خدا در میان ما زندگی کرد
اولین جمله یوحنا ۱:۱۴ می‌گوید که خدا انتخاب کرد تا در جسم انسانی به جهان بیاید و مدتی در میان ما زندگی کند. یوحنا گفت که او «خیمه زد» در میان ما. یوحنا شهادت داد که عیسی یک انسان واقعی بود و نه یک افسانه یا توهم، زیرا او را دید، لمس کرد و به او گوش داد (اول یوحنا ۱:۱-۳).
این تصویر به ما یادآوری می‌کند که چگونه خدا در دوران عهد عتیق در خیمه و معبد در میان قوم خود ساکن بود. همانطور که خیمه یک چادر بود، این معادل گفتن این است که مسیح «چادر خود را برپا کرد» در میان ما. البته یک چادر اقامتگاه موقت یک مسافر یا کوچ‌نشین است که در کتاب مقدس برای نشان دادن بدن فانی انسان استفاده می‌شود (دوم قرنتیان ۵:۱،۴؛ دوم پطرس ۱:۱۳). عیسی به مدت ۳۳ سال در چادر بدن خود زندگی کرد، بنابراین این یک ظهور کوتاه خدا بر روی زمین نبود.
برپا کردن چادر در بیابان می‌تواند یک ماجراجویی باشد، زیرا ممکن است با خطر و انواع آب و هوا روبرو شوید. چند سال پیش من به یک پیاده‌روی چهار روزه در یک پارک ملی رفتم و چادر خود را با خود حمل کردیم. این در مقایسه با سفر ۳۳ ساله مسیح در دنیایی گناهکار آسان بود.
عیسی منحصر به فرد بود
در جمله دوم یوحنا ۱:۱۴، یوحنا ویژگی‌های کلیدی عیسی مسیح را خلاصه می‌کند. او به عنوان «یگانه» یا «تنها مولود» توصیف می‌شود – که به این معنی است که او تنها نماینده خدا بود. به عنوان پسر منحصر به فرد خدا، مسیح با خدا برابر است. در واقع یوحنا روایت خود را نوشت تا ما متوجه شویم که عیسی واقعاً خداست (یوحنا ۲۰:۳۰-۳۱).
جلال او آشکار بود. در طول سه سالی که یوحنا از خداوند پیروی کرد، شاهد زندگی و شخصیت کامل عیسی، آن بی‌گناه بود. عیسی مسیح تنها کسی بود که بر روی زمین زندگی کرد و گناه نکرد. به دلیل لقاح معجزه‌آسای او، عیسی طبیعت گناهکار را از آدم به ارث نبرد (متی ۱:۱۸-۲۱). او تنها نمونه تولد بدون پدر است – بارداری معجزه روح‌القدس بود. گناه کردن یعنی کوتاه آمدن از جلال خدا. همانطور که همه دیگران گناه کرده‌اند، هیچ شخص دیگری این جلال را نشان نداده است (رومیان ۳:۲۳).
یوحنا همچنین نور درخشان و روشنی را دید که هنگام حضور خدا دیده می‌شد، همانطور که او تماشا کرد وقتی «چهره مسیح مانند خورشید درخشید و لباس‌هایش مانند نور سفید شد» (متی ۱۷:۱-۹؛ دوم پطرس ۱:۱۶-۱۸). این یک نمایش قابل مشاهده از الوهیت او بود، شبیه به ابر جلال در عهد عتیق که نماد حضور خدا بود.
او الهی بود. یوحنا نوشت که مسیح «از پدر آمد» و او شنید که خدا می‌گوید: «این پسر محبوب من است» – که نشان می‌دهد مسیح پسر الهی خدا بود.
نام عیسی مسیح نشان‌دهنده انسانیت و الوهیت اوست: «عیسی» نامی بود که در هنگام تولد به او داده شد، و «مسیح» به معنای مسح‌شده خدا، مسیحا است. او واقعاً «خدا با ما» بود – نه تنها به عنوان یک نوزاد، بلکه در تمام مدت حضورش بر روی زمین (متی ۱:۲۳).
او «پر از فیض و حقیقت» بود. یوحنا همچنین به مهربانی مسیح نسبت به دیگران، صداقت او و عدم وجود هرگونه گناه یا شر در زندگی او شهادت داد. بزرگترین عمل مهربانی مسیح، مرگ ناعادلانه او برای گناهان ما بود. علاوه بر این، همه کسانی که به خداوند عیسی ایمان می‌آورند، برکات فراوانی دریافت می‌کنند (یوحنا ۱:۱۶).
اگرچه او گناهکاران را دوست داشت، اما گناه آنها را دوست نداشت. او می‌دانست که مزد گناه مرگ است و بنابراین او مرد تا مجازات مرگی را که ما سزاوار آن بودیم بپردازد تا روح ما را نجات دهد و به ما خانه‌ای در بهشت بدهد.
چرا خدا بر روی زمین زندگی کرد
عیسی فرستاده شد تا همه کسانی را که به او ایمان می‌آورند، برای حیات جاودانی نجات دهد – او «نجات‌دهنده جهان» بود (یوحنا ۳:۱۶؛ ۴:۴۲؛ ۶:۴۰). آیا شما با ارزیابی یوحنا از عیسی مسیح موافقید؟ آیا می‌دانید که خدا مدتی در میان ما زندگی کرد تا ما نیز در آینده با او زندگی کنیم (یوحنا ۱۴:۳)؟ اما آمدن او به زمین می‌تواند امروز نیز به ما کمک کند.
بسیاری از مردم در کریسمس آرزوی حضور خدا را دارند. آنها باید به یاد داشته باشند که خدایی که چادر خود را در اولین کریسمس با ما برپا کرد، وعده می‌دهد که با همه کسانی که به او روی می‌آورند و به او اعتماد می‌کنند، اقامت دائم داشته باشد (یوحنا ۱۴:۱۵-۲۶). این بدان معناست که اگر قبلاً به خدا اعتماد کرده‌اید، دیگر نیازی به جستجوی حضور قدرتمند خدا ندارید. او در شخص روح خود در شما زندگی می‌کند و با شما خواهد ماند. هیچ چیز نمی‌تواند شما را از عشق و مراقبت او جدا کند.
