پیروزی در مسابقه زندگی: درس‌هایی از سلیمان و پولس درباره ایمان

چگونه در مسابقه بزرگ برنده باشیم بزرگترین رویداد ورزشی تاریخ این ماه در سیدنی، استرالیا برگزار می‌شود. بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر از بهترین ورزشکاران جهان از ۲۰۰ کشور در ۲۸ رشته ورزشی در بازی‌های المپیک به رقابت خواهند پرداخت. قوی‌ترین رقابت در جهان برای ۳.۵ میلیارد بیننده در سراسر جهان پخش خواهد شد. هر ورزشکار برای مدال و شهرت تلاش خواهد کرد. یونانیان باستان جشنواره بزرگ ملی معروف به المپیک را بین ۸۰۰ پیش از میلاد و ۴۰۰ پس از میلاد جشن می‌گرفتند. این جشنواره هر چهار سال یک بار در معبد خدایشان زئوس در المپیا برگزار می‌شد. این شامل رقابت‌هایی بین نمایندگان شهرهای یونانی بود. آیا می‌دانستید که پولس هنگام نوشتن در ۱ قرنتیان ۹:۲۵ که همه ورزشکاران «به تمرینات سخت می‌پردازند»، به بازی‌های مشابهی فکر می‌کرد؟ این بازی‌های خاص هر دو سال یک بار در تنگه کورنت به افتخار خدایان یونانی برگزار می‌شد. یونانیان به بازی‌ها علاقه زیادی داشتند و برندگان تاج‌هایی از برگ‌های بو یا زیتون دریافت می‌کردند. هم در بازی‌های باستانی و هم در بازی‌های مدرن، ورزشکاران ساعت‌های طولانی تمرین می‌کنند تا استقامت، قدرت، مهارت‌ها و عملکرد خود را بهبود بخشند. کتاب مقدس زندگی را به یک مسابقه تشبیه می‌کند، اما ادعاهای قابل توجهی درباره آنچه پیروزی است، مطرح می‌کند. در بازی زندگی می‌توانیم موفق شویم -- اما نه با قدرت خودمان. بیایید ببینیم چگونه می‌توانیم در مسابقه زندگی برنده باشیم. نمونه‌های ما پادشاه سلیمان، که ۳۰۰۰ سال پیش زندگی می‌کرد، و پولس رسول، که ۲۰۰۰ سال پیش زندگی می‌کرد، هستند. هر دو در اوج حرفه خود رقابت کردند. مسابقه سلیمان
سلیمان از خانواده سلطنتی اسرائیل، پسر پادشاه داوود بود. او به عنوان پادشاه به مدت ۴۰ سال ثروت و قدرت زیادی داشت. ممکن است بگویید او یک برنده بود. یک نظرسنجی اخیر، محمد علی بوکسور را به عنوان بزرگترین ستاره ورزشی قرن بیستم انتخاب کرد. او مشعل را در مراسم افتتاحیه بازی‌های المپیک ۱۹۹۶ در آتلانتا حمل کرد. او به عنوان قهرمان سنگین وزن جهان لاف می‌زد: «من بزرگترین هستم!» سلیمان نیز چنین احساسی داشت، اما این دوام نیاورد. کتاب او، جامعه، نشان می‌دهد که چگونه او به دنبال موفقیت در زندگی از طریق چیزهایی مانند حکمت، لذت، دارایی، ثروت و کار سخت بود. حکمت: سلیمان به کاوش همه چیز با حکمت اختصاص داشت و به عنوان حکیم‌ترین مرد جهان شناخته شد (۱ پادشاهان ۴:۲۹-۳۴؛ جامعه ۱:۱۳،۱۶). او در گیاه‌شناسی و جانورشناسی متخصص بود. او ۳۰۰۰ ضرب‌المثل و ۱۰۰۰ آهنگ نوشت. او آنقدر مشهور بود که مردم از کشورهای دیگر برای شنیدن او می‌آمدند. ملکه سبا از او دیدن کرد و تأیید کرد که حکمت و ثروت او بسیار بیشتر از آنچه به او