نور روزانه, فبروری ۷: این شخص یک سامری بود (لوقا ۱۷:۱۵)

در آنجا می خورید و سیر می شوید و خداوند، خدای خود را بخاطر این سرزمین با برکتی که به شما بخشید، شکر می کنید.

تثنیه ۸:۱۰

اما احتیاط کنید که خداوند، خدای خود را از یاد نبرید.

تثنیه ۸:۱۱

یکی از آنها وقتی دید شِفا یافته است در حالی که خدا را با صدای بلند ستایش می کرد، بازگشت و خود را پیش پاهای عیسی انداخت و از او سپاسگزاری نمود. این شخص یک سامری بود. عیسی در این مورد گفت: «مگر هر ده نفر تان پاک نشده و شِفا نیافتید؟ پس آن نُه نفر دیگر کجا شدند؟ آیا غیر از این بیگانه کسی نبود که برگردد و خدا را ستایش کند؟»

لوقا ۱۷:۱۵–۱۸

هر آنچه خدا آفریده است، نیکوست و چیزی را که با شکرگزاری پذیرفته می شود، نباید رد کرد زیرا به وسیلۀ کلام خدا و دعا، پاک و تقدیس می گردد.

اول تیموتاووس ۴:۴–۵

شخص دیگر که همه چیز را می خورد به احترام سَروَر ما این کار را می کند زیرا خدا را شکر می نماید.

رومیان ۱۴:۶

برکت خداوند بزرگترین ثروت ما است. تمام تلاش و زحمت ما چیزی به آن افزوده نمی تواند.

امثال سلیمان ۱۰:۲۲

ای جان من خداوند را ستایش کن، ای تمام وجود من نام مقدس او را متبارک بخوان. ای جان من خداوند را ستایش کن و مهربانی های او را از یاد نبر. او تمام گناهانت را می بخشد و همۀ مرض های ترا شفا می دهد. ترا از مرگ می رهاند و تاج رحمت و شفقت خود را بر سر تو می نهد.

مزامیر ۱۰۳:۱–۴

همین که عیسی به ساحل رسید از کشتی پیاده شده و جمعیت زیادی را دید که به سوی او می آیند، دلش به حال آنها سوخت و مریضان شان را شِفا داد.

متی ۱۴:۱۴

عیسای مسیح همان است که دیروز بود، امروز است و تا به ابد خواهد بود.

عبرانیان ۱۳:۸

زیرا کاهن اعظم ما کسی نیست که نتواند با ضعفهای ما همدردی کند، بلکه کسی است که مانند ما در هر چیز وسوسه شده است، اما هیچ گناهی نکرد.

عبرانیان ۴:۱۵

از آن جایی که او خود دچار ضعفها می باشد.

عبرانیان ۵:۲

بعد نزد شاگردان آمد و دید که آنها خوابیده اند، پس به پِطرُس گفت: «ای شمعون، خواب هستی؟ آیا نمی توانستی یک ساعت بیدار بمانی؟ بیدار باشید و دعا کنید تا دچار وسوسه نشوید، زیرا روح می خواهد اما جسم ناتوان است.»

مرقُس ۱۴:۳۷–۳۸

چنانکه پدر بر فرزندان خود رحیم است، خداوند هم بر ترسندگان خود شفقت می نماید. خداوند از سرشت ما آگاه است و می داند که خاک هستیم.

مزامیر ۱۰۳:۱۳–۱۴

اما تو ای خداوند، خدای رحیم و مهربان هستی، دیر غضب و پُر از رحمت و راستی. بسوی من توجه فرما و بر من رحم کن. قوّت خود را به این بنده ات عطا فرما و پسر کنیز خود را نجات بخش.

مزامیر ۸۶:۱۵–۱۶