

مکاشفه ۲۱:۴

وقتی شب می آید، آنگاه هیچ کس نمی تواند کاری کند.

یوحنا ۹:۴

خوشا به حال کسانی که از این پس با ایمان به خداوند می میرند. و روح مقدس فرمود: «بلی، آنها از رنج و زحمت خویش آرامش خواهند یافت، زیرا کارهای نیکوی شان با آنها خواهند بود.»

مکاشفه ۱۴:۱۳

زیرا در گور مردمان شریر به کسی آسیب نمی رسانند و اشخاص خسته آرامش می یابند.

ایوب ۳:۱۷

سموئیل به شائول گفت: «چرا آسایش مرا برهم زدی و مرا به اینجا آوردی؟» شائول گفت: مشکل بزرگی دارم، زیرا فلسطینی ها به جنگ من آمده اند.

اول سموئیل ۲۸:۱۵

هر کاری که می کنید، آن را بخوبی انجام بدهید، زیرا در دنیای مردگان که روزی شما هم به آنجا می روید نه کار است، نه اندیشه، نه علم و نه حکمت.

جامعه ۹:۱۰

مُردگان نیستند که خداوند را ستایش می کنند و نه آنانی که روندۀ دیار خاموشی هستند.

مزامیر ۱۱۵:۱۷

من همین اکنون خود را به عنوان قربانی تقدیم می کنم و زمان مرگ من فرا رسیده است. در این مسابقۀ نیکو، نهایت کوشش خود را کرده، دورۀ خود را تمام نموده و در ایمانم وفادار مانده ام. اکنون تاج پیروزی در انتظار من است، همان تاج عدالت که عیسای مسیح، آن داور عادل، در روز آخر به من خواهد داد و آن را نه تنها به من بلکه به همه کسانی خواهد بخشید که با اشتیاق در انتظار برگشت او می باشند.

دوم تیموتاووس ۴:۶–۸

بنابر این یک آرامش، مانند آرامش روز سَبَت، برای قوم خدا هنوز هم باقی است. پس هر کس که به آرامش وعده شدۀ خدا وارد شود از کار خویش دست می کشد، همان طور که خدا نیز در روز هفتم خلقت از کار خویش دست کشید.

عبرانیان ۴:۹–۱۰