گفته شده بود، است (۱ پادشاهان ۱۰:۶-۷). لذت: سلیمان سعی کرد خود را با شراب شاد کند و احمقانه رفتار کرد (جامعه ۲:۳). او همچنین به سرگرمی پرداخت و ۱۰۰۰ همسر داشت که به او لذت زیادی می‌دادند. او هر کاری که او را خوشحال می‌کرد، انجام می‌داد (۱ پادشاهان ۱۱:۳؛ جامعه ۲:۸). دارایی: سلیمان خانه‌های بزرگ، تاکستان‌ها، باغ‌ها و باغ‌های پر از انواع درختان میوه داشت. او مخازنی برای آبیاری باغ‌های پر رونق خود ساخت. او بردگان زیادی داشت و بیش از هر پادشاه دیگری در اورشلیم دام داشت. ثبت شده است که او ۱۲,۰۰۰ اسب، ۱,۴۰۰ ارابه و ۴,۰۰۰ اصطبل برای نگهداری آنها داشت (۲ تواریخ ۱:۱۴؛ ۹:۲۵). ثروت: سلیمان ثروتمندترین مرد روی زمین بود (۱ پادشاهان ۱۰:۲۳) -- مانند بیل گیتس امروز. ثروت عظیم او از تجارت، معدن، هدایای بازدیدکنندگان و مالیات از کشورهای بین رود فرات و مصر به دست می‌آمد (۱ پادشاهان ۴:۲۱؛ ۱۰:۲۵). او مقادیر زیادی نقره و طلا، گنج پادشاهان و استان‌ها را جمع‌آوری کرد (جامعه ۲:۴-۸). کار سخت: سلیمان از کار سخت برای موفقیت خود لذت می‌برد. او پروژه‌های بزرگ بسیاری را انجام داد، از جمله کاخی که ۱۳ سال طول کشید تا ساخته شود (جامعه ۲:۱۰-۱۱،۱۷-۲۲). او هر چیزی را که یک شخص می‌توانست آرزو کند، داشت، اما رضایت پایدار در موفقیت پیدا نکرد. او آموخت که اشتهای انسان هرگز سیر نمی‌شود (جامعه ۶:۷). وقتی به هر آنچه به دست آورده بود نگاه کرد، بی‌معنی و بیهوده بود، مانند تعقیب باد. هیچ چیز ارزشمندی در هیچ کجا وجود نداشت (جامعه ۲:۱۱). او نتیجه گرفت که مگر اینکه «آفریننده خود را به یاد آوری ... همه چیز بی‌معنی است» (جامعه ۱۲:۱، ۸). ناامیدی او ناشی از جستجوی موفقیت در تمام مکان‌های اشتباه بود -- تلاش برای یافتن راه خود در زندگی بدون خدا. کنار گذاشتن خدا از مسابقه زندگی منجر به ناامیدی می‌شود، زیرا زندگی چیزی فراتر از موفقیت است. سلیمان هر چیزی را که پول می‌توانست بخرد و قدرت می‌توانست به دست آورد، داشت، اما نتوانست رضایت پیدا کند. او کشف کرد که زندگی‌ای که بر خدا متمرکز نباشد، بی‌معنی است. مسابقه درست؟
آیا شما با کنار گذاشتن خدا در حالی که برای چیزهایی مانند تحصیلات، شغل، پول، قدرت، محبوبیت، لذت و غیره تلاش می‌کنید، از سلیمان پیروی می‌کنید؟ فقط سه نفر اول در بازی‌های المپیک مدال دریافت می‌کنند. بسیاری از ورزشکاران جایزه‌ای دریافت نخواهند کرد، حتی اگر تمام تلاش خود را کرده باشند. برخی دیگر به دلیل نقض قوانین رویداد خود رد صلاحیت خواهند شد. مسابقه ماراتن در مسیری به خوبی مشخص شده در خیابان‌های سیدنی، استرالیا به سمت استادیوم المپیک برگزار خواهد شد. ورزشکاران باید این مسیر را دنبال کنند تا برای جایزه واجد شرایط شوند. عیسی مردم را به دو دسته تقسیم کرد: کسانی که در جاده‌ای پهن که به هلاکت می‌رسد، یا جاده‌ای باریک که به زندگی ابدی می‌رسد، سفر می‌کنند (متی ۷:۱۳-۱۴). ما در کدام جاده می‌دویم؟ کسانی که خدا را نادیده می‌گیرند و مانند سلیمان زندگی می‌کنند، در مسیری می‌دوند که به جهنم و عذاب می‌رسد. در بیشتر زندگی خود، سلیمان در مسابقه اشتباهی بود! اگر ما در مسابقه اشتباهی باشیم، پس بهترین ما کافی نیست. بدون خدا، بهترین تلاش‌های ما، هر چقدر هم خوب باشند، هرگز برای رساندن ما به بهشت کافی نیستند. ما فقط می‌توانیم با پذیرش پیشنهاد خدا برای بخشش گناهانمان از طریق عیسی مسیح، وارد مسابقه بهشت شویم. کتاب مقدس می‌گوید که ما می‌توانیم با ایمان به خدا نجات یابیم، کسی که با ما بسیار بهتر از آنچه شایسته آن هستیم رفتار می‌کند. نجات هدیه خدا به ماست و نه کاری که ما انجام داده‌ایم (افسسیان ۲:۸). ما فقط می‌توانیم از طریق پیروزی مسیح برنده باشیم (۱ قرنتیان ۱۵:۵۷؛ ۱ یوحنا ۵:۴-۵). مسابقه پولس
پولس رسول افتخار داشتن دین عبری، فرهنگ یونانی و شهروندی رومی را داشت. او دو نام داشت: شائول نام عبری او و پولس نام یونانی او بود. او پسر یک فریسی بود و زیر نظر گامالیل، معلم محترم قانون یهود، تحصیل کرد. او یک یهودی اصیل از قبیله بنیامین بود. او عضو فرقه فریسیان بود که سخت‌ترین اطاعت از قانون یهود را طلب می‌کرد. او قانون یهود را آنقدر با دقت رعایت می‌کرد که هرگز به هیچ خطایی متهم نشد (فیلیپیان ۳:۵-۶). اولین «مسابقه» او دین بود و او در آن برتری داشت. او یک فریسی متعصب بود که متقاعد شده بود مسیحیان بدعت‌گذار هستند و افتخار خدا خواستار نابودی آنهاست (غلاطیان ۱:۱۳-۱۴). او مسیحیان را آزار و اذیت و زندانی می‌کرد و مرگ استفان را تأیید کرد (اعمال ۹:۱-۲؛ ۲۲:۲-۵،۱۹-۲۰؛ ۲۶:۴-۱۱؛ ۸:۱-۳). او در سراسر کشور سفر می‌کرد و مسیحیان را دستگیر می‌کرد. بنابراین شائول در جاده پهن به سوی هلاکت می‌دوید. اما در راه دمشق، به طور معجزه‌آسایی با عیسی روبرو شد و از خطای راه خود بازگشت. او بلافاصله شروع به زندگی با ایمان به نجات‌دهنده خود کرد. اکنون در جاده باریک به سوی بهشت، او مسیحیت را موعظه می‌کرد، با کسانی که قبلاً آزار و اذیت کرده بود کار می‌کرد و توسط همکاران قبلی خود آزار و اذیت می‌شد. پولس از تصویر یک مسابقه برای توصیف نحوه زندگی خود استفاده کرد: «آنچه را که در پشت سر است فراموش کرده و به سوی آنچه در پیش رو است می‌کوشم، به سوی هدف می‌شتابم تا جایزه‌ای را که خدا مرا به سوی آن در مسیح عیسی به بالا فراخوانده است، به دست آورم» (فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴). او مشتاقانه منتظر پایان مسابقه و جایزه در بهشت برای همه کسانی بود که به خدا اعتماد می‌کنند. از ما خواسته شده است که با پیروی از مثال پولس، از او تقلید کنیم (فیلیپیان ۳:۱۷). او گفت: «طوری بدوید که جایزه را به دست آورید. هر کس که در بازی‌ها رقابت می‌کند، به تمرینات سخت