مغان از شرق آمدند و خداوند عیسی را برای پرستش او جستجو می‌کردند. این هدف سه بار در متی ۲ (آیات ۲، ۸، ۱۱) ذکر شده است. آنها هدایایی درخور یک پادشاه برای او آوردند، زیرا:
آنها خم شدند و او را پرستش کردند. سپس گنجینه‌های خود را گشودند و هدایایی از طلا، کندر و مر به او تقدیم کردند.
این هدایا پر از معنا هستند و به ما نشان می‌دهند که پرستش واقعی چگونه است.
طلا
طلا یک فلز گرانبها و نماد سلطنت و الوهیت است. در سراسر کتاب مقدس ذکر شده و به طور گسترده در خیمه و بعدها در معبد استفاده می‌شد. طلا با پادشاهی، جلال و عدالت مرتبط بود. طلای تقدیم شده به خداوند عیسی از پادشاهی او، طبیعت الهی او و جلال او به عنوان خدا که در جسم ظاهر شد، سخن می‌گوید.
کندر
کندر عطری گرانبها بود که با ایجاد برش‌هایی در پوست درخت به دست می‌آمد و اجازه می‌داد صمغ از آن خارج شود. در پرستش و در برخی از مراسم سلطنتی استفاده می‌شد. کندر نماد قدوسیت و عدالت است که به طور کامل در زندگی خداوند عیسی دیده می‌شود. همچنین از تمایل او برای تقدیم کامل خود به خدا، به عنوان یک قربانی سوختنی که کاملاً به او اختصاص یافته بود، سخن می‌گوید.
مر
مر ادویه‌ای بود که اغلب با شراب مخلوط می‌شد و به عنوان بی‌حس‌کننده استفاده می‌شد، همانطور که در مرقس ۱۵:۲۳ دیده می‌شود که به خداوند عیسی بر روی صلیب تقدیم شد. همچنین در آماده‌سازی جسد برای دفن استفاده می‌شد، همانطور که در یوحنا ۱۹:۳۹ ذکر شده است. مر نماد تلخی، رنج و مصیبت است و به رنج و مرگ مسیح اشاره می‌کند.
همانطور که ما خداوند عیسی را پرستش می‌کنیم—چه در خلوت و چه در جمع—چه چیزی برای او می‌آوریم؟ آیا با افکار عظمت و جلال او، تأملاتی در مورد زیبایی و گرانبهایی او برای پدر، یا تفکراتی در مورد رنج‌های او بر روی صلیب به عنوان بره خدا می‌آییم؟
در زندگی روزمره خود چه چیزی به خداوند خود می‌دهیم؟ آیا محبت، اطاعت، ستایش، پرستش، سخاوت، زمان، شکرگزاری و اعتماد خود را به او تقدیم می‌کنیم؟ او شایسته همه آنهاست.
لنگر برای امروز
مغان گنجینه‌های خود را برای او آوردند—امروز ما چه چیزی را در پرستش در برابر او می‌گذاریم؟
