اما بدون ایمان، خشنود ساختن او ناممکن است؛ زیرا هر که به خدا نزدیک می‌شود، باید باور کند که او هست، و او پاداش‌دهنده کسانی است که او را با جدیت می‌جویند (عبرانیان ۱۱:۶).
هنگامی که مبلغ معروف، جان پاتون، عهد جدید را به زبانی در جزایر هبریدز جدید ترجمه می‌کرد، یافتن کلمات بومی برای «ایمان» و «باور کردن» برایش دشوار بود. یک روز یکی از معلمان بومی او خسته و عرق‌کرده وارد خانه شد و خود را برای استراحت روی صندلی انداخت و کلمه‌ای را به کار برد که به معنای «من تمام وزن خود را اینجا آرام می‌دهم» بود. جان پاتون فوراً فهمید که کلمه مناسب برای «ایمان» را پیدا کرده است.
برای بومیان جزیره، «ایمان» اکنون به معنای «آرام دادن تمام وجود خود بر کلام خدا» خواهد بود. من تعجب می‌کنم که آیا همه ما به خداوند ایمان داریم؟ آیا شما تمام وجود خود را در مسیح آرام می‌دهید؟ این همان چیزی است که «اعتماد کردن» یا «ایمان به خدا» است. عبرانیان ۱۱ یک فصل کامل در مورد ایمان است. چرا آن را نخوانید و ببینید که چگونه قدیسان عهد عتیق ایمان داشتند.
اکنون ایمان جوهر چیزهای مورد امید است، دلیل چیزهای نادیده (عبرانیان ۱۱:۱).