می‌پردازد. آنها این کار را برای به دست آوردن تاجی انجام می‌دهند که دوام نخواهد داشت؛ اما ما این کار را برای به دست آوردن تاجی انجام می‌دهیم که تا ابد باقی خواهد ماند. بنابراین من مانند مردی که بی‌هدف می‌دود، نمی‌دوم؛ من مانند مردی که هوا را می‌زند، نمی‌جنگم» (۱ قرنتیان ۹:۲۴-۲۶). او سخت دوید تا برنده شود، با انضباط و خویشتن‌داری، با هدفی مشخص. علاوه بر این، او از ما خواست که «هر آنچه را که مانع می‌شود و گناهی را که به آسانی ما را درگیر می‌کند، کنار بگذاریم و با استقامت در مسابقه‌ای که برای ما تعیین شده است، بدویم. چشمان خود را بر عیسی، آغازگر و کامل‌کننده ایمان ما، ثابت کنیم... به او که چنین مخالفت‌هایی را از سوی مردان گناهکار تحمل کرد، توجه کنید، تا خسته نشوید و دل از دست ندهید» (عبرانیان ۱۲:۱-۳). به عنوان دوندگان، باید بر هدف تمرکز کنیم، هر چیزی را که ممکن است مانع ما شود، مانند مادی‌گرایی و قانون‌گرایی، کنار بگذاریم. «عشق به پول» باعث می‌شود برخی از ایمان منحرف شوند، در حالی که قوانین غیرکتاب‌مقدسی برخی را از دویدن یک مسابقه خوب باز می‌دارد (غلاطیان ۵:۷؛ ۱ تیموتائوس ۶:۱۰-۱۲). پولس به عنوان یک مسیحی، می‌توانست مشتاقانه منتظر پیروزی و پایان مسابقه باشد، حتی پیروزی بر مرگ: «زندگی خود را برای خود بی‌ارزش نمی‌دانم، اگر فقط بتوانم مسابقه را به پایان برسانم و وظیفه‌ای را که خداوند عیسی به من داده است - وظیفه شهادت دادن به انجیل فیض خدا - را کامل کنم» (اعمال ۲۰:۲۴). پولس مأموریت خود را می‌دانست. نزدیک به پایان زندگی خود نوشت: «جنگ خوب را جنگیده‌ام، مسابقه را به پایان رسانده‌ام، ایمان را حفظ کرده‌ام. اکنون تاجی از عدالت برای من ذخیره شده است که خداوند، داور عادل، در آن روز به من خواهد داد -- و نه تنها به من، بلکه به همه کسانی که مشتاق ظهور او بوده‌اند» (۲ تیموتائوس ۴:۷-۸). پولس با ایمان زندگی کرد. مسابقه مسیحی
از مثال پولس می‌بینیم که مسیحیان باید با ایمان زندگی کنند و بر سرنوشت آسمانی خود تمرکز کنند. اهداف آنها عبارتند از: زندگی مانند مسیح و خشنود کردن خدا، نه دیگران (۲ قرنتیان ۵:۹؛ غلاطیان ۱:۱۰؛ ۱ یوحنا ۲:۶)؛ پایداری با شور و اشتیاق و کوشا بودن، نه تنبل بودن (متی ۲۵:۱۴-۲۹)؛ تمرین فروتنی، نه جاه‌طلبی خودخواهانه (متی ۱۸:۴؛ فیلیپیان ۲:۳). وقتی از مسیح پرسیدند چه کسی بزرگترین است، او گفت هر کس که مانند یک کودک فروتن باشد. یک خادم مسیح‌مانند باشید و نگرش «برنده شدن به هر قیمتی» را نداشته باشید (متی ۲۰:۲۵-۲۸). کتاب مقدس می‌گوید که ما باید: در صلح و هماهنگی «زندگی کنیم» (رومیان ۱۲:۱۶،۱۸؛ ۱ قرنتیان ۷:۱۵؛ ۲ قرنتیان ۱۳:۱۱؛ ۱ تسالونیکیان ۵:۱۳؛ ۱ تیموتائوس ۲:۲؛ عبرانیان ۱۲:۱۴؛ ۱ پطرس ۳:۸)؛ با ایمان «زندگی کنیم» (رومیان ۱:۱۷؛ ۲ قرنتیان ۵:۷؛ غلاطیان ۲:۲۰؛ ۳:۱۱؛ عبرانیان ۱۰:۳۸)؛ زندگی‌ای