سی. جی. عزیز،
در قسمتی که به آن اشاره می‌کنید، ما در مورد اصولی می‌خوانیم که بر کسانی که در ملکوت آسمان هستند، حاکم است، یعنی، این جایگاه اخلاقی ما به عنوان ایمانداران در این دنیا است. مسئله گناهان ما در اینجا مطرح نیست؛ ما قبلاً، به عنوان ایمانداران، بخشیده شده‌ایم و در تمام عدالت مسیح در برابر خدا ایستاده‌ایم. از آنجا که خدا پاک است، برای قدردانی از او، یعنی برای دیدن او، باید پاکی قلب وجود داشته باشد. منظور از دیدن طبیعی در اینجا نیست، بلکه قدردانی در روح ما از جلال و فضایل اخلاقی و زیبایی خداوند مبارک ما است.
همانطور که ما مشغول شخص خداوند هستیم، از جلال به جلال دگرگون می‌شویم و بنابراین قلب ما قدردانی بیشتری از شخصیت و صفات شگفت‌انگیز او پیدا می‌کند و این باعث تغییری در قلب ما می‌شود تا ما را پاک‌تر کند.
اکنون این واقعیت که فرد گناه و شکست را تشخیص می‌دهد، نشانه بسیار دلگرم‌کننده‌ای از وجدان حساس است. ما نباید مشغول شکست باشیم، بلکه پس از اعتراف به آن، مشغول مرد پرجلالی باشیم که در این دنیا برای جلال خدا زندگی کرده است و اکنون به ما قدرت داده است تا اینگونه زندگی کنیم، به عنوان کسانی که
بدن جسم را از خود دور کنید... با او در تعمید دفن شده... با او از طریق ایمان به عمل خدا برخاسته... (کولسیان ۲:۱۱-۱۲).
پس اگر با مسیح برخاسته‌اید، چیزهای بالا را بجویید، جایی که مسیح در دست راست خدا نشسته است... (کولسیان ۳:۱).
به این ترتیب است که ما قلبی پاک، یعنی قلبی تقسیم نشده خواهیم داشت. امید به آمدن او نیز تأثیری پاک‌کننده بر ما دارد
همانطور که او پاک است (۱ یوحنا ۳:۳).
با محبت گرم در خداوند عیسی ما،
جِی. اِی. پی.
