صفنیا، مانند بیشتر انبیا، توسط خداوند برای هشدار دادن به قوم برگزیده خود، اسرائیل، در مورد آنچه به دلیل گناه و نگرش سرکش خود با آن روبرو هستند، استفاده میشود. او آنها را بسیار دوست داشت – و هنوز هم دوست دارد – اما آنها راه خود را رفتند و فکر میکردند که بهتر از خود خدا میدانند. به عنوان یک پیکر جمعی، قلب آنها برای او نبود.
جزئیات کتاب صفنیا به اسرائیل و ملتهایی که خداوند برای اجرای داوری خود بر آنها انتخاب میکند، اعمال میشود. به یک معنا، این کار قبلاً آغاز شده بود، زیرا ارتش نبوکدنصر چهار سال پس از مرگ پادشاه زمان صفنیا، اورشلیم را اشغال کرد. تحقق این داوریها در طول هفت سال یا بیشتر پس از برده شدن مسیحیان (که با ایمان مسیحی هستند، نه فقط با نام) برای بودن با مسیح رخ خواهد داد. این فرصت برای نجات از خشم آینده (اول تسالونیکیان 1:10) ممکن است در هر لحظه به پایان برسد!
پس، اگر کتاب مربوط به اسرائیل است، چه معنایی برای ما دارد؟ فرهنگ لغت مختصر کتاب مقدس اشاره میکند که با وجود اصلاحات ظاهری تحت یک پادشاه خداپرست که از قانون خدا میترسید، «روح خدا میتوانست قلب مردم را بخواند و فساد اخلاقی را که با پرستش ظاهری خدا همراه بود، ببیند.» ممکن است فریب بخوریم و فکر کنیم که اگر مردم بهتر رفتار کنند، آمدن خداوند و داوری برای جهان به تأخیر خواهد افتاد. اینطور نیست!
خداوند قلب انسان را میشناسد. او توسط کسانی که ادعا میکنند مسیحی هستند و نمایشی به نام عیسی مسیح دارند، اما هیچ حقیقت واقعی یا قلبی برای او ندارند، فریب نمیخورد. همانطور که به افراد هشدار داده میشود، به اجتماعات مسیحی نیز که به جای خداوند عیسی مسیح، از یک شخص پیروی میکنند، هشدار داده میشود.
افرادی که به او ایمان دارند نجات خواهند یافت، زیرا خداوند بر کسانی که او را دوست دارند و اطاعت میکنند، شادی میکند. پس میپرسیم: آیا هر روز کلام او را میخوانید و در فیض او رشد میکنید؟ آیا گروه کلیسایی که در آن مشارکت دارید، تنها به نام خداوند جمع میشوند (متی 17:8، متی 18:20)، و آنچه در نامههای پولس به کلیسا نوشته شده است را عمل میکنند؟ به ما هشدار داده شده است؛ چگونه پاسخ خواهید داد؟