از عشق «زندگی کنیم» (افسسیان ۵:۲)؛ و با روح «زندگی کنیم» (غلاطیان ۵:۱۶،۲۵). روانشناسان ورزشی به ورزشکاران آموزش می‌دهند که برنده باشند زیرا می‌دانند ذهن چقدر بر عملکرد و رفتار تأثیر می‌گذارد. مسیحیان باید ذهن خود را بر آنچه روح می‌خواهد متمرکز کنند، زیرا آنها «ذهن مسیح» را دارند (رومیان ۸:۵؛ ۱ قرنتیان ۲:۱۶). روح‌القدس مربی آنهاست (یوحنا ۱۶:۱۳). این راز موفقیت آنهاست: روابط صحیح با خدا و دیگران. بنابراین کلید موفقیت واقعی یک رابطه است، نه یک دستاورد. پاداش مسیحی جایزه‌ای بی‌نظیر است. آن را «تاج پیروزی»، «تاج زندگی»، «تاج جلال» و «تاج عدالت» توصیف می‌کنند (۲ تیموتائوس ۲:۵؛ ۴:۸؛ یعقوب ۱:۱۲؛ ۱ پطرس ۵:۴). همچنین، از آنجا که در بهشت نگهداری می‌شود، هرگز محو نمی‌شود، و هرگز از بین نمی‌رود یا فاسد نمی‌شود (۱ قرنتیان ۹:۲۵؛ ۱ پطرس ۱:۴؛ ۵:۴). از آنجا که ایمانداران خادمان مسیح هستند، پاداش آنها شنیدن این است: «آفرین، ای خادم خوب و وفادار» (متی ۲۵:۲۱). هر کس که عیسی را در زندگی خود می‌پذیرد، یک برنده است. به یاد داشته باشید که به مجرمی که بر صلیب توبه کرد، گفته شد: «امروز با من در بهشت خواهی بود.» و ایلعازر، گدا، در بهشت به پایان رسید، در حالی که مرد ثروتمند در جهنم عذاب می‌کشید (لوقا ۱۶:۲۲-۲۶؛ ۲۳:۴۳). مسابقه شما
متأسفانه بسیاری زندگی‌های خودخواهانه دارند که به هلاکت می‌انجامد (فیلیپیان ۳:۱۸-۱۹). اگر خدا را از زندگی خود کنار گذاشته‌اید، بهترین شما هرگز کافی نخواهد بود. مهم نیست چه چیزی به دست آورید، موفقیت پایدار یا پیروزی پایدار نخواهید داشت. در عوض، پوچی و بی‌هدفی را که سلیمان تجربه کرد، خواهید داشت. در این صورت باید با پذیرش پیشنهاد خدا برای بخشش گناهان خود از طریق عیسی مسیح، وارد مسابقه درست شوید. هیچ دستاورد بزرگی لازم نیست، فقط اعتماد و تعهد کودکانه (متی ۱۸:۳). اگرچه شما در بازی‌های المپیک رقابت نمی‌کنید، اما در مسابقه زندگی خود می‌دوید. آیا مسابقه خوب را می‌دوید (غلاطیان ۵:۷)؟ مسیحیان نه تنها با ایمان نجات می‌یابند، بلکه باید با ایمان نیز زندگی کنند. این به معنای اعتماد و تعهد به خدا، به کتاب مقدس و به سایر مسیحیان است. موفقیت به رابطه شما با خدا بستگی دارد. تعهد و شور و اشتیاق شما در زندگی کجاست؟ آیا مانند سلیمان به دنبال چیزهای دیگر هستید؟ آیا توجه شما منحرف شده است، یا در حال توسعه یک طرز فکر جدید هستید تا بدانید خدا از شما می‌خواهد در زندگی چه کاری انجام دهید (رومیان ۱۲:۲)؟ ما فقط یک عمر داریم، پس بیایید آن را برای خدا ارزشمند کنیم. با پیروی از عیسی و تقلید از پولس، بهترین خود را انجام دهید؛ مانند سلیمان از مسابقه منحرف نشوید یا به بیراهه نروید. درباره نویسنده: جورج هاوک، استاد دانشگاه، با خانواده‌اش در سیدنی، استرالیا، محل برگزاری بازی‌های المپیک ۲۰۰۰، زندگی می‌کند